นิทานพญานกแขกเต้า : หน้า 135/152

เมื่อนึกถึง ความตาย ทําให้เพชร แล้วพญานกก็เล่าความหลังของ ตนให้ลูกฟัง “ตัวพ่อเองเมื่อสมัยยังหนุ่ม เคย ไปกินมะม่วงที่เกาะมหาภัยแห่งนี้ครั้ง หนึ่งแล้ว พอได้ชิมรสที่แสนอร่อย พ่อก็ มองเห็นภัยที่อาจตามมา พ่อพยายาม ระมัดระวังตัวไม่กินจนอิ่มเกินไป และ เร่งเร้านำฝูงบริวารบินกลับรังอย่าง ปลอดภัย หลังจากวันนั้นพ่อก็ไม่เคยย้อน กลับไปกินอีกเลย จึงรอดชีวิตมาได้ ทุกวันนี้ ส่วนนกแขกเต้าตัวอื่น ๆ ที่เห็นแก่กิน ติดใจในรสมะม่วง พากันย้อนกลับไปกินอีก จึงตก ทะเลตายไปเสียมาก ลูกรัก เจ้าจง เชื่อพ่อเถิด อย่าไปที่เกาะนั้นอีก เลย” ..... ถึงแม้ลูกพญานกจะเป็นลูก ที่ดี มีความกตัญญูกตเวทีแต่ก็มีนิสัย ดื้อรั้นเห็นแก่กิน อวดดี มีความประมาท เชื่อว่าตนจะต้องสามารถรักษาตัวเอง ให้ปลอดภัยได้ จึงไม่เชื่อฟังคำเตือนของ พ่อ ย้อนกลับไปกินมะม่วงแสนอร่อย ที่เกาะมหาภัยอยู่เนือง ๆ พญานกห่วงใยลูกมาก คอยตัก เตือนห้ามปรามซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่ลูก พญานกก็ไม่ยอมเชื่อฟัง กลับตอบพ่อ “เราคงจะไม่ได้เห็นลูกหัวดื้อ ของเราอีกต่อไปแล้ว” “อ้าว! ถ้าลูกนกไม่กลับมาแล้ว พ่อแม่นกจะอยู่ได้อย่างไรกันเล่าคะ คุณแม่? เพราะตาบอดทั้งสองตัวเลย” พลอยชักสงสัย คุณเพลินจึงตอบว่า เมื่อขาดลูกผู้คอยหาอาหาร มาเลี้ยงดู พ่อแม่นกผู้เฒ่าที่ตาบอดทั้ง สองก็พลอยอดอาหาร และถึงแก่ความ ตายในเวลาต่อมา” “เห็นไหมจ๊ะลูก โทษของความ ดื้อรั้นไม่เชื่อฟังคำสั่งสอนห้ามปราม ของพ่อแม่ จึงต้องประสบชะตากรรม อย่างนี้" “นิทานจบแล้วหลับเสียนะลูก” คุณเพลินกำชับอีกครั้งก่อนจะเดินออก จากห้องไป “น่าสงสารพ่อแม่นกนะพี่เพชร นะ” พลอยหันไปปรารภกับพี่ชายด้วย เสียงสั่นเครือ “ปัดโธ่เอ๊ย! นิทานหลอกเด็กแท้ ๆ ทำเป็นเรื่องจริงเรื่องจังไปได้ นกที่ไหน จะพูดกันรู้เรื่อง” พี่ชายบ่นอย่างรำคาญ “ก็นกมันพูดภาษาของมันเองมันก็ รู้เรื่องพี่เพชร ระวังตัวเองเถอะพี่เพชร ถ้าดื้ออย่างลูกนกละก็..... มีหวังเสร็จ แน่ ๆ” พลอยเริ่มขู่พี่ชายเข้าบ้าง “จ้างก็ไม่กลัว” กล่าวจบแล้วผู้เป็น พี่ชายก็หันหลังให้ไม่สนใจฟังเสียงของ เย็นยะเยือกเข้าไป ถึงขั้วหัวใจ ทุกครั้งว่า “พ่ออย่าเป็นห่วงลูกเลย ลูกโตแล้ว นึกถึงบาป-บุญ ดูแลรักษาตัวเองได้” น้องสาวอีกต่อไป และเคราะห์กรรม ที่ตามทัน ในที่สุด วันหนึ่งลูก พญานกออกไปหากิน พ่อแม่รอ คอยลูกอยู่ในรัง รอแล้วรออีก แต่ ลูกก็ไม่กลับมาอีกเลย พญานกจึงกล่าวแก่ภรรยาอย่าง เศร้าสลดใจว่า อ่านต่อฉบับหน้า ๑๒๕ Kalyanamitra.org