ศิลปะแห่งชีวิต : หน้า 84/116

ศิลปะแห่งชีวิต : วิรงรอง จันวินิจ เ เ มื่อวันที่แม่รู้ว่าลูกได้ก่อกำเนิดในกาย แม่ กราบขอพร “พระ” ให้ลูกสมบูรณ์ครบถ้วน งดงามทั้งกายและใจ พร้อมด้วยธาตุธรรมบริสุทธิ์ เพื่อ พร้อมที่จะเป็นคนดีที่โลกต้องการแม่รู้ว่าเพียงคำอธิษฐาน ขอพร “พระ” เพียงอย่างเดียวนั้น ย่อมไม่เพียงพอ ต้อง มีเหตุที่จะทำให้พรที่ขอนั้นเป็นผล และมีเพียงพ่อกับแม่ เท่านั้นที่จะต้องสร้างเหตุดีๆ เพื่อส่งผลให้เป็นไปตามพร ที่แม่อธิษฐาน ลูกจะ “คุณพ่อ” ผู้ประดุจดวงธรรมนำชีวิต ได้สอนให้ ทำใจให้ยินดีต้อนรับลูก นับตั้งแต่รู้ว่าลูกได้ก่อตัวขึ้นมา ในท้อง การที่ลูกได้รับรู้ถึงความยินดีจากแม่ จะทำให้ลูก คลายความทุกข์ที่จะต้องเกิดอีกครั้ง และไม่หวาดกลัวที่ จะต้องนอนอยู่ในที่มืดๆ เพียงคนเดียวถึงเถ้าเดือน รับความยินดีจากแม่ได้นั้น จะต้องมีสื่อที่เชื่อมใจสองดวง ของเราให้เข้ากัน และสื่อที่ใช้ต้องเป็นพลังอันบริสุทธิ์ ที่ เกิดจากผลของการทำทาน ถือศีล และปฏิบัติธรรมเป็น ประจำ อานิสงส์ของการปฏิบัติดังกล่าวนั้น จะเป็นพลัง อันบริสุทธิ์ที่เป็นสายใส ประดุจสายแสงเพชรที่เชื่อมใจแม่ ธยา ปท. สิงหาคม พ.ศ. ๒®T พรของแม่ ไปสู่ลูก ทำให้กลางตัวลูกใสสว่าง ขจัดความมืดที่ห่อหุ้มลูก ยามอยู่ตามลำพังในท้องแม่ เมื่ออุ้มกอดลูกในวงแขนครั้งแรก แม่กราบขอพร “พระ” เป็นครั้งที่สอง ให้ลูกเติบโตแข็งแรง ไม่มีโรคภัย หรือทรมานด้วยความหิวโหย หงุดหงิดขัดข้องใจ ที่ไม่ สามารถสื่อภาษากับใครๆ ได้ แม่ขอพรให้เหลือบ ริ้น ไร อย่าได้ไต่ตอม ทำความรำคาญให้ลูกรักต้องหม่นหมอง ขอให้ลูกหลับสบายทุกคาคืน และเป็นสุขทุกครั้งที่ลืมตา พบแสงสว่าง และประสบการณ์ใหม่ในชีวิต