กิจกรรมประจำวันในวัด : หน้า 24/116

๒๒ กายบริหารแบบ “ไทซี” วิชามวยจีน จึงเป็นที่นิยมกันในวัดนี้ตั้งแต่นั้นมา หลังจากการออกกำลังกายกัน แล้ว เวลา ๕ นาฬิกาของเช้าตรู่ จะ เป็นเวลาสวดมนต์ทำวัตรเช้า บทสวด ของวัดนี้เหมือนกับบทสวดมนต์ฉบับ ธรรมทายาทของเรา เริ่มต้นด้วย “โยโส ภะคะวา....” มีเพิ่มเติมและ ตัดทอนเล็กน้อย ที่น่าประทับใจก็คือ พระฝรั่งพร้อมทั้งแม่ชี และอนาคา ริกะ สวดมนต์กันคล่องมาก และสวด ประสานเสียงกันได้อย่างดี ถึงแม้จะ มีคนน้อยก็ทำเสียงเหมือนกับมีคน มาก ๆ พอสวดพร้อมกันได้ เขาถือว่าการ สวดมนต์สำคัญมาก และ เป็นการช่วย ในการฝึกสมาธิ แม้เขาจะไม่รู้ความ หมายก็ตาม หลังจากสวดมนต์ทำวัตร เช้าและนั่งสมาธิแล้ว ก็จะเป็นเวลา ทำความสะอาด ซึ่งทุกคนมีหน้าที่รับ ผิดชอบในแต่ละจุดของอาคาร ตั้งแต่ เจ้าอาวาสไปจนถึงอนาคาริกะ จะลง มือทำความสะอาดกันอย่างจริงจัง บาง องค์ที่รับผิดชอบทำความสะอาดบันได ก็จะขัดถูขั้นบันไดจนเป็นมัน ผู้ที่มี หน้าที่ล้างห้องน้ำห้องส้วมก็ต้องทำตาม ที่ได้รับมอบหมาย อาตมาได้รับมอบ หมายให้มีหน้าที่ทำความสะอาดห้อง “Shrime Room” มีการปัดฝุ่น กวาด เช็ดถูห้อง แล้วจัดตั้งโถน้ำ กระโถน สำหรับเวลาฉันเพล การทำความสะอาด ใช้เวลาประมาณ ๑ ชั่วโมง หลังจากนั้น ก็มีสัญญาณ ให้ทุกคนเข้าประชุมพร้อม กันในห้องรับแขก จะมีน้ำชาและของ ว่างพอสำหรับทุกคน พระอาวุโสก็จะ แจกงานที่ต้องปฏิบัติประจำวันให้แก่ ทุกคนในที่ประชุม กิจนิมนต์ของวัด มีที่ใด ก็จะแจกแจงมอบหมายให้ พระภิกษุออกบิณฑบาต ยามเช้าในเมือง Sussex พระภิกษุแต่ละรูปรับไปโปรดญาติโยม หมุนเวียนกันไป สำหรับผู้ที่มาขอพัก อาศัยที่วัดก็จะต้องทำงานให้วัดด้วย ไม่มีข้อยกเว้น หลังจากการประชุม สั่งงานแล้วก็จะมีการร่วมสวดมนต์ อีก โดยทุกคนสวดพร้อม ๆ กัน วิธี สวดมนต์ที่นี่มิได้สวดทำนองสังโยค แบบพระไทย แต่สวดตามเนื้อบาลี ว่า ติดต่อกันไปไม่หยุด จะหยุดต่อเมื่อ จบประโยค และจะเน้นเสียงครุ ลหุ ตามฉันทลักษณ์ของบาลี ไม่หยุดตรง คำตายตามแบบสังโยคของเรา ที่เห็น ได้ว่าเขามีเทคนิคในการสวดมนต์ให้ ไพเราะก็คือ จะมีการปรับเสียงของ ทุกคน โดยออกเสียง “โน้ต” ตัวใดตัว หนึ่งออกมา ให้เสียงกลมกลืนกัน มี กังวานก่อน แล้วจึงเริ่มสวด มีแม่ชี คนหนึ่งก่อนบวชเคยเรียนทางการ ดนตรีมา จึงมีหน้าที่ควบคุมเสียง ปรับ เสียงทุกคนให้เข้ากันได้ เสียงสวดมนต์ ของเขาจึงหนักแน่น เป็นจังหวะและ พร้อมเพรียงกันอย่างน่าฟังและน่า เลื่อมใส เมื่อเสร็จสิ้นการประชุม พระ ภิกษุรูปใดได้รับมอบหมายให้ออก บิณฑบาต ณ ที่ใด ก็จะไปตามจุดหมายที่ กำหนด วันใดมีญาติโยมต้องการทำ บุญ เขาก็จะโทรศัพท์มานิมนต์ทางวัด ไว้ล่วงหน้า การบิณฑบาตที่นี่จึงมิใช่ กิจวัตรประจำวันแบบพระสงฆ์ในเมือง ไทย แต่ก็ถือเป็นการโปรดญาติโยมตาม ที่เขานิมนต์ไว้ และเป็นการออกกำลัง กายของพระภิกษุด้วย เพราะอากาศ ที่นี่หนาวจัด จนพระต้องสวมถุงเท้า รองเท้าออกเดินบิณฑบาต ระยะทาง ที่ไปก็ไม่แน่นอน บางครั้งก็ไกล และ บางคราวก็ใกล้ ในแถบหมู่บ้านใกล้ เคียง บางครั้งต้องเดินลัดเลาะไปตาม ชายป่า ผ่านห้วยน้ำลำธาร แต่ก็นับว่า เป็นบรรยากาศที่ดีมากสำหรับการ ออกไปโปรดสัตว์ ในการบิณฑบาตของพระนั้น Kalyanamitra.org