การเปลี่ยนแปลงจากการปฏิบัติธรรม : หน้า 64/116

bo เดี๋ยวนี้ ดิฉันไม่ต้องการอะไรมากอีกแล้ว เพราะได้ของที่ถูกใจคือ ได้รับ ธรรมะมาจากหลวงพ่อทั้งสองเป็นธรรมะ ทีละเอียดอ่อน สว่างไสวที่ท่าน ให้เป็นทานแก่พวกเรา ท่านให้ด้วยความเมตตา แล้วแต่พวกเราใครจะมีสติปัญญาตักตวงเอา แต่ตัวดิฉันจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องสักครั้ง เดียว เวลาทํางานอะไร ดิฉันจะต้องทำ ให้สำเร็จ ไม่ชอบพูดมาก แต่ชอบทำ มากกว่า ตอนแรก ๆ ดิฉันคิดว่า คงจะ เหมือนกันอย่างนี้ทุกวัด เจอเพชรน้ำเอก ณ วัดพระธรรมกาย อยู่มาวันหนึ่ง ดิฉันกำลังนั่งดูทีวี ก็ได้เห็นวัดพระธรรมกายออกรายการ ทีวี เมื่อเห็นแล้วรู้สึกสนใจมาก เพราะใจ เวลานั้นกำลังคิดว่า อยากจะหาวัดป่า แห่งใดแห่งหนึ่ง จะไปฝึกปฏิบัติธรรม ดิฉันจึงได้ชวนเพื่อนบ้านคนหนึ่งมาที่ วัดพระธรรมกายด้วยกัน พอมาถึงประตู วัดเท่านั้น ความปลาบปลื้มปิติก็เกิดขึ้น ทันที ดีใจมาก ความวุ่นวาย หมองหม่น ลืมไปหมดสิ้น ตั้งแต่วันนั้นมา ถ้าไม่มี ความจำเป็นอะไรจริง ๆ จะไม่ยอมหยุด เลย และตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้จะครบ 5 ปีอยู่แล้ว สถานปฏิบัติธรรมแห่งนี้ ดิฉันชอบมากที่สุด สถานแห่งนี้เป็น สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ตามความคิดของดิฉัน นั้น การปฏิบัติธรรมได้ก้าวหน้าดีมาก เมื่อก่อนเข้าวัดพระธรรมกายและหลัง จากเข้าวัดแล้ว ความเป็นอยู่ผิดกันมาก ลูกหลานก็อยู่ในโอวาท จะพูด จะทำ อะไร จะว่ากล่าวตักเตือนต่อลูกหลาน ก็จะมีสติอยู่ตลอดเวลา เมื่อมีปัญหา มาครั้งใด เราจะใช้สติปัญญาแก้ไขได้ เป็นที่น่าอัศจรรย์ยิ่ง เพราะเมื่อก่อน ดิฉันเป็นคนใจร้อน วู่วาม ไม่กลัวใคร และไม่ยอมใคร ลูกหลานตีโดยไม่มี เหตุผล แต่เวลานี้ ดิฉันได้เปลี่ยนแปลง ไปสิ้นแล้ว เพราะได้พบพระธรรมกาย ที่สว่างสดใสอยู่กลางใจแล้ว ดิฉันภูมิใจ มาก เมื่อก่อนนั้น ดิฉันเป็นช่างเย็บเสื้อ มีร้านเป็นของตัวเอง ซึ่งทำอยู่ประมาณ ๒๐ ปี พอมาถูกไฟไหม้ก็เลิก กลายมา เป็นแม่ค้า ตอนมาเป็นแม่ค้านี้รู้สึกตัวเอง ว่า ชีวิตบั้นปลายจะต้องเป็นอัมพาตแน่ เพราะตอนหลังนี้ จะเย็บเสื้อผ้าใส่เอง ก็ไม่ได้ พอเท้าเหยียบจักร เท้าก็ชาขึ้น มาถึงหัวเข่า มือถ้าจับกรรไกรนานถึง ๕ นาที มือก็จะขา ปลายนิ้วถ้าจับเข็ม ก็จะขาด้วย จะต้องใช้ยานวดกันทุกวัน พอพระอาทิตย์ตกดินอาบน้ำก็ไม่ได้ ตัวสั่นอย่างลูกนก กรามขบกันอยู่นาน แต่เวลานี้ อาการทั้งหมดที่กล่าวมานี้ หายไปหมดสิ้นแล้ว รูปร่างก็สมบูรณ์ | ตามธรรมดา ดิฉันเป็นคนผอม ตัวเล็ก เวลานี้กลายเป็นคนอ้วน สุขภาพดี จะ ไปไหนมาไหนไม่เคยมียาติดตัวเลย แม้ แต่ยาหอมและยาหม่องก็ไม่มี ดิฉันหาย ขาดจากโรคเพราะได้ปฏิบัติธรรมต่อ เนื่องกันเป็นประจำตลอดมา ระยะแรก ๆ ดิฉันก็ไปปฏิบัติที่วัดพระธรรมกายทุก อาทิตย์มิได้ขาด แต่ที่บ้านท่าบ้างไม่ได้ ทําบ้าง แต่พอไปบ่อย ๆ เข้า ก็จะเข้าใจ ดีขึ้น เพราะหลวงพ่อท่านบอกว่า ให้ ทำต่อเนื่องกัน จึงจะได้ผล ดิฉันจึงจำค่า ของหลวงพ่อและระลึกถึงคำนี้อยู่ทุกวัน ดิฉันได้ซื้อเทปไปอัดบทสวดมนต์เช้า เย็น และบทปฏิบัติสมาธิของหลวงพ่อ ธัมมชโยมาทั้งชุด เพื่อมาเปิดปฏิบัติที่ บ้านเช้า - เย็น ทำให้เป็นคนขยันและ ปฏิบัติต่อเนื่องกันมาโดยตลอด ตอน แรก ๆ ก็นั่งเวลาละครึ่งชั่วโมงบ้าง หนึ่ง ชั่วโมงบ้าง แต่เวลานี้เข้าและเย็นรวม กัน 5 เวลาก็ประมาณ ๒-๓ ชั่วโมง นั่งแล้วมีแต่ความสุข ความสบาย จิต โปร่งใส เมื่อออกจากสมาธิแล้ว เหมือน กับได้รับประทานอาหารที่ถูกใจ จิต จะชุ่มชื่นมาก เดี๋ยวนี้ ดิฉันไม่ต้องการ อะไรอีกแล้ว เพราะได้ของดีที่ถูกใจคือ Kalyanamitra.org