การเป็นผู้นำที่ดี : หน้า 122/152

ชีวิตของเขาเปรียบเหมือนรถยนต์ที่วิ่ง ๑๔๐ กิโลเมตร : ชั่วโมง เท่านั้น ผมชม วิว ชมนก ชมไม้ คือผมไปแบบสบาย ๆ ผมจึงมีเพื่อนมาก ผมรู้สึกอบอุ่นและ ตอนหลังที่มาพบกันอีก สบายใจ เราสองคนอยู่ในฐานะเท่าเทียมกัน ไม่มี อะไรต่างกันอีกแล้ว ถ้าเปรียบเทียบกับ การขับรถไปพัทยา เขาไปถึงก่อนผม เขา ไปถึงบ่ายสองโมง แต่เขายังทำอะไรไม่ ได้ เพราะแดดยังร้อนอยู่ และเขาก็ไม่มี เพื่อน เขามาเร็วเกินไป เกินหน้าเพื่อน ๆ ในรุ่นเดียวกัน แต่เขาต้องมาหยุดรอผม ในขณะที่ผมมาช้ากว่าแต่เสร็จแล้วผม มาถึงจุดนี้เหมือนกันด้วยความสบายใจ ไม่มีปัญหาอะไร ซึ่งสิ่งนี้ เมื่อมันผ่านไป แล้ว จะเรียกกลับคืนไม่ได้ นี่เป็นตัว อย่าง การที่คนเราจะทำงานให้ประสบ ผลสำเร็จมี ๒ ทาง การจะไปในทางที่ เร็ว ง่าย มักจะมีผลกระทบกระเทือน และไม่มั่นคง เราไปทำอะไรกับใครไว้ ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นตอบแทน เราคว เดินขึ้นบันไดอย่างมีคนปรบมือต้อนรับ ด้วยความจริงใจดีกว่า เวลาเมื่อเดินลง จะมีคนเห็นใจ ไม่ซ้ำเติม เพราะมีวันขึ้น แล้วก็ต้องมีวันลง ผู้นำ...นำดีหรือนำชั่ว “บุคคลผู้จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้ นำได้นั้น ต้องผ่านความยาก ลำบากมาแล้วอย่างยิ่ง แต่ผู้ นำที่กอปรด้วยคุณธรรมแล้ว ยิ่งต้องผ่านความยากลำบาก และหาได้ยากกว่า” “ผมว่า การที่จะเป็นหัวหน้าที่ดีได้ นั้น เราต้องทำตัวเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับ V ลูกน้อง ถ้าเราเป็นตัวอย่างที่ดีให้เขาดู เราจะได้ความศรัทธา ถ้าเมื่อไหร่ เขา ศรัทธาเราแล้ว จะพูดอะไรกันก็รู้เรื่อง หัวหน้าที่ดีผมเรียกว่า ต้องเป็นบ่าวของ ลูกน้อง ต้องหางานให้ลูกน้องทำ ถ้าเรา ไม่หางานให้เขาทำ เขาก็ไม่รู้จะทำอะไร ถ้าเห็นเขาว่างงานอยู่ อย่าไปว่าเขา หากลูกน้องทำผิดก็เป็นหน้าที่ของเราจะ ต้องสอน ถ้าเราทำตัวเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี เขาก็ย้อนเราได้ ฉะนั้น ก่อนที่จะว่าเขา เราต้องมองดูตัวเองก่อน ผมบอกกับ ลูกน้องของผมว่า ผมมีอยู่ ๒ อย่างก่อน จะทำงานด้วยกัน คือ ห้ามโกงกับห้ามเก ถ้าเป็นการโกง จะไม่มีการให้โอกาส ถือว่าสิ่งนี้ไม่ดีที่สุด อยู่ด้วยกันไม่ได้เลย ส่วนเกนั้น ผมต้องดูก่อน ถ้าเกเพราะผม เป็นนายที่เลว เป็นนายที่สั่งงานไม่ดี ก็สมควรที่คุณจะเก อันนี้ ผมต้องเป็น ฝ่ายปรับปรุง แต่ถ้าผมทำดีแล้วคุณยังเก อยู่ ผมจะให้โอกาส จะกี่ครั้งก็ต้องมา พิจารณากัน แต่ถ้ายังไม่ดีขึ้นก็อยู่ด้วย กันไม่ได้ และยังมีอยู่อีก ๒ ประการ คือ เวลาทำงานขอให้จริงจังกับจริงใจ ผมจริงจังมากในเวลาทำงาน คุณอยู่ ผมก็อยู่ ๒ ทุ่มผมก็ยังอยู่ที่ทำงาน การ ที่ผมทำอย่างนั้น ไม่ใช่ผมหลอกเขานะ ไม่ใช่อยู่ให้เขาเห็นหน้าแล้วเราไม่ทำอะไร เลย ผมทำงานหนักกว่าเขามาตลอด โดยที่เขาไม่รู้ เพราะผมใช้สมอง เขาใช้ แรงงาน ผมบอกว่าผมหนักกว่าคุณนะ คุณยกของคุณหนักแรง พอวางลงคุณก็ สบาย ไปนั่งพักเดี๋ยวเดียวก็หาย แต่ผม หนักสมอง ตีหนึ่ง ตีสอง ยังต้องกลับ ไปนั่งคิดอยู่ตลอดเวลา ๑๑๒ Kalyanamitra.org