ข้อความต้นฉบับในหน้า
๑๒
เล่านิทานให้หลานฟัง
กัลยาณมิตรสุวรรณี สุวรรณนภาศรี (น้าอี๊ด)
เพลิงนรก
สวัสดีค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารัก
ทุกคน
ๆ
ขณะนี้หลาน ๆ คงจะสอบ
เสร็จกันหมดแล้ว เมื่อมีเวลาว่างมาก ๆ
อย่างนี้ อย่าเอาแต่เที่ยวเตร่นะจ๊ะ เพราะ
คุณพ่อคุณแม่ท่านเป็นห่วง มาทำบุญ
กันดีกว่าค่ะ เพราะการทำบุญเป็นการ
สะสมเสบียงข้ามภพข้ามชาติทีเดียว
วันนี้ น้านำเรื่องของเศรษฐีใจ |
บุญคนหนึ่งมาเล่าให้ฟัง ถ้าจะบอกว่า
ท่านชื่อเศรษฐสุทัตต์ หลาน ๆ คงจะ
นึกไม่ออก แต่ถ้าบอกว่าชื่อ “อนาถ
บิณฑิกเศรษฐี” ก็คงร้องอ๋อกันทุกคน
เพราะความที่ท่านจัดเลี้ยงอาหาร แก่
คนยากไร้อนาถาอยู่ทุกวัน ท่านจึงได้
สมญานามเช่นนั้น
นอกจากนั้น ในการบำรุงพระ
พุทธศาสนา ท่านก็ทำเต็มกำลังของท่าน
ทีเดียว ที่เห็นได้ชัด ๆ คือ ท่านยอม
ลงทุนเอาทองค่าจำนวนเท่ากับพื้นที่ดิน
ไปแลกกับที่ดินของเจ้าเขต เพื่อมา
สร้าง “วัดเชตวันมหาวิหาร” ถวาย
พระพุทธเจ้า แล้วยังเลี้ยงพระอีกวันละ
๕๐๐ รูปที่บ้าน น่าอาหารและของขบ
เดี๋ยวต่าง ๆ ไปถวายพระที่วัดเชตวัน
มหาวิหารทุกวัน หลาน ๆ ลองคิดดู
เถอะว่า วันหนึ่ง ๆ ถ้าคิดถึงเงินที่ทำ
บุญไปจะมากมายเพียงใด แต่ท่านเศรษฐี
ไม่เคยนึกเสียดายหรอกค่ะ เพราะท่าน
ทราบดีว่า การทำบุญในพระพุทธศาสนา
นั้นน่ะ ให้ผลยิ่งใหญ่มหาศาลนัก
แต่ผู้ที่ไม่ชอบให้ท่านเศรษฐีทำ
บุญก็มีเหมือนกันนะคะ บุคคลนั้น
เป็นใครเอ่ย... พ่อครัวหรือคะ คนรับใช้
หรือคะ...ไม่ใช่หรอกค่ะ บริวารของท่าน
เศรษฐีทุกคนล้วนเต็มอกเต็มใจช่วย
ก้นเช็ดถูปัดกวาด จัดเตรียมอาหาร
ของถวายกันอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส เพราะ
รู้ว่าตนเองก็มีส่วนได้บุญด้วย
ผู้ที่ไม่ชอบใจน่ะ ไม่ใช่คนหรอก
ค่ะ! แต่เป็นเทวดาพ่อลูกอ่อน ที่สิง
สถิตย์อยู่ที่ซุ้มประตูที่ ๔ ของบ้าน
นั่นเอง บ้านท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี
นะกว้างขวางมาก มีซุ้มประตูถึง ๗
ซุ้ม สาเหตุที่เทวดาองค์นี้ไม่ชอบใจก็
เพราะว่า แต่ละวันที่พระสัมมาสัม
พุทธเจ้า หรือพระภิกษุสงฆ์เดินผ่าน
ซุ้มประตูเข้ามาในบ้าน เทวดาซึ่งมี
Kalyanamitra.org