การดูแลของส่วนรวม : หน้า 54/116

อย่างหนึ่งเหมือนกัน อย่าคิดว่า นิด ๆ หน่อย ๆ คนละนิด คนละ หน่อย เสียดุลการค้าต่างประเทศ ไปแล้วเท่าไร อย่างหนึ่งที่เห็นแล้วอนาถใจคือ ของอะไรก็ตามที่เป็นของส่วนรวม ของ หลวง ของวัด นอกจากไม่ช่วยกันซ่อม ไม่ช่วยกันดูแลแล้ว ยังช่วยทำลาย จนใช้การไม่ได้ไปเลย สังเกตดูเบาะนั่ง รถโดยสารก็แล้วกัน ตอนเช้าเห็นรอย เย็บปรินิดเดียว ไม่ทันข้ามวัน ฟองน้ำ ข้างในก็มีอันต้องทะลักออกมาเพราะ ฝีมือผู้โดยสารมือบอนทั้งหลาย เสื่อของวัดก็เหมือนกัน นั่ง ไม่นั่งเปล่า พวกมืออยู่ไม่สุขทั้ง +7 หลายอดใจไว้ไม่ได้ ต้องตามแกะ ตามเลาะ ไชชอนจนเสื่อทะลุอีก ขาดเป็นอื่น ๆ นั่งโคนไม้ต้นไหนพอ เขาลุกจากไปแล้วตามไปดูเถิด เหมือนเอาควายโซ ๆ ตัวหนึ่งมาผูก ไว้ตรงนั้นไม่มีผิด......ใบไม้ กิ่งไม้ หักยับเป็นแถบ...... เพราะฉะนั้น เสื่อสาดของวัด ทั้งหมด พอผืนไหนเริ่มชำรุด หลวงพ่อ วกผีซ้ำด้ามพลอยจริง ๆ ช่วยกันเก็บงำปล่อยให้ของเสียหาย ไม่ช้าวัดก็ล้มละลาย หลายคนมาวัด เพราะต้องการดับทุกข์ ขัดเกลากิเลส ทำใจให้ผ่องใส ครั้นถึงวัดกลับมาเจอะ กองขยะขวางหน้า ใจคนมองก็เหี่ยวลง ๆ ยิ่งเลยมาเห็นพระพุทธรูปถูกปล่อยปละ ละเลย ขี้ฝุ่นจับหนาเตอะ หยากไย่ระโยง ระยาง หน้าคนที่หมองอยู่แล้วก็ยิ่งหมอง หนักขึ้น ใจก็อุ่น คนเราลองใจขุ่นเสียแล้ว ก็มอง อะไรต่ออะไรพลาดไปหมด พระพุทธรูป จะศักดิ์สิทธิ์ สถานที่จะศักดิ์สิทธิ์เพียง จะมีปัญญาเก็บรายละเอียดในองค์พระ ต้องสั่งให้รีบซ่อมโดยด่วน กลัวฤทธิ์ | ใดอยู่ที่คนเข้าวัด คนใจใสเท่านั้นจึง เรื่องขยะก็เหมือนกัน หลายคน คิดว่าชิ้นเดียวไม่เป็นไร ๆ ทิ้งกันคนละ ชิ้นสองชิ้น เดี๋ยวเดียวขยะก็เต็มวัด ยิ่ง ไม่มีใครเอาใจใส่ช่วยเก็บกวาด ใครไป ใครมาเห็นเข้า นึกว่าเป็นที่ทิ้งขยะ เลย ผสมโรงทิ้งด้วย ขยะชิ้นเดียวชวนเพื่อน ขยะมาชุมนุมกันกองโตเป็นภูเขาเลากา คนไม่เข้าวัดเพราะวัดมีขยะมาก ไม่น่า เข้าเพราะความสะเพร่าของคนแท้ ๆ ขอท่านทั้งหลายนึกทบทวนดู ให้ดี เดี๋ยวนี้คนเข้าวัดกันมาก ถ้าไม่ มาเป็นข้อคิดพิจารณาสภาวธรรมจนเกิด ปัญญาในระดับสูงขึ้น ๆ ดูนิ้วของพระธรรมกายเป็นตัวอย่าง นิ้วมือของท่านเท่ากันทั้ง ๑๐ นิ้ว เพราะ อะไร คนใจใสเท่านั้นจึงฉุกใจคิดว่า ทำไม ๆ แล้วรีบไปถามหลวงปู่ หลวงตา หรือเปิดพระไตรปิฎกดู แม้ที่สุดบางคน ยังพยายามฝึกสมาธิให้แน่วแน่ นั่งเข้า ที่ดูพระธรรมกายในตัวให้เห็นแจ้งรู้จริง ด้วยตัวเอง ส่วนคนใจขุ่นมองเลยข้าม ไปหมด นิ้วมือของพระธรรมกายเท่า ๑๐ กันทั้ง นิ้ว เพราะท่านสร้าง บารมีมาครบทั้ง ๑๐ ประการ ที่เรียก ว่าทศบารมี คือ ทานบารมี ศีลบารมี เนกขัมมบารมี ปัญญาบารมี วิริย บารมี ขันติบารมี สัจจบารมี อธิษ ฐานบารมี เมตตาบารมี และอุเบก ขาบารมี cont - การสร้างบารมีทั้งหลายหนีไม่ พ้นต้องใช้มือ หรือนิ้วทั้งสิ้น พระสิทธัตถะ กุมารสร้างบารมีทุกอย่างมาครบครัน รูปร่างของพระองค์จึงถอดแบบพระธรรม กายภายในมาได้ทั้งหมด พวกเรานิ้วมือ ไม่เท่ากันเพราะอะไร เพราะเราสร้าง ความดีกันไม่ครบ ทำอะไรทิ้งๆ ขว้างๆ สะเพร่าไปหมด จะบำเพ็ญศีล เจริญ ภาวนากับกพร่อง อย่างนี้อย่าหวังเลย ว่าจะถอดแบบพระธรรมกายมาได้ แม้ พระธรรมกายในตัวเองก็ยังมองไม่เห็น เสียด้วยซ้ำ ถูกขยะบังตา บังใจหมด คนเราถ้าข้างนอกไม่สะอาด ข้างใน จะสะอาดได้อย่างไร ยิ่งกว่านั้น การทำความดีโดยเต็ม กำลัง อย่างต่อเนื่อง ก็ยังเป็นสิ่งสำคัญ การทำความดีอย่าทำแบบไฟไหม้ฟาง do Kalyanamitra.org