การปฏิบัติธรรมและสันติภาพ : หน้า 33/116

กระทำ ย่อมดีตามไปด้วย มี เพียงพระพุทธศาสนาเท่านั้น ที่สอนในเรื่องของการกฝน อบรมจิตใจ เพื่อให้เกิดสิ่งที่ดี งามในชีวิต ดังพุทธภาษิตที่ว่า “จิตต์ ทนด์ สุขาวห์ จิตที่โกดีแล้ว นำสุขมาให้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบว่า จิตของคน เราเป็นสิ่งที่มีพลานุภาพมหาศาล หากสามารถน้อมนำ กลับมาวางไว้ ณ ฐานที่ตั้งดั้งเต็ม คือศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นแหล่งความรู้อันบริสุทธิ์ หากวางใจได้อย่างถูกส่วน ไม่ว่าผู้นั้นจะมีเชื้อชาติ ภาษา หรือความเชื่อใดๆ ก็ตาม ย่อมสามารถเข้าถึงความสุขอันเกิดจากการหยุดนิ่งของใจได้ อันจะนำไปสู่ความรู้ภายในที่สะอาดบริสุทธิ์ยิ่งๆ ขึ้นไป ตั้งแต่การเข้าถึงดวงธรรม กายภายใน จนกระทั่งเช้าถึง พระธรรมกาย ซึ่งเป็นกายแห่งการตรัสรู้ธรรมขององค์ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่ความรู้อันยิ่งใหญ่ของมวลมนุษยชาติได้ อันตรธานหายไป หลังพุทธปรินิพพานได้ ๕๐๐ ปี จนกระทั่งมีพระภิกษุหนุ่มรูปหนึ่ง นามว่า สด จนฺทสโร ซึ่งต่อมาคือ พระมงคลเทพมุนี หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ได้เอาชีวิตเป็น เต็มพันในการเจริญภาวนา จนกระทั่งสามารถค้นพบสิ่ง ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรง ตรัสรู้ ซึ่งหลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านใช้คำว่า “วิชชาธรรมกาย" กลับคืนมาสู่โลกอีกครั้ง เมื่อ วันเพ็ญ เดือน ๑๐ ปี พ.ศ. ๒๔๖๐ ณ อุโบสถ วัดโบสถ์ บน บางคูเวียง จ.นนทบุรี จากนั้นหลวงพ่อวัดปากน้ำฯ ได้สั่งสอนศิษยา นุศิษย์ และเผยแผ่วิชชาธรรมกายเรื่อยมา ตราบสิ้นอายุ สังขาร และได้มอบหมายให้บรรดาลูกศิษย์ช่วยกันทำ หน้าที่เผยแผ่วิชชาธรรมกายให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลกสืบต่อไป และในบรรดาลูกศิษย์ของหลวงพ่อวัดปากน้ำฯมีอยู่ท่านหนึ่ง ที่หลวงพ่อวัดปากน้ำฯ เอ่ยปากชมว่า "เป็นหนึ่งไม่มีสอง คือ คุณยายมหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ได้สืบสาน มโนปณิธานของหลวงพ่อวัดปากน้ำฯ ในการแผ่ขยาย วิชชาธรรมกายไปทั่วโลก รวบรวมลูกศิษย์กลุ่มหนึ่ง ช่วย กันบุกเบิกผืนดินทุ่งนาฟ้าโล่ง กลางท้องทุ่งรังสิต ให้เป็น ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๒ ซึ่งต่อมา กลายเป็นวัดพระธรรมกายในปัจจุบัน โดยมีพระราช กัสยาณปหา สงทาคม พ.ศ. ๒๕๓๑