ประสบการณ์การนั่งสมาธิ : หน้า 46/116

๔๒ ว่า ให้เริ่มนั่งได้แล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างจะ เข้าสู่ความสงบ เป็นเวลาของการทำงาน ด้วยใจ การกำหนดจิตของญี่ปุ่น ก็กำหนด ปล่อยให้ศีรษะก้มลงมานิดหนึ่ง จึงโดน จัดการ เป็นรสชาดที่ดีไม่น้อยเลย วัน หลัง ๆ ถ้ารู้ว่า ท่านจะเดินตรวจ ก็จะรีบ ตั้งท่านั่งให้ดี ๆ จึงไม่ค่อยโดน แต่อด ไว้ที่กลางกายเช่นเดียวกับของที่ข้าพเจ้า เมื่อถูกตีเรียบร้อยแล้ว ใจหายใจคว่ำไม่ได้ เมื่อท่านจะเดินผ่าน ได้ฝึกมาจากเมืองไทย สักครู่หนึ่ง จะมี พระผู้ช่วย เดินถือไม้ไผ่ที่เหลาไว้เรียบร้อย แล้ว ยาวประมาณเมตรเศษ ๆ เดินตรวจ มาเป็นรอบ ๆ อย่างช้า ๆ และเป็นพิธีการ ถ้าหากผู้ใดนั่งกายไม่ตรงหรือท่านั่งไม่ดี ท่านก็จะตี มีคำร่ำลือกันในหมู่พวกที่ มาฝึกนั่งสมาธิว่า พระท่านเหมือนกับรู้ ว่า จิตของเรากำลังฟุ้งซ่านออกนอกเรื่อง แล้วท่านจะตีถูกคนเสียด้วย อันนี้ไม่ ทราบว่าเท็จจริงแค่ไหน การที่เป็นวิธีการ แบบหนึ่งไม่ใช่เป็นการฟาด เริ่มแรก ท่านจะเตือนเราโดยการเอาไม้แตะที่ ผู้ถูกตี จะแสดงความเคารพ โดยการประนมมือ พร้อมกับโค้ง อีกครั้งหนึ่ง เพื่อเป็น การแสดงความ ขอบคุณที่ท่าน กรุณาติ ที่วัดนี้จะตีเฉพาะผู้ที่ มีท่านังไม่ดี หัวไหล่ให้เรารู้สึกตัวก่อนที่จะตี ผู้ถูกตี แต่บางวัด จะยกมือประนมพร้อมกับโค้งทั้ง ๆ ที่อยู่ใน ท่านั่ง พร้อมกับเอามือขวาสอดเข้าไป ที่ลำตัวด้านซ้าย ยกมือซ้ายขึ้นแตะบ่า ขวา แล้วค้อมตัวลงต่ำให้ปีกหลังนูนขึ้น พระท่านจะเอาไม้แตะเบาๆ ๒-๓ ที่ เป็น การหยั่งกำลังก่อน แล้วจึงตีอย่างแรง หนึ่งที่ที่จุดนั้น ไม่ทราบว่าจุดนั้นเป็นจุด อะไร แม้จะถูกตีก็ไม่ค่อยรู้สึกเจ็บเท่าไร คนที่เจ็บต้นคอหรือเกิดอาการเครียด ที่เกิดจากการเกร็งร่างกายตอนนั่งสมาธิ จะรู้สึกคลายความเกร็งที่ต้นคอไป เมื่อ ถูกที่เรียบร้อยแล้ว ผู้ถูกที่จะแสดงความ เคารพโดยการประนมมือพร้อมกับโค้ง อีกครั้งหนึ่ง เพื่อเป็นการแสดงความ ขอบคุณที่ท่านกรุณาติ ที่วัดนี้จะตีเฉพาะ ผู้ที่มีท่านั่งไม่ดี แต่บางวัด เมื่อถึงเวลา ที่กำหนด จะตีทุกคนที่กลางหลังเพื่อ คลายความเครียด ในระยะแรก ๆ ข้าพเจ้า ไม่ได้ระวังท่านั่งเท่าไร เลยเผลอสติ เมื่อถึงเวลาที่กำหนด จะตีทุกคนที่ กลางหลังเพื่อคลาย ความเครียด ในระยะแรก ๆ ข้าพเจ้า ไม่ได้ระวัง ท่านังเท่าไร เลยเผลอสติ ปล่อยให้ศีรษะ ก้มลงมานิดหนึ่ง จึงโดนจัดการ เป็นรสชาด ทดไม่น้อยเลย เรา มา บางครั้งท่านเดินมาช้า ๆ เราก็หลับ ตาปี ใจเต้นปุ่มป่าไม่เป็นสมาธิ แล้วนึก ร้อง “หลวงพ่อช่วยด้วย หลวงพ่อช่วย ด้วย” บางครั้งเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดิน บนเสื่อญี่ปุ่นมาจนถึงเบื้องหน้าเราแล้ว เสียงฝีเท้าก็เงียบหายไป ทำเอาใจหาย ใจคว่ำ นึกว่าจะโดนอีกแล้ว ลืมตาดู ปรากฏว่าท่านมาหมุนตัวอย่างเงียบ ๆ ช้า ๆ ที่ใกล้ตัวเรา แล้วเดินย้อนกลับไป อีกรอบหนึ่ง ทุกครั้งที่ท่านเดินผ่านเรา ไปแล้ว จะรู้สึกโล่งใจมีความสุขขึ้นมา หน่อยหนึ่ง สรุปแล้ว การนั่งสมาธิแบบนี้ จะได้สมาธิเป็นบางช่วงเท่านั้น เพราะ บางช่วง ก็ยังพ่ายแพ้ต่อความกลัวที่จะ โดนตี ทำให้ใจเต้นระส่ำระสายไม่เป็น สมาธิ หลังจากการนั่งสมาธิแล้ว จะมี การสวดมนต์เป็นภาษาญี่ปุ่น มีการอ่าน คัมภีร์สูตรต่าง ๆ และเทศน์อธิบายโดย ท่านเจ้าอาวาส มีบทสวดของเซนอยู่ บทหนึ่งที่ข้าพเจ้าชอบใจมาก คือ ซาเซน วาซัน ซึ่งท่านธาตุอื่น ปรมาจารย์คนหนึ่ง ของเซนสมัยก่อนเป็นผู้แต่งขึ้น จากบทสวดบทนี้ สรุปใจความ ได้ว่า “สัตว์โลกนี้ มีองค์พุทธะอยู่ภายใน ตน แต่มนุษย์เราไม่รู้มัวแต่แสวงหาที่พึ่ง นอกตัวโดยหารู้ไม่ว่า ที่พึ่งที่แท้จริงนั้น อยู่ภายในตน การที่เรายังต้องเวียนว่าย ตายเกิด ก็เพราะหลงอยู่ในความมืดมน ของความไม่รู้ ทางที่จะให้หลุดพ้นนั้น กระทำได้โดยการทำทานรักษาศีล และ นั่งสมาธิ จากการนั่งสมาธิเพ่งภายใน Kalyanamitra.org