การเป็นกัลยาณมิตรในครอบครัว : หน้า 101/116

ให้มั่นใจในตัวเอง เกิดความฮึกเหิม บางคนบอกว่า พอใจเป็นสมาธิแล้ว มั่นใจมากขึ้น” หน้าที่ประการสำคัญของ ครอบครัวนี้ นอกจากจะเป็น กัลยาณมิตรให้แก่กันในครอบครัว แล้ว ยังพยายามที่จะทำหน้าที่ กัลยาณมิตรที่ดีแก่ญาติมิตรและ เพื่อนพ้อง เนื่องจากได้รับแบบ อย่างที่ดีจากกัลยาณมิตรสุธรรม ตีระวนิช “ครอบครัวเราถือว่า คุณสุธรรม เป็นกัลยาณมิตรคนแรก คอยมาเยี่ยม เยียน ช่วยชี้แนะการแก้ปัญหาต่าง ๆ คือ ช่วงแรก ๆ นี่ เวลามีทุกข์ ก็มัก จะนำมาคิดอยู่เรื่อย ๆ ตัดยังไม่เป็น ทำใจยังไม่ได้ พอเริ่มเข้าวัด ก็มีความ อดทนมากขึ้น พอคุณสุธรรมมาเยี่ยม ซักถามทุกข์สุข คุณสุธรรม ก็คอยให้ กำลังใจ นำธรรมะมาช่วยขบคิดแก้ไข ฟร พี่ตักบาตรเป็นบ้านแรก ตอนหลัง ก็มี หลายบ้านที่เขาตักกัน” ปัญหา ทำให้เราคิดได้ เข้าใจ แล้วรู้จัก ปล่อยวาง เดี๋ยวนี้พอเข้าวัดปฏิบัติธรรม | ปัจจุบันนี้ ครอบครัว “ศรีใส มากขึ้น มีแต่ความสบายใจนะคะ ความ ทุกข์แทบไม่มี ไม่ว่าอะไรผ่านเข้ามา เรา ก็คิดว่า มันเป็นเรื่องเล็ก แต่ที่เราไปวัดนี้ ก็ไม่ใช่ว่า เพราะเป็นทุกข์นะคะถึงไป เพียงแต่นำธรรมะมาเป็นข้อคิด มาแก้ไข ปัญหาที่เราคิดว่า เป็นความทุกข์มาก กว่า" “เวลาไปวัด เดินออกไปขึ้นรถ แถว ๆ บ้านพี่ เขาเห็นก็ชื่นชม เขารู้ เพราะเห็นเราแต่งชุดขาว หลาย ๆ บ้านที่ไปวัดด้วยกัน เขาเห็นว่า เราปฏิ บัติแล้วมีความสุข เขาก็ทำด้วย อย่าง ตอนที่พี่ย้ายมาอยู่ใหม่ ๆ แถวนี้ บ้าน มีทั้งความศรัทธาและความเชื่อที่มั่นคง ในพระรัตนตรัยโดยปราศจากความ ลังเล สงสัย หลังจากได้กลับจากไป ปฏิบัติธรรมบนดอยอินทนนท์กับ หลวงพ่อแล้ว “ครั้งแรก พี่คิดว่า จะไม่ได้ไป แล้วนะคะ” พี่หนุนเล่า “เพราะช่วงนั้น เป็นงานกาชาด ต้องซ้อม ซึ่งปกติเวลา ซ้อม จะขออนุญาตไปไหนไม่ได้ ห้ามลา ห้ามขาด ต้องอยู่ซ้อม แต่พี่ก็อยากขึ้นไป ปฏิบัติธรรมนะคะ ก็ไปขอหัวหน้าทุก วัน วันนี้ขอไม่ได้ ก็อธิษฐาน แล้วไปขอ อีก ขอทุกวัน จนถึงวันสุดท้ายก็ได้ไป” “พอไปแล้ว คุ้มค่านะคะ เหมือน กับอยู่อีกโลกหนึ่ง ที่มีแต่ความสุข” ซึ่งพอกลับลงมา เธอก็ได้นำ ธรรมะไปถ่ายทอดแก่เพื่อน ๆ ที่พร่ำ สั่งไว้ก่อนเดินทาง “ไปแล้วขอให้นำ อะไรมาฝากด้วยนะ” และข้อความสําคัญที่ทั้งสอง แก่ญาติพี่น้อง และเพื่อน ๆ เสมอนั้น เธอยังปรารถนาที่จะฝากมายังผู้อ่าน ทุกท่านด้วยประโยคที่ว่า "อย่าช้าอยู่เลย รีบมาปฏิบัติ ธรรมกันเถิด เวลาไม่คอยใครนะคะ” Kalyanamitra.org