การปรับตัวของพระภิกษุ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2529 ฉบับที่ 4 เดือนเมษายน หน้า 23
หน้าที่ 23 / 116

สรุปเนื้อหา

ที่วัดจิตตวิเวกใช้ระเบียบการฉันอาหาร ของพระตามธรรมเนียมของวัดป่าสาย พระอาจารย์ชาทุกประการ กระโถน ถ้วยน้ำ และเหยือกน้ำ จะถูกเตรียม ไว้ในห้องฉันอาหารอย่างเรียบร้อย เมื่อถึงเวลา พระภิกษุแต่ละองค์จะมา ปูผ้ารองนั่งของท่านเอง และอุ้มบาตร เข้าไปบิณฑบาตในโรงอาหาร พระจะ ฉันอาหารในบาตรแบบพระธุดงค์ ใน วัดนี้มีแม่ชีถือศีล ๑๐ ห่มผ้าสีกลักอยู่ ๒ รูป เป็นชาวอังกฤษ และมีอุบาสก ถือศีล ๘ หรือที่เรียกว่า อนาคาริกะ โกนศีรษะ นุ่งขาวห่มขาวแบบ “ปะขาว” ของวัดหนองป่าพง อุบาสกรับประทาน อาหารในชามกาละมัง ส่วนแม่ชีรับประ ทานอาหารในบาตรดินเผา นั่งเป็นแถว รวมกันอยู่ทางตอนหลังของห้องฉันอา หาร ซึ่งเรียกว่า “Shrine Room” ซึ่งใช้ เป็นที่ประชุมของ พระ ชี อุบาสก อุบาสิ กา ในการสวดมนต์ทำวัตร และประ กอบพิธีกรรมต่าง ๆ ในห้องนี้มี

หัวข้อประเด็น

- การปรับตัวของพระภิกษุ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

วัฒนธรรมแตกต่างกันออกไป พระ ภิกษุก็จำเป็นต้องปรับตัวตามสภาพ แวดล้อมของท่านตามความเหมาะสม ที่วัดจิตตวิเวกใช้ระเบียบการฉันอาหาร ของพระตามธรรมเนียมของวัดป่าสาย พระอาจารย์ชาทุกประการ กระโถน ถ้วยน้ำ และเหยือกน้ำ จะถูกเตรียม ไว้ในห้องฉันอาหารอย่างเรียบร้อย เมื่อถึงเวลา พระภิกษุแต่ละองค์จะมา ปูผ้ารองนั่งของท่านเอง และอุ้มบาตร เข้าไปบิณฑบาตในโรงอาหาร พระจะ ฉันอาหารในบาตรแบบพระธุดงค์ ใน วัดนี้มีแม่ชีถือศีล ๑๐ ห่มผ้าสีกลักอยู่ ๒ รูป เป็นชาวอังกฤษ และมีอุบาสก ถือศีล ๘ หรือที่เรียกว่า อนาคาริกะ โกนศีรษะ นุ่งขาวห่มขาวแบบ “ปะขาว” ของวัดหนองป่าพง อุบาสกรับประทาน อาหารในชามกาละมัง ส่วนแม่ชีรับประ ทานอาหารในบาตรดินเผา นั่งเป็นแถว รวมกันอยู่ทางตอนหลังของห้องฉันอา หาร ซึ่งเรียกว่า “Shrine Room” ซึ่งใช้ เป็นที่ประชุมของ พระ ชี อุบาสก อุบาสิ กา ในการสวดมนต์ทำวัตร และประ กอบพิธีกรรมต่าง ๆ ในห้องนี้มีพระ พุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักประมาณ ๓ ศอกเศษ ปิดทองเหลืองอร่าม ตั้งเป็น องค์ประธานอยู่บนแท่นบูชาหลังอาสนะ สงฆ์ พระฝรั่งที่วัดนี้ท่านกำหนด ธรรมเนียมเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติ ธรรมของหมู่คณะท่าน เช่นเรียกพระ ผู้อาวุโสว่า “ภนฺเต ๒ เรียกแม่ชีว่า * อนาคาริกะ ผู้ไม่ครองเรือน ผู้สละเรือน ๒ “ข้าแต่ท่านผู้เจริญ” เป็นคำที่ภิกษุผู้อ่อนพรรษา กว่าเรียกภิกษุผู้ที่แก่พรรษากว่า (ผู้น้อยเรียก ผู้ใหญ่) หรือคฤหัสถ์กล่าวเรียกพระภิกษุ, คู่ กับคำว่า "อาวุโส” (ผู้ใหญ่เรียกผู้น้อย) ATA พระพุทธรูปปางมารวิชัย ในห้องประชุม “Shrine Room" “อยุยา” ซึ่งเป็นศัพท์บาลีแปลว่า “แม่ นางผู้เจริญ” เป็นสรรพนามใช้เรียก ภิกษุณีในสมัยพุทธกาล และคำว่า “ทาน” ของที่นี่หมายถึง การถวายทาน หรือทำบุญในภาษาไทย เมื่ออาตมาไป อยู่ใหม่ ๆ ฟังสำเนียงเหล่านี้จะแปลก หูไปมากทีเดียว เพราะการออกเสียง ของฝรั่งนั้น ตัว “ท” จะออกเสียงเป็น “ต” จึงฟังเป็น “ตานะ” หรือ “ต้านะ” ต้องฟังอยู่บ่อย ๆ จนเคยชิน - กิจวัตรของวัดจิตตวิเวกนี้คล้าย พระธรรมกายเรา กับการอบรมธรรมทายาท ของวัด คือ ที่ ๔ จะตี ระฆังปลุก มีเวลาให้ทำกิจส่วนตัว ประมาณ ๑ ชั่วโมง ในช่วงเวลานี้จะ เป็นเวลาฝึกกายบริหารด้วย พระฝรั่ง และอนาคาริกะทั้งหลายจะออกมาเข้า แถวในสนามหญ้าด้านหลังห้องอาหาร กายบริหารที่ปฏิบัติกันคือ “ไท้เก๊ก” หรือที่ฝรั่งเรียกว่า “ไทซี” เหมือนกับที่ ในกรุงเทพฯ ปฏิบัติกันตอนเช้าที่สวน ลุมพินีอย่างนั้น พระฝรั่งรำมวยจีนกัน ได้คล่องแคล่วทะมัดทะแมง โดยเฉพาะ เมื่อสวมเสื้อกันหนาวคล้าย ๆ พระจีน ทำให้นึกถึงวัดเสียวลิ้มต้นฉบับของ วิชากำลังภายในของจีน การออกกำลัง กายแบบนี้คนนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ ในอังกฤษ การฝึกโยคะแบบอินเดีย ได้กลายเป็นของไม่ทันสมัยไปเสียแล้ว ข้อดีประการหนึ่งของการฝึกมวยจีน คือ การรวมใจไว้กลางตัว ทำให้ช่วย การฝึกสมาธิได้ดีขึ้น สาเหตุที่มวยจีน เข้ามาแพร่หลายในวัดนี้ได้ ก็เพราะมี พระฝรั่งองค์หนึ่งป่วยเป็นโรคลำไส้ อักเสบเรื้อรัง การรักษาทางแพทย์แผน ปัจจุบันไม่ช่วยให้อาการดีขึ้นได้ ต่อมา ปรากฏว่า พระองค์นี้ทุเลาจากอาการ ป่วย มีสุขภาพดีขึ้นมาก เมื่อได้มาฝึก Kalyanamitra.org อด
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More