5 ครั้ง

สวัสดีครับ กัลยาณมิตร ผู้ใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า สายน้ำที่ไหลไป อาจทดให้ไหลกลับคืนมาได้ แต่เวลาที่ไหลเลื่อนไปทุก ๆ ขณะ มิอาจจะหวนกลับคืนมาได้ เวลาที่ล่วงไป ๆ มิได้ล่วงไปเปล่า ๆ แต่ได้กลืนกินชีวิตของเราให้หมดไปด้วย จึงมีความจำเป็นที่จะต้องพิจารณาความคิดของตัวเราเองว่า ขณะที่เรากำลังคิด..คิด...คิด...อยู่นี้ เราคิดเรื่องที่เป็น บุญ มีประโยชน์ มีสาระ มีคุณค่าควรแก่การคิดหรือเปล่า หรือว่าเราใช้ความคิดอย่างเรื่อยเปื่อยไร้จุดหมาย คิดแล้วไม่ทำ ให้ตนเองสดชื่นเบิกบาน คิดแต่เรื่องที่นำมาซึ่งความกลุ้มใจ เสียใจ น้อยใจ คิดแล้วไม่ทำให้ครอบครัวอยู่เย็นเป็นสุข คิดแล้วไม่ได้ช่วยพัฒนาประชาชนให้เป็นอารยชน คิดแล้วไม่ได้ช่วยพัฒนาประเทศให้เป็นอารยประเทศ ความคิดนั้น ๆ เป็นความคิดที่สูญเปล่า เป็นความคิดที่ไร้ค่า เป็นก
- เปิดเล่ม