การเดินบิณฑบาตและการฝึกฝน : หน้า 74/116

๗ พฤษภาคม ๒๕๒๘ ใจสู้ ทีมเจ็บ แผลที่เท้าของข้าพเจ้ายังไม่หาย ดี ขณะเดินบนถนนยางมะตอยที่ ค่อยข้างเรียบ ยังเจ็บแผล ถ้าเดินบน ลูกรังจะเป็นอย่างไร? ความคิดเมื่อ เริ่มย่างเท้าออกจากวัด ยังลังเล เช่นนี้ เดินเจ็บเท้าจึงทำให้ได้คิดว่า เจ็บเท้าเพียงเท่านี้ ยังทำให้ใจ เกาะกับความเจ็บ กำหนดนิมิต ไม่ได้เลย แล้วอย่างนี้ถ้าก่อนตาย เกิดทุกขเวทนามาก จะรวมใจได้ยาก แล้วจะทําอย่างไร? เมื่อตัดสินใจเดินบิณฑบาตไป ตามทางลูกรังอย่างแน่วแน่ ใจก็ หนักแน่นมั่นคง เดินถึงถนนลูกรัง จริง ๆ ก็แปลกที่เท้าหายเจ็บ ข้าพเจ้าเดินอย่างระมัดระวัง ก็ สามารถเดินบิณฑบาตไปได้ตลอด รอดฝั่ง การเดินบิณฑบาตทำให้ข้าพเจ้า เข้าใจในหลวงพ่อและธรรมทายาท รุ่นพี่ดีว่า คนที่เผชิญกับความยาก ลำบากมาก ๆ ใจจะแข็ง อดทนมาก ไม่เป็นคนตามใจตัว และใจสู้ ไม่ ท้อง่าย ขณะบิณฑบาต มักมีธรรมะที่ เคยได้ฟังผุดขึ้นในใจ ทำให้เกิด ความปีติขนลุกซู่ทั้งตัว ใจก็เบิกบาน ยิ้มกับตัวเอง ประกอบกับอากาศที่ เย็นสดชื่นยามเช้า ธารน้ำใสสะอาด เย็น กลิ่นดิน และบรรยากาศของ หมู่บ้านชาวนาที่แม้ยากจน แต่ บริเวณบ้านสะอาดสะอ้าน สิ่ง เหล่านี้ยิ่งรวมกันยิ่งทำให้ทั้งกายและ ใจสดชื่น เบิกบาน ยิ้มแย้มมากขึ้น สิ่งที่สะดุดใจของข้าพเจ้า คือ เมื่อบวชเณรแล้ว โยมแม่ ยกมือไหว้ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าฉุกคิดทันทีว่า ถ้า 4. ge25. บวชแล้วไมทาตัวโหดกจะ ตกนรก ตรงนแหละ เกิดความรักในความสุขสงบของ เพศสมณะจับใจ ๑๐ พฤษภาคม ๒๕๒๘ เรียนพระวินัยแล้วได้คิด ทำให้เข้าใจว่า การเป็นพระ ที่ดีนั้นยากมาก ต้องมีสติระวัง ตัวอยู่ตลอดเวลา ที่สำคัญคือ แม้แต่ ใจที่บังคับได้ยาก ก็ต้องไม่ให้ไปคิด ชั่ว ซึ่งหาได้ยาก มิน่าเล่า พระจึง ได้รับการกราบไหว้เพราะเหตุนี้เอง บิณฑบาต ใจลอย ขณะบิณฑบาต ถ้าปล่อยใจ ลอยเมื่อพบสาธุชนมาก ๆ ใจจะ ตื่นเต้นหวั่นไหว และจะเกิดการ ปรุงแต่งความคิดไปตามเสียงที่ได้ ยินเขาพูดกัน แต่ถ้านึกนิมิตใน ตัว ใจจะหนักแน่นไม่หวั่นไหว แม้ จะได้ยินเสียงสาธุชนคุยอะไรกัน ก็ตาม มีความอุ่นใจ มั่นใจในตัวเอง ลักษณะบุคลิกขณะเดินก็มั่นคง มี สติสํารวมตามไปด้วย ๑๑ พฤษภาคม ๒๕๒๘ ฉันมื้อเดียว-หิว ฉันมื้อเดียวตามวัตรปฏิบัติ ของการอยู่ธุดงค์ ตอนเย็นจึงหิว คิดอยากได้นาปานะอีกสัก 5 ถ้วย จะได้ไม่หิว แต่เมื่อเรียนวินัย จึง คิดไตร่ตรองว่า ที่ท่านวางข้อปฏิบัติ ธุดงค์ข้อนี้ถูกแล้ว ดีแล้ว ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๒๘ บวชแล้วชีวิตมีค่า การได้ฟังธรรมะ ทำให้มีการ พัฒนาสติปัญญา ความรู้สึกนึกคิด ทำให้มองชีวิต มองโลกได้ลึกซึ้ง กว้างไกล รู้จักตัวเองและสังคม หรือปัญหาในสังคมดีขึ้น รู้จุดยืน ที่ตัวเองยืนอยู่ เห็นช่องทางที่จะ พัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น ทำให้บวชมาแล้ว คุ้มค่า มีชีวิตอยู่อย่างมีค่า ไม่อยู่ ไปวัน ๆ เพื่อรอวันสึก ส่วนใหญ่แล้ว คนเรามักจะคิด ว่า เมื่อเราไม่ได้เบียดเบียนใคร ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน มีการมีงาน ทำ มีชีวิตอยู่อย่างสบายไปวันหนึ่ง ๆ ก็พอแล้ว ลองคิดให้ดีเถิด เท่านั้น ไม่พอหรอก เพราะถึงแม้เราไม่ เบียดเบียนใครเลยก็ตาม แต่เรา อาจจะเบียดเบียนตัวเอง ด้วยการ ปิดกั้นหนทางในการสร้างความดี สร้างบุญบารมีให้ตนเอง เมื่อบวช แล้วเราจะรู้ว่า ที่เราคิดว่าเรารู้แล้วนะ เรายังไม่รู้อีกมากมาย do Kalyanamitra.org