การเปลี่ยนแปลงหลังจากอบรม : หน้า 66/116

๖๒ แล้วก็ดับไปเป็นของธรรมดา เมื่อไม่ หวั่นไหวง่าย ๆ ความสงบ ความสุข ความเย็นก็เกิดขึ้นในจิตใจ ซึ่งเราจะรู้ ได้ด้วยตัวของเราเอง ข้าพเจ้าได้ทำตัวเป็นกัลยาณ มิตรที่ดีให้กับตัวเอง ลูก ๆ ญาติสนิท มิตรสหาย รวมทั้งนักเรียนทุกคนที่ ข้าพเจ้าสอนอยู่ โดยการเสริมความรู้ ทางธรรม ตามสติปัญญาของข้าพเจ้าที่ มีอยู่ให้ในโอกาสอันควร ส่วนตัวข้าพเจ้าเองก็หาความรู้ ทางธรรมเพิ่มเติม โดยการอ่านหนังสือ และฟังเทปธรรมะ วันหนึ่งข้าพเจ้าได้ อ่านหนังสือ “เดินไปสู่ความสุข” เล่ม ๑ เมื่อได้อ่านแล้วเกิดปีติซาบซึ้งมาก ที่ทุกท่านตั้งใจปฏิบัติธรรม สร้างวัด สร้างคนกันด้วยความตั้งใจจริง พร้อม กันนั้น ข้าพเจ้าก็ได้ตั้งใจไว้ว่า จะต้อง เข้าร่วมกิจกรรมนี้ด้วย ตามกำลังและ ปัญญาที่มีอยู่อย่างเต็มที่ ต่อมาพระที่วัดใกล้บ้านข้าพเจ้า ได้ติดต่อให้ข้าพเจ้าไปช่วยสอนฝึกสมาธิ ให้กับเด็กนักเรียน ที่เรียนธรรมะ วันอาทิตย์อีก ๔ ห้อง นักเรียนประมาณ ๒๐๐ คน สอนในโบสถ์ เนื่องจากข้าพเจ้าเองก็เพิ่งฝึกหัด ก่อนสอน ๑ เดือน ข้าพเจ้าได้ไป ศึกษาระเบียบวิธีการต่าง ๆ ที่วัดพระ ธรรมกาย ๕ อาทิตย์ติดต่อกัน โดย พาลูกไปด้วย แล้วที่เคยสงสัยว่า อาทิตย์ ต้นเดือนกับอาทิตย์ที่ไม่ใช่ต้นเดือน เขาทำอะไรกันบ้าง ก็รู้ชัด และนี่คือ เหตุที่ข้าพเจ้าและลูก ๆ มาวัดพระธรรม กายกันทุกวันอาทิตย์ ถ้าไม่ติดธุระจำ เป็น เพราะว่า ในวันอาทิตย์ที่ไม่ใช่ต้น เดือนนั้น ตอนเช้านั่งสมาธิแล้ว ตอน บ่ายได้ฟังธรรมประมาณ ๓ ชั่วโมง อย่างไม่เบื่อ และไม่ง่วง ตอนท้าย ได้ฟัง หลวงพ่อตอบปัญหาข้อข้องใจทางธรรม ทำให้ได้รู้อะไรหลายอย่าง ซึ่งเรายังไม่ รู้ เมื่อมีผู้ถามมาทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ ทำให้ได้รู้ไปด้วย ถ้าจะให้ถามเองจะ ไม่มีปัญญาถาม ไม่ใช่ไม่กล้าถาม แต่ เป็นเพราะไม่รู้จะถามอะไร ผลของ การไปวัดในวันอาทิตย์ที่ไม่ใช่ต้นเดือน ทำให้เกิดปัญญาทางธรรมและรู้จักตัว เองดีขึ้น เมื่อก่อนเข้าใจว่าเรารู้อะไร ๆ หมดแล้ว ที่แท้รู้แต่สิ่งหยาบ ๆ หัวข้อ ใหญ่ หัวข้อย่อยอธิบายไม่ได้ ต่อเมื่อ ได้มาฟังธรรมหลาย ๆ ครั้งเข้า เดี๋ยว นี้ ข้าพเจ้ารู้ตัวแล้วว่ายังไม่รู้ จึงได้รีบ เร่งศึกษา หาประสบการณ์ ไปทุกด้าน เท่าที่สติปัญญาจะคิดพิจารณาแล้ว เห็น ว่าดี เห็นว่าถูกก็ทําเลย - ระยะนี้ลูก ๆ ของข้าพเจ้าติดวัด มาก พอถึงวันศุกร์ ลูกบางคนเก็บความ รู้สึกไว้ไม่ได้ก็พูดออกมาดัง ๆ ว่า “ดีใจ ๆ วันนี้วันศุกร์แล้ว” ข้าพเจ้าแปลกใจว่าลูกดีใจอะไร ก็ถามไปว่า “ดีใจเรื่องอะไร” ลูกบอกว่า “ดีใจจะได้ไปวัดอีกแล้ว หนู ชอบฟังหลวงพ่อเทศน์” ความจริงข้าพเจ้ากำลังจะบอก กับลูกว่า อาทิตย์นี้ไม่ต้องไปกับแม่ก็ได้ เว้นเสียบ้าง เปลืองค่ารถ เมื่อได้ยินได้ เห็นลูกแสดงออกเช่นนั้น ก็เลยไม่พูด เมื่อลูกศรัทธาจริง การไปวัดนั้นก็ได้ ประโยชน์คุ้มค่ากว่าหลายร้อยเท่า พอถึงวันเปิดเรียนธรรมะวัน อาทิตย์ ข้าพเจ้าก็ต้องอยู่ช่วยทางวัด ใกล้บ้านตามที่รับปากไว้ แต่ข้าพเจ้าก็ Kalyanamitra.org