การเรียนรู้จากเหตุการณ์ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2529 ฉบับที่ 3 เดือนมีนาคม หน้า 109
หน้าที่ 109 / 116

สรุปเนื้อหา

หน้าแอ่นหลัง สักครู่ก็ล้มตึงลงไปอีก เรือก็เอียงวูบอีก เป็นเช่นนี้หลายครั้ง หลายครา ข้าพเจ้าต้องคอยจ้องตลอด เวลาว่า เขาทำท่าจะล้มลงทางด้านใด ของเรือ เพื่อช่วยคานน้ำหนักไว้ ครั้ง สุดท้ายเขาล้มลงอย่างแรง ลำตัวคว่ำ พาดอยู่บนกาบเรือด้านซ้าย หัวทิ่มลงไป ในน้ำ เรือเอียงวูบไปตามแรงทิ้งตัว ข้าพเจ้าจำไม่ได้ว่า ได้ร้องอะไรออก ไปบ้าง รู้แต่ว่า มีผู้เข้ามาช่วยเหลือหลาย คน บ้างก็ช่วยกันจับเรือ บ้างก็ช่วย กันฉุดกระชากลากถูเราให้พ้นจากเรือ ข้าพเจ้าตื่นตระหนก เห็นเขาปล้ำกัน อย่างทุลักทุเลในเรือ สักพักใหญ่ จึง ลากชายคนนั้นขึ้นไปกองอยู่บนท่าน้ำ ได้สำเร็จ จำได้ว่ามีผู้มีจิตเมตตายื่นมือ มาให้ข้าพเจ้าจับ เพื่อช่วยการทรงตัว แล้วกระโดดออกจากเรือลำนั้น พอขึ้นฝั่ง ได้ข้าพเจ้ารีบพรวด ๆ ไม่ยอมเหลียว หลังกลับไปมองเจ้าขี

หัวข้อประเด็น

- การเรียนรู้จากเหตุการณ์

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ตะเกียกตะกายทรงตัวขึ้นมาใหม่ แอ่น หน้าแอ่นหลัง สักครู่ก็ล้มตึงลงไปอีก เรือก็เอียงวูบอีก เป็นเช่นนี้หลายครั้ง หลายครา ข้าพเจ้าต้องคอยจ้องตลอด เวลาว่า เขาทำท่าจะล้มลงทางด้านใด ของเรือ เพื่อช่วยคานน้ำหนักไว้ ครั้ง สุดท้ายเขาล้มลงอย่างแรง ลำตัวคว่ำ พาดอยู่บนกาบเรือด้านซ้าย หัวทิ่มลงไป ในน้ำ เรือเอียงวูบไปตามแรงทิ้งตัว ข้าพเจ้าจำไม่ได้ว่า ได้ร้องอะไรออก ไปบ้าง รู้แต่ว่า มีผู้เข้ามาช่วยเหลือหลาย คน บ้างก็ช่วยกันจับเรือ บ้างก็ช่วย กันฉุดกระชากลากถูเราให้พ้นจากเรือ ข้าพเจ้าตื่นตระหนก เห็นเขาปล้ำกัน อย่างทุลักทุเลในเรือ สักพักใหญ่ จึง ลากชายคนนั้นขึ้นไปกองอยู่บนท่าน้ำ ได้สำเร็จ จำได้ว่ามีผู้มีจิตเมตตายื่นมือ มาให้ข้าพเจ้าจับ เพื่อช่วยการทรงตัว แล้วกระโดดออกจากเรือลำนั้น พอขึ้นฝั่ง ได้ข้าพเจ้ารีบพรวด ๆ ไม่ยอมเหลียว หลังกลับไปมองเจ้าขี้เมาห้าร้อยยอด คนนั้นให้เสียสายตาอีกเลย ระหว่างนั่งรถกลับบ้าน ภาพ เหตุการณ์ที่เพิ่งผจญมาสด ๆ ร้อน ๆ ก็ผุดขึ้นมาอีก นึกต่อไปว่า ใครหนอ เป็นพ่อแม่ ภรรยา บุตร ของเจ้าขี้เมา ไร้กระดูกสันหลังคนนั้น ช่างน่าสงสาร เสียจริง ๆ กรรมเวรอันใดจึงส่งผลให้ต้อง เกิดมามีลูก สามี หรือบุตรพรรค์อย่าง นั้น อนาถใจยิ่งนัก นึกย้อนกลับไปที่ วัดพระธรรมกาย คิดไปถึงคำสอนของ หลวงพ่อทัตตะชีโว ที่ว่า "เรยายผลให้ไปเกิดเป็นสัตว์ เลื่อยคลาน ฟังทีแรกรู้สึกสงสัย ไม่เข้าใจ สุรา กับสัตว์เลื้อยคลานสัมพันธ์กันได้อย่างไร ไม่น่าเชื่อเลย แต่มาบัดนี้ ภาพเจ้าขี้เมา โซซัดโซเซ แอ่นหน้าแอ่นหลัง ล้มลุก คลุกคลานในเรือ ทำให้ความคิดของ ข้าพเจ้าแปรเปลี่ยนไป กล่าวคือ ทั้ง ๆ ที่เขายังมีรูปกายเป็นคน มีสองชา สอง แขน และมีกระดูกสันหลังเช่นเดียว กับคนทั่วไป แต่พอเหล้าเข้าปากเท่านั้น สภาพแห่งความเป็นคน ก็กลายไปทันที ทุก ๆ อิริยาบถไม่ว่าจะยืน นั่ง เดิน นอน ไม่เหมือนคนเสียแล้ว ผ่าไปเหมือนสัตว์ เลื้อยคลาน นี่ขนาดยังไม่ทันละโลก โทษของสุรายังทำให้กายที่เป็นคนเปลี่ยน อิริยาบถไปเป็นสัตว์ได้ถึงเพียงนี้ หาก ละโลกแล้ว กายหยาบหมดไปเหลือแต่ อิริยาบถสัตว์ติดกายละเอียดไปแสวงหา ที่เกิดใหม่ต่อไป และด้วยอำนาจเวรสุรา ภพใหม่ของเขาก็คงหนีไม่พ้น "สัตว์ เลื้อยคลาน" ตามที่หลวงพ่อฯ เคยสอน ไว้นั่นเอง อย่างไรก็ตาม ต้องขอขอบคุณ หนุ่มน้อยบนเรือหางยาวลำนั้น ที่แสดง บท “เมาหย่าเป” ได้อย่างแนบเนียน จนเป็นอุทาหรณ์สะกิดใจ ให้ข้าพเจ้า ตีปัญหาธรรมะซึ่งเคลือบแคลงสงสัยอยู่ ให้กระจ่างชัดขึ้น พอที่จะกราบเรียน หลวงพ่อได้ว่า -หายสงสัยแล้วค่ะ หลวงพ่อ" Kalyanamitra.org oom
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More