การบรรพชาและบทบาทของพระปชาบดีโคตมี : หน้า 24/116

๒๖ พุทธบิดาทรงประชวรหนักจึงเสด็จไปสู่ กรุงกบิลพัสดุ์ พร้อมทั้งพระขีณาสพเป็น อันมาก ด้วยพระกตัญญุตาธรรม ทรง แสดงจตุราริยสัจจ์โปรดพระพุทธบิดา ให้บรรลุพระอรหัตผล ครั้นพระพุทธบิดา เสด็จปรินิพพานแล้ว ได้ทรงเป็นประธาน พระประยูรญาติทั้งมวล จัดงานถวาย พระเพลิงพระบรมศพพระพุทธบิดา เมื่อเสร็จงานถวายพระเพลิงแล้วเสด็จ ประทับที่นิโครธาราม แสดงธรรมโปรด พระญาติและพุทธบริษัทโดยควรแก่ อุปนิสัย ครั้นพระปชาบดีโคตมี มเหสี ของพระเจ้าสุทโธทนะ ซึ่งเป็นพระพุทธ มาตุจฉาพระเจ้าน้าทรงมีศรัทธาในเพศ บรรพชิต ทรงเห็นว่าเป็นอุบายสงบจิต อบรมใจ เป็นทางให้ได้ความเกษมสันต์ ข้าแต่พระสุคตเจ้า รูปกาย ของพระองค์ หม่อมฉันเป็นผู้ทำให้ เจริญเติบโตมา วิสุทธิจิตจึงได้เสด็จไปเฝ้าสมเด็จพระธรรม | ธรรมกายอันน่าเพลิดเพลิน สามสรยังพระอารามกราบทูลถามว่า “ข้าแต่พระบรมศาสดา อันสตรีอย่าง หม่อมฉันนี้ จะบวชในพระศาสนาจะ เป็นผู้ทำให้เจริญเติบโตขึ้น ได้อยู่หรือประการใด?” มีพระพุทธบัญชาว่า “ดูก่อนพระ ปชาบดีโคตมีพระนางอย่าได้ชอบใจใน บรรพชา อันสตรีนี้ จะบวชในพระศาสนา ไม่สมควร" พระปชาบดีโคตมีกราบทูลขอ ปี บรรพชาถึง ครั้งก็ทรงตรัสห้ามมิได้ ทรงอนุญาต พระนางนาถทรงโทมนัส จนพระเนตรมองไปด้วยพระอัสสุชล ถวาย อภิวาทพระทศพล กระทำประทักษิณแล้ว ก็เสด็จคืนเข้าพระราชนิเวศน์ ส่วนสมเด็จพระโลกเชฎฐ์ทรง ประทับ ณ กรุงกบิลพัสดุ์ โดยควรแก่ พุทธอัธยาศัยแล้วก็เสด็จกลับไปเมือง เวสาลี สถิตที่กุฏาคารศาลาป่ามหาวัน ลำดับนั้น พระมหาปชาบดีโคตมี มีพระทัยยินดีในบรรพชาจึงทรงปลง พระเกศา ทรงนุ่มห่มผ้ากาสาวพัสตร์ กับทั้งนางกษัตริย์ศากยวงศ์เป็นอันมาก ก็เสด็จออกจากกบิลพัสดุ์มหานคร บทจร ด้วยพระบาทไปตามพระโลกนาถถึง เมืองเวสาลี เสด็จสู่ที่กุฏาคารศาลาอรัญ ญิกาวาส มีพระบาทชอกช้ำไปด้วยหนาม ตามพนาสณฑ์มรรคา พระสรีราย อาเกียรณ์ไปด้วยธุลีมีพระเนตรมองไป ด้วยชลนัยน์ไหลอาบพระพักตร์มณฑล พระกมลหมองไหม้ไปด้วยทุกข์โทมนัส เสด็จไปหยุดยืนอยู่นอกซุ้มทวารกุฏาคาร ศาลา ขณะนั้น พระอานนท์ได้ทัศนา เห็นจึงออกไปไต่ถาม พระปชาบดีโคตมี ของหม่อมฉัน พระองค์ ก็บอกความที่พระสุคตมิได้ทรงอนุญาต ให้บรรพชา พระอานนท์จึงกล่าวว่า ให้พระเจ้าป้าทรงยับยั้งสักครู่ในที่นี่ อาตมาจะเข้าไปทูลขอพระชินสีห์ ให้โปรด ประทานอุปสมบทแก่สตรีให้จงได้ แล้ว พระอานนท์ก็เข้าไปกราบทูลว่า “บัดนี้ พระมาตุจฉาโคตมีเสด็จตามพระองค์ มาถึงที่นี่ มีพระอินทรีย์เศร้าหมอง เสวย ทุกข์โทมนัส ด้วยพระองค์มิได้ตรัสอนุญาต ให้บรรพชา ขอจงทรงพระกรุณาประทาน อุปสมบทแก่พระมาตุจฉาในกาลบัดนี้ เถิด” พระศาสดาก็ทรงมีพระพุทธฎีกา ตรัสห้ามดุจนัยก่อน แม้พระอานนท์ จะทูลวิงวอนถึง ๓ ครั้ง ก็ไม่ทรงอนุญาต ให้พระมาตุจฉาบรรพชา พระอานนท์ Kalyanamitra.org