การพัฒนาประเทศและคุณธรรม : หน้า 42/152

๓๘ จริงอยู่ การปฏิบัติเช่นนี้เป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่ถ้าหากเราจะพิจารณาให้ดีแล้ว ในช่วงชีวิตของการทํางาน ถ้าหาก เราได้สนใจในการประพฤติปฏิบัติ ธรรมไปด้วย ย่อมเป็นส่วนสําคัญ ที่จะทำให้หน้าที่การงานบรรลุผล สำเร็จดียิ่งขึ้น ในโอกาสที่บัณฑิต หลายท่านได้สนใจในการปฏิบัติธรรม ดังเช่นที่มูลนิธิธรรมกายดำเนินอยู่นั้น จึงนับได้ว่า เป็นการนำบุคคลที่มีความรู้ ความฉลาดเป็นทุนเดิมเฉพาะตัวอยู่ แล้ว มาเพิ่มเติมแนวทางปฏิบัติใน ธรรมะที่ถูกต้องขึ้นอีก จึงนับว่า เป็น การสร้างทรัพยากรมนุษย์ที่มีคุณภาพ ไม่เพียงแต่ความรู้ความสามารถทาง วิชาการเท่านั้น แต่บุคคลเหล่านั้นจะ ยึดมั่นในคุณธรรมในการดำเนินชีวิต อีกด้วย จึงเป็นสิ่งที่ดีงามเป็นประโยชน์ ยิ่ง ต่อสังคมและพระพุทธศาสนาเป็นอย่าง เมื่อหันมามองดูประเทศไทยเรา ที่ได้รับการจัดประเภทให้อยู่ในระดับ ประเทศกำลังพัฒนานั้น ในฐานะที่เป็น ประชาชนคนไทย ทุกคนมีหน้าที่สำคัญ ร่วมกันคือ เราจะต้องร่วมมือร่วมใจ กันสร้างชาติและพัฒนาประเทศให้เข้า สู่ระดับประเทศที่พัฒนาให้จงได้ แต่ การพัฒนาประเทศที่จะนำไปสู่ระดับ ดังกล่าวได้นั้น จะมองเฉพาะเจาะจง ในด้านใดด้านหนึ่งคงไม่ได้ เพราะ ทุกด้านของการพัฒนานั้น มีความ สัมพันธ์เชื่อมโยงซึ่งกันและกัน จึง จำเป็นที่จะต้องกระทำพร้อม ๆ กัน ไปในทุกด้าน อาทิ จะต้องพัฒนา ของคนภายในชาติต้องมีความอบอุ่น ปลอดภัย อยู่ร่วมกันด้วยความ โอบอ้อมอารี ยึดมั่นในสัจธรรม คุณธรรมและสันติธรรม ตลอดจน ขนบธรรมเนียมประเพณีวัฒน ธรรมอันดีงาม มีขีดความสามารถ ในการป้องกันประเทศที่มีประสิทธิภาพ หากเป็นเช่นนี้ได้ ประเทศไทยของเรา ก็จะพัฒนาไปสู่เป้าหมายที่ตั้งไว้ได้ ที่ผมได้เรียนให้ทราบในข้างต้น อาจจะเป็นเรื่องธรรมดาที่นักวิชาการ หรือผู้รู้ก็มักจะพูดเช่นนี้ แต่การที่จะให้ ประชาชนทุกสาขาอาชีพมีจิตใจมั่นคง ทำความดี เพื่อบรรลุผลทางด้านการ พัฒนาตั้งแต่เฉพาะตัวจนถึงระดับชาติ นั้น เป็นเรื่องที่พูดง่ายแต่ปฏิบัติยาก เพราะคนจำนวนไม่น้อยมักคำนึงถึง ผลประโยชน์ส่วนตัวก่อนส่วนรวม และ ผลประโยชน์ของประเทศชาติ มักจะ เป็นผลพลอยได้ตามมาภายหลัง ที่ผม พูดเช่นนี้หลายคนอาจเห็นด้วยว่าจริง และบางคนอาจไม่เห็นด้วย สิ่งนั้นย่อม เป็นนานาจิตตัง แต่ที่ผมพูดเช่นนี้ มี ได้หมายความถึงทุกคน แต่หมายถึง คนส่วนหนึ่งเท่านั้น หากจะยกตัวอย่าง กันให้เห็นได้ชัดเจน ก็คงจะต้องยก ตัวอย่างผู้มีอาชีพเป็นพ่อค้า พอพูด ถึงพ่อค้า แม่ค้า ทุกคนที่มีอาชีพเช่นนี้ แน่นอนที่จะต้องประกอบอาชีพให้ได้ ผลกำไรมากที่สุด บางคนอาจดำเนิน ธุรกิจโดยสุจริต บางคนอาจใช้เล่ห์เหลี่ยม และวิธีการทุจริตในการประกอบอาชีพ เพียงเพื่อให้ได้ประโยชน์มากที่สุด โดยมิได้นำหลักธรรมคำสั่งสอนของ การปกครองระบอบประชาธิปไตย อัน พระพุทธองค์ไปเป็นแนวทางการ ปฏิบัติในการประกอบกิจการ พวกเรา ทุกคนคงยอมรับกันว่า พระธรรมคำ มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขให้สมบูรณ์ ที่สุด ให้มีสภาวะทางเศรษฐกิจของ ชาติโดยส่วนรวมที่ดี สภาพสังคม ได้ นำมาเป็นแนวทางของชีวิตได้ แต่ ด้วยสภาวการณ์สิ่งแวดล้อม ความ เจริญทางวัตถุ หรือการหลงใหลใน อำนาจอิทธิพลผลประโยชน์เฉพาะ บุคคล จึงทำให้โลกเกิดความสับสน วุ่นวาย ขาดคุณธรรมและมักไม่ใช้ การแก้ปัญหาด้วยสันติธรรม แต่กลับ ใช้ความก้าวร้าวรุนแรง เล่ห์เหลี่ยม เพทุบายและใช้กำลังเข้าตัดสินในการ แก้ปัญหา และสิ่งเหล่านี้ ได้กลับกลาย เป้นการสร้างปัญหาให้เกิดขึ้นอย่าง ต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน ผมมีความ เชื่อมั่นอยู่เสมอว่า หากเยาวชนของชาติ ได้เริ่มสนใจในการปฏิบัติธรรมมาตั้งแต่ ต้น ดังที่ทางมูลนิธิธรรมกายได้รณรงค์ กันอยู่เช่นปัจจุบันนี้ ถึงแม้ว่าจะมี ของรัฐและภาคเอกชนตลอดจนสถาบัน ทางพุทธศาสนาทุกแห่งได้เริ่มการ ปลูกฝังเยาวชนของชาติให้มีจิตใจ จํานวนไม่มากนัก แต่หากหน่วยงาน ยึดมั่นในหลักธรรมเพื่อนำไปสู่ทาง ปฏิบัติแท้จริงแล้ว เมื่อเยาวชนเหล่านี้ ได้เติบโตขึ้น มีหน้าที่การงานที่สำคัญ ตามลำดับจนถึงขั้นเป็นผู้นำ จากการที่ผมได้กล่าวมาแล้ว ข้างต้นคงพอสรุปในประเด็นที่ถามว่า การที่เยาวชนสนใจปฏิบัติธรรมนั้น จะมี แนวโน้มต่อการพัฒนาประเทศอย่างไร ในกรณีเช่นนี้ถ้าจะพูดถึงการพัฒนา ประเทศกันแล้วก็อาจจะกล่าวรวมได้ หลายด้านหลายสาขา ทั้งในด้านการ เมือง การปกครอง เศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยี และการป้องกันประเทศ แต่การพัฒนาในด้านใดด้านหนึ่ง หรือทุกด้าน ปัจจัยในการพัฒนา ที่สำคัญยิ่งคือ ตัวคน หรือที่เรา มักจะพูดกันให้ไพเราะว่า เป็น สั่งสอนนั้นเป็นสัจธรรม เป็นสิ่งที่พิสูจน์ ทรัพยากรมนุษย์นั่นเอง ก่อนการ Kalyanamitra.org