การฝึกสมาธิและความอดทน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2529 ฉบับที่ 3 เดือนมีนาคม หน้า 48
หน้าที่ 48 / 116

สรุปเนื้อหา

ไปถึงที่แล้วก็กลับ ไม่ยอมเข้าไปข้างใน เพราะไม่อยากเสียค่าผ่านประตู คนเรา ก็มีอยู่บ่อยครั้งที่จะทำอะไรโง่ ๆ ออกไป เพราะความสมบูรณ์แห่งปัญญานั้นมี ไม่เต็มที่ ยังกระพร่องกระแพร่งอยู่ ตั้งแต่วันที่ ๑-๗ ของเดือน จะมี การฝึกหนักของพระที่เรียกว่า โอเซสซิน ชมรมจะเข้าร่วมฝึกกับเขาด้วย ถ้าใคร มีเวลาก็สามารถเข้าไปร่วมฝึกหนักกับ พระฝึกหัดข้างใน กินนอนอยู่กับวัด เสียดายจริง ๆ ที่เขาไม่รับผู้หญิง ข้าพเจ้า จึงไม่มีโอกาสได้เข้าไปฝึกหนักอย่างนั้น โชคยังดีตรงที่ว่าคนที่ไม่สามารถเข้าไป I ร่วมฝึกอย่างนั้นได้ ก็ถูกจัดให้นั่งรวมกัน ที่ห้องภายนอกได้ตั้งแต่เวลาประมาณ โมงครึ่งถึงทุ่มครึ่งโดยประมาณ ข้าพ เจ้าจึงได้มานั่งสมาธิในช่วงเย็นหลังจาก กลับจากมหาวิทยาลัย เนื่องจากว่า ไม่มีการฝึกสมาธิในภาคฤดูร้อน เพราะ ฉะนั้น ส่

หัวข้อประเด็น

- การฝึกสมาธิและความอดทน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๔๔ ไปถึงที่แล้วก็กลับ ไม่ยอมเข้าไปข้างใน เพราะไม่อยากเสียค่าผ่านประตู คนเรา ก็มีอยู่บ่อยครั้งที่จะทำอะไรโง่ ๆ ออกไป เพราะความสมบูรณ์แห่งปัญญานั้นมี ไม่เต็มที่ ยังกระพร่องกระแพร่งอยู่ ตั้งแต่วันที่ ๑-๗ ของเดือน จะมี การฝึกหนักของพระที่เรียกว่า โอเซสซิน ชมรมจะเข้าร่วมฝึกกับเขาด้วย ถ้าใคร มีเวลาก็สามารถเข้าไปร่วมฝึกหนักกับ พระฝึกหัดข้างใน กินนอนอยู่กับวัด เสียดายจริง ๆ ที่เขาไม่รับผู้หญิง ข้าพเจ้า จึงไม่มีโอกาสได้เข้าไปฝึกหนักอย่างนั้น โชคยังดีตรงที่ว่าคนที่ไม่สามารถเข้าไป I ร่วมฝึกอย่างนั้นได้ ก็ถูกจัดให้นั่งรวมกัน ที่ห้องภายนอกได้ตั้งแต่เวลาประมาณ โมงครึ่งถึงทุ่มครึ่งโดยประมาณ ข้าพ เจ้าจึงได้มานั่งสมาธิในช่วงเย็นหลังจาก กลับจากมหาวิทยาลัย เนื่องจากว่า ไม่มีการฝึกสมาธิในภาคฤดูร้อน เพราะ ฉะนั้น ส่วนใหญ่การฝึกสมาธิมักฝึกตอน อากาศหนาว ไม่ว่าจะหนาวสักเพียงใด หน้าต่างหรือประตูของห้องฝึกกรรมฐาน จะเปิดโล่งหมด ไม่มีแม้กระทั่งไฟผิง และจะเปิดไฟฟ้าดวงเล็ก ๆ สลัว ๆ ไว้ เวลานั่งสมาธิ ในวันแรก ๆ ข้าพเจ้าไม่ได้ เตรียมตัวให้ดีมาก่อน เมื่อมาเจออากาศ หนาว ๆ อย่างนั้น และต้องทนนั่งเป็น ชั่วโมง ๆ ทำเอาต้องนั่งกัดฟันสั่นอีก ๆ ไปเกือบตลอดเวลา วันต่อไป ข้าพเจ้า ใส่เสื้อกันหนาวมาด้วย แต่ก็ยังหนาว ที่ตัก จึงใช้เสื้อโค้ตคลุมที่เท้า ปรากฏว่า หลังจากเลิกนั่งแล้ว ก็โดนหัวหน้าชมรม มาเตือนไม่ให้ใช้ผ้าคลุมตัก เมื่อนึกถึง ความหนาวของอากาศที่เจอตอนนั่ง สมาธิแล้ว ทำให้ข้าพเจ้านึกชมความ อดทนของอิคคิวซัง อิคคิวซัง เป็นพระเซนที่มีชื่อเสียง โด่งดังคนหนึ่งของญี่ปุ่นในสมัยประมาณ ๗๐๐ กว่าปีที่แล้ว ความฉลาดของ อิคคิวซัง เป็นที่เลื่องลือมาจนถึงปัจจุบัน แม้กระทั่งเด็ก ๆ ก็รู้จัก เพราะประเทศ ญี่ปุ่นเขานำมาสร้างเป็นหนังการ์ตูน อิคคิวซังเป็นคนที่มีปัญญา เฉลียวฉลาด มาก เสียดายที่ว่าในชีวิตของท่านไม่ได้ พบ อาจารย์ที่เป็นกัลยาณมิตร ผู้รู้จัก “ทางสายกลาง” มิเช่นนั้น ท่านจะไปได้ ไกลกว่านี้อีกมากทีเดียว มีอยู่ครั้งหนึ่ง ท่านได้ไปแสวงหาอาจารย์ท่านหนึ่ง ซึ่งเป็นคนดุ และมีความเข้มงวดมาก โดยขอฝากตัวเป็นลูกศิษย์ แต่อาจารย์ ไม่ยอมรับท่านเป็นลูกศิษย์ ท่านจึงนั่ง สมาธิอยู่หน้าวัด ท่ามกลางหิมะที่กำลัง ตกลงมา ๗ วัน ทนต่ออากาศที่หนาวจัด ได้ ในที่สุด อาจารย์จึงยอมรับเป็น ลูกศิษย์ การที่นั่งได้อย่างนี้แสดงว่า สมาธิต้องสูงและมีความอดทนไม่น้อย ทีเดียว ญี่ปุ่นถือว่า การอดทนต่อความ ยากลำบาก, ทนต่ออากาศหนาวร้อนได้ จะช่วยให้จิตใจมีความเข้มแข็งอดทน มากขึ้น (อ่านต่อฉบับหน้า) Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More