เป้าหมายชีวิต : หน้า 67/116

แสวงหาความรู้ความสามารถมาได้มาก เพียงไรก็ไม่เกิดประโยชน์อันใด เพราะ ความรู้ความสามารถนั้น ๆ ล้วนเป็น ไปเพื่อยังความพินาศให้เกิดขึ้นแก่ตนเอง และผู้อื่นทั้งสิ้น สะสมเป็นทุนเป็นเสบียงในภพชาติต่อไป เพราะว่าสัตว์โลกทั้งหลายตายแล้วไม่ สูญ ตราบใดที่ยังไม่หมดกิเลส ก็ยัง ต้องเกิดใหม่อีกอยู่ร่ำไป คนบางคนคิดแต่จะหาประโยชน์ ผู้ที่รักความก้าวหน้าทั้งหลาย เฉพาะในชาตินี้ โดยไม่คำนึงถึงประ จึงจำเป็นต้องตั้งเป้าหมายชีวิตให้ถูกต้อง ก่อน จากนั้นจึงไปเสาะแสวงหาความรู้ ความสามารถ พากเพียร พยายามเพื่อ บรรลุเป้าหมายชีวิตที่ถูกต้องนั้นให้ได้ อะไรคือเป้าหมายชีวิต เป้าหมายชีวิตของคนทุกคนแบ่ง ได้เป็น ๓ ระดับ ได้แก่ ๑. เป้าหมายชีวิตขั้นต้น จ การตั้งเป้าหมายชีวิตเพื่อประโยชน์ใน ชาตินี้ เป็นการตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะ ต้องตั้งตัวตั้งฐานะให้ได้ ด้วยการประกอบ อาชีพที่สุจริต ไม่ผิดกฎหมาย ไม่ผิด ศีลธรรม จะเป็นอาชีพอะไรก็แล้วแต่ ความถนัดของแต่ละบุคคล จะเป็นนัก ธุรกิจ แพทย์ วิศวกร ชาวนา ชาวไร่ หรืออื่น ๆ ได้ทั้งนั้น ขอแต่เพียงให้เป็น อาชีพสุจริตก็แล้วกัน และเมื่อตั้งเป้า หมายชีวิตไว้แล้ว ก็มุมานะฝึกฝนตนเอง สร้างตัวให้บรรลุเป้าหมายชีวิตนั้นให้ได้ หนูตัวเล็ก ๆ ยังสู้อุตส่าห์ชุดรูอยู่ นกกระจิบกระจอกยังสู้อุตส่าห์สร้างรัง เราเกิดมาเป็นคนทั้งที ก็ต้องสร้างฐานะ ให้ให้ได้ ๒. เป้าหมายชีวิตขั้นกลาง คือ การตั้งเป้าหมายชีวิตเพื่อประโยชน์ใน ชาติหน้า เป็นการตั้งเป้าหมายชีวิตไว้ว่า นอกจากจะพยายามตั้งฐานะของตน ให้ได้แล้ว ก็จะตั้งใจสร้างบุญกุศลอย่าง เต็มที่ในทุก ๆ โอกาสที่อำนวยให้เพื่อ โยชน์ชาติหน้าเลย คิดแต่จะหาทรัพย์ จะตั้งฐานะให้ได้ โดยไม่ประกอบการ บุญการกุศล เราลองคิดดูว่า ชีวิตของคน ประเภทนี้ จะมีคุณค่าสักเพียงไร ตั้งแต่ เกิดก็อาศัยพ่อแม่เลี้ยง โตขึ้นหน่อยก็ เรียนหนังสือหาความรู้ ครั้นโตขึ้นอีกก็ ทำงาน มีครอบครัว เลี้ยงลูก เลี้ยงหลาน ดิ้นรนหาสิ่งต่าง ๆ มาบำรุงบำเรอตน แล้วก็แก่เฒ่าตายไป ดูพวกนกกา เล็กมันก็อาศัยพ่อแม่เลี้ยง สอนบิน สอน ให้รู้จักหาอาหาร โตขึ้นก็แยกรังไปมี ครอบครัว หาอาหารมาเลี้ยงลูกเลี้ยงตัว หาความสุขตามประสานกกา แล้วก็ แก่เฒ่าตายไปเหมือนกัน ถ้าเรามีชีวิต ตั้งแต่ อยู่เพียงเท่านี้ ก็มีคุณค่าไม่ต่างอะไร กับนกกา แต่นี่เราเป็นคน ซึ่งมีโครงร่าง ที่เหมาะแก่การใช้ทำความดีมากที่สุด ดังนั้น นอกจากความพยายามตั้งฐานะ ในชาตินี้ให้ได้แล้ว เราทุกคนจึงควรที่จะ รู้จักสร้างคุณค่าแก่ชีวิต ด้วยการตั้งใจ ทำความดี ประกอบการบุญการกุศล อย่างเต็มที่เพื่อไว้เป็นเสบียงในการเดินทาง ข้ามภพข้ามชาติ และเป็นปัจจัยในการ บรรลุถึงเป้าหมายชีวิตขั้นสูงสุด ๓. เป้าหมายชีวิตขั้นสูงสุด คือ การตั้งเป้าหมายชีวิตเพื่อประโยชน์อย่าง ยิ่ง ได้แก่ การตั้งใจปฏิบัติธรรมทุกรูปแบบ เพื่อปราบกิเลสให้หมดสิ้นแล้วเข้าพระ นิพพาน ตามพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเหล่าพระอรหันต์ทั้งหลาย จะได้ มีแต่ความสุขอันเป็นอมตะตลอดไป ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดต่อไปอีก โดยธรรมชาติ ทุกชีวิตเมื่อถึงที่สุด ย่อมหมดกิเลสเข้าพระนิพพานไปด้วยกัน ทุกคน ต่างแต่ว่าช้าหรือเร็วเท่านั้น ใน ช่วงที่ยังไม่หมดกิเลสนี้ ก็ต้องทนรับทุกข์ กันไป มากบ้างน้อยบ้าง ตามแต่กรรมที่ ตนทำไว้ เราเวียนเกิดเวียนตายกันมา นับภพนับชาติไม่ถ้วนแล้ว ถ้ามีใคร สามารถเอากระดูกของเราทุกชาติมา กองรวมกันเข้าก็จะสูงท่วมภูเขา ถ้าเอา น้ำตาของเราที่หลั่งไหลออกมาเพราะ ความทุกข์ ทุก ๆ ชาติมารวมกัน ก็จะ มากกว่าน้ำในมหาสมุทรเสียอีก ใคร สามารถเข้าพระนิพพานได้ก่อนก็หมด ทุกข์ก่อน ที่ยังอยู่ก็ต้องเวียนเกิดเวียน ตายในทะเลทุกข์แห่งวัฏสงสารต่อไป แม้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อยัง เป็นพระโพธิสัตว์อยู่ ก็ต้องเวียนว่าย ตายเกิดเช่นเดียวกับพวกเรา แต่พระองค์ ตั้งเป้าหมายชีวิตไว้ถูกต้อง คือตั้งเป้า ไว้ว่าจะกำจัดกิเลสในตัวให้หมดโดยเร็ว แล้วนำตนเองและผู้อื่นเข้าพระนิพพาน ด้วย จากนั้นก็ตั้งใจบำเพ็ญเพียรฝึกฝน ตนเองอย่างเต็มที่มานับภพนับชาติไม่ ถ้วน แม้มีอุปสรรคหนักหนาสาหัสเพียงไร ก็ไม่ย่อท้อ สละได้แม้เลือดเนื้อและชีวิต เพื่อรักษาเป้าหมายที่จะเข้าพระนิพพาน ไว้ไม่ให้คลอนแคลน ในที่สุดพระองค์ก็ ตรัสรู้ธรรมเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า สามารถกำจัดกิเลสได้หมด เข้าพระ นิพพานอันบรมสุขได้ ส่วนพวกเรามัวเที่ยวเถลไถล เกะ ๆ กะ ๆ ไม่เอาจริง ไม่ตั้งใจมุ่งมั่นในการ ทำความดี บ้างก็ยังไม่รู้เป้าหมายสูงสุด Kalyanamitra.org ๖๓