การเตือนจากเทวดา : หน้า 15/116

A บุญน้อยกว่าพระก็จะต้องลงมายืนอยู่ | ปรากฏกายให้พ่อบ้านเห็นแล้ว ก็กล่าว ที่พื้นดินข้างล่าง สงสัยว่าท่านคงจะ ขี้เกียจเหาะขึ้นเหาะลงละมั้ง เทวดาองค์นี้ นอกจากจะรู้สึก รำคาญที่จะต้องขึ้น ๆ ลง ๆ ที่ซุ้มประ ตูอยู่ทุกวันแล้ว ยังเห็นว่า ท่านเศรษฐี น่ะโง่จริง ๆ ที่เสียเงินเสียทองมหาศาล ไปกับพระพุทธศาสนา แทนที่จะเอา เงินไปลงทุนขยายกิจการค้าให้ใหญ่โต ยิ่งขึ้น วันหนึ่ง เทวดาคิดว่า เราน่าจะ ไปเตือนให้ท่านเศรษฐีรู้ตัวเสียบ้างว่า อย่าได้ทุ่มเทให้กับพระศาสนานักเลย แต่อีกใจหนึ่งก็ยังไม่ค่อยกล้า จึงไป หาพ่อบ้านก่อน ในคืนวันหนึ่ง เมื่อ ว่า “นี่แน่ะพ่อบ้าน ท่านเศรษฐีนะ เอาแต่ทำบุญทำทาน ไม่สนใจทำมาค้า ขาย ขืนปล่อยให้ทำอย่างนี้ต่อไปเรื่อย ๆ สักวันหนึ่งคงจะต้องเอาข้าทาสบริวาร ไปขายเอาเงินมาทำบุญเป็นแน่ ท่าน น่าจะเตือนท่านเศรษฐีสักหน่อยนะ” เมื่อพ่อบ้านได้ฟังดังนั้น แทน ที่จะเชื่อเทวดา กลับตวาดออกไปว่า “ชะ! ชะ! เจ้าเทวดาอันธพาล ไม่ รู้คุณของพระพุทธศาสนา ไม่รู้ค่าของ การทำบุญ คนอย่างเราน่ะ แม้ท่าน เศรษฐีจะจิกหัวเราไปขายเพื่อเอาเงิน มาทำบุญ เราก็จะไม่บ่นเลย ท่านจง ออกไปให้พ้นเดี๋ยวนี้ทีเดียว!” เมื่อถูกพ่อบ้านไล่ เทวดาจึงไป หาบุตรชายของท่านเศรษฐี แล้วกล่าว เตือนในทำนองเดียวกัน แต่ก็ถูกไล่ ออกมาอีก แม้เกิดเป็นเทวดาบุญน้อย สู้คนมีบุญมาก ๆ ไม่ได้อย่างนี้เอง... เมื่อเทวดาพ่อลูกอ่อนได้แต่ กลับไปนั่งจับเจ่าอยู่บนซุ้มประตู ไม่รู้ จะทำอย่างไรดี จะไปหาท่านเศรษฐี เสียเลยก็ไม่กล้า กลัวถูกไล่ออกมาอีก จึงคิดว่า รอก่อนเถอะ ท่านเศรษฐีตก ยากอับจนลงเมื่อไหร่ ก็คงจะยอมฟัง เราบ้าง 1 ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีนั้น ใจดีมาก ใครเดือดร้อนมายืมเงินท่าน ๑๓