การเข้าถึงพระนิพพาน : หน้า 44/116

สี่เหลี่ยม ในที่นี้ย่อมหมายถึงจตุโลกบาล หรือพุทธมณฑล การนำมาซ้อนกันหมายถึง ผู้คนทั้งหลายในพุทธมณฑลย่อมนำใจมาไว้ ในที่เดียวกัน คือ ในร่มเงาของผ้ากาสาวพัสตร์ และพระพุทธปรัชญา และทั้งหมดนั้นย่อม ถูกนำไปสู่จุดสูงสุด คือ การเข้าถึงธรรมและ พระนิพพานด้วยการเดินเช้าไปในหนทาง สายกลางที่สำแดงด้วยการซ่อนผ้าทั้งสามตั้ง ฉากกับพื้นโลกที่เรียกว่า 25กเห มกธ ทาง สายกลาง และที่จุดศูนย์กลางที่เป็นศูนย์กลาง ของทั้งหมดที่เป็นเป้าหมายสุดท้ายคือพระ นิพพาน ที่พระองค์สำแดงไว้ด้วยการนำ บาตรของพระองค์ควาลงบนยอด ทั้งหมดหมายความว่า พระพุทธ ศาสนาถูกนำพาไปยังโลกทั้งสี่ด้วยผ้าไตรที่พับ เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หรือผ้าไตรได้ครอบคลุม โลกทั้งสี่ไว้ และด้วยการปฏิบัติธรรมใน หนทางสายกลาง ชีวิตทั้งปวงในพุทธมณฑล ก็เดินทางเช้าสู่เป้าหมายสูงสุดคือ พระ นิพพานด้วยบาตรควา และทั้งหมดคือ นิรทุกข์ คือพระนิพพาน สัญลักษณ์แห่งพระพุทธศาสนา เป็นพุทธ มโนปณิธานที่จะนำชีวิตทั้งปวงเข้าสู่ฝั่งอัน ดังนั้น ผ้าไตรกับสถูปเจดีย์ จึงเป็นสิ่งที่รองรับ สอดประสาน ส่งผล ต่อเนื่องกันอย่างจะแยกออกจากกันมิได้ เพราะผ้าไตรหมายถึงลังฆรัตนะ หนทางที่เป็นทางเดินสู่ทางสายกลางด้วยการชี้นำสั่งสอนดั่งเช่นที่เราทั้งหลายรู้จัก เช้าถึง และเข้าใจจุดศูนย์กลางกายและทางสายกลางด้วยการค้นคว้า ชี้น่า สั่งสอนของพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ (สด จนฺทสโร) นั้นเอง เช่นนี้ผู้ตั้งสัจจะถวายผ้าไตรในพรรษานี้ โดยเฉพาะเพื่อสร้างพระ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี จึงเป็นผู้ที่เท่ากับใต้กระท่า ทุกอย่างเพื่อพระ พุทธศาสนา ถือว่าเป็นผู้มีบุญและได้บุญอย่างยิ่ง เพื่อนำไปปูลาดหนทาง สร้างบารมีในชาตินี้และชาติต่อไป ๔๒กรยาน นส. สิงหาคม พ.ศ. ๒๕