เข้านิพพาน : หน้า 78/116

เข้านิพพาน รวมความว่า เพราะใจ - ในชาตินี้คนจะดีหรือชั่วก็ ตายแล้วจะไปนรกสวรรค์ หรือกลับมาเป็นคนอีกก็เพราะใจ จะบรรลุนิพพาน หมดกิเลส เป็นผู้ไม่ประมาทได้ก็เพราะใจ คนเราเวลาตายแล้วจะไปสู่สุคติ ได้หรือไม่ สิ่งที่สำคัญคือ ขณะที่ทำ กาละนั้น ใจต้องติดอยู่ในความสว่าง มองเห็นความสว่างผ่องใสภายในตัว ปรากฏขึ้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นที่ตั้งของใจ เป็นหนทางเดียวที่ จะนำไปสู่พระนิพพาน พระสัมมา สัมพุทธเจ้าได้ทรงแนะนำวิธีทำใจของ ตนให้ผ่องใสในระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่ เพื่อให้รอดพ้นจากภัยในอบายภูมิและ ภัยในวัฏสงสาร ดังพระธรรมเทศนา ของหลวงพ่อธัมมชโยแสดงคุณของการ เจริญภาวนาจนเข้าถึงความสว่างภายใน ดังนี้ "...ถ้าหลับตาลาโลกในขณะที่ ได้ปฐมมรรค นั่นปิดประตูอบายภูมิ หนทางที่จะหลงตายไปสู่อบายภูมิก็ไม่ เปิด ไม่ไป สุคติภูมิก็จะเปิดขึ้นรับ ถ้า ใครยังท่าปฐมมรรคยังไม่เกิดขึ้นมา นั่นยังไว้ใจไม่ได้ อาจจะพลาดพลั้งหลง ทางสู่อบายภูมิ เกิดเป็นเปรต เป็น อสูรกาย สัตว์เดียรัจฉาน สัตว์นรกก็ได้ พระพุทธเจ้าท่านให้หลักเอาไว้ว่า ถ้า ใจผ่องใสไม่เศร้าหมอง ไม่ขุ่นมัว มี ความสว่างไสวปรากฏเกิดขึ้นมา เห็น ความบริสุทธิ์เป็นดวงสว่างอย่างนี้ สุคติ เป็นที่ไป... ถ้าใจเศร้าหมองไม่ผ่องใส ทุคติก็เป็นที่ไป เพราะฉะนั้นหลักก็ มีอยู่ว่า เราจะต้องทำใจให้ใสจนกระทั่ง ปรากฏเกิดขึ้นมา เราจึงจะพ้นอบาย บุญ แปลว่า เครื่องชำระใจให้บริสุทธิ์ ให้ผ่องใส ปราศจากความโลภ ความโกรธ ความหลง พอใจบริสุทธิ์ผ่องใสแล้ว ความบริสุทธิ์ จะมาปรากฏ เกิดขึ้น อยู่ที่กลางตัว เป็นดวงใสสว่าง ดวงใส นี้แหละคือ สภาพของใจที่บริสุทธิ์ เป็นสภาพของ บุญกุศล เป็นที่ตั้งของ ความสุข และความสําเร็จ ทั้งหลาย นี่เป็นคุณสมบัติ ของใจทีใสแล้ว คือ จะได้รับความสุขกับ ความสําเร็จในชีวิต ดังนั้นพวกเราทุกคนจะต้องมีความ เพียร จะต้องไม่ทอดทิ้งธุระในการทำ ใจให้หยุดให้นิ่ง ให้เห็นว่ากิจนี้เป็นกิจ ที่สำคัญที่สุดของการเกิดมาเป็นมนุษย์ เราจะมั่งมีศรีสุขแค่ไหนก็ตาม จะสม บูรณ์ไปด้วยลาภ ยศ สรรเสริญ แต่ นั่นก็ไม่ได้หมายถึงว่าเราจะพ้นจาก อบาย แต่ถ้ามีสิ่งนี้ยืนยันได้ว่าเราพ้น จากอบาย คือความสว่างของดวงใส ๆ ดวงใสนี้ท่านเรียก “อริยทรัพย์” คือ เครื่องปลื้มใจของพระอริยเจ้า ของผู้ที่ ต้องการห่างไกลแล้วจากข้าศึกคือ กิเลส จากความขุ่นมัว จากความเศร้าหมอง เห็นอย่างนี้ได้จึงจะเข้าถึงที่พึ่งที่ระลึก เบื้องต้น ให้ความปลอดภัยต่อชีวิต ของเรา ต่ออนาคตของเรา ภายหลังที่ เราได้ละโลกไปแล้ว ชีวิตของเราจะมี คุณค่าได้ ก็ต่อเมื่อเข้าถึงธรรมภายใน ตัว ถึงธรรมเบื้องต้นคือ ปฐมมรรค ชีวิตของเราจึงจะมีคุณค่า คือให้ความ ปลอดภัยต่อตัวของเราได้ ตั้งแต่ภัย ในอบายภูมิ ภัยในสังสารวัฏ ตลอด กระทั่งภัยในปัจจุบันนี้ เรามีความทุกข์ แค่ไหนก็ตาม เมื่อใจหยุดนิ่งถูกส่วน ติดแน่นอยู่ในกลางดวงปฐมมรรค ความทุกข์ทั้งหลายก็ดับไป ความเร่า ร้อนที่มีอยู่ที่ทำให้กายก็ไม่สบาย ใจก็ ไม่สบาย ดับหมด จะเป็นความทุกข์ เรื่องอะไรก็ตาม ถ้าใจหยุด ติดอยู่ที่ ศูนย์กลางดวงปฐมมรรค ความทุกข์ ทั้งหลายดับหมด นั่นแหละที่พึ่งที่ระลึก ในเบื้องต้นของพวกเราทั้งหลาย ถ้าเรา ได้อันนี้แล้วหนทางที่ไปสู่พระนิพพานก็ ใกล้เข้ามา แต่ถ้ายังไม่ถึงปฐมมรรค หน ทางไปสู่นิพพานก็ไกลออกไป ๗๔ Kalyanamitra.org