การเล่านิทานก่อนนอน : หน้า 134/152

พลอยต่างก็ตื่นเต้น วาดแผนการณ์ที่จะ ไปเที่ยวตามประสาเด็ก ก็เลยกระสับ กระส่ายนอนไม่หลับทั้งคู่ จนคุณเพลิน ต้องเข้ามากำชับให้รีบนอน “รีบนอนแต่หัวค่ำสิลูก พรุ่งนี้เรา จะออกเดินทางกันแต่เช้า” “พลอยก็พยายามแล้วค่ะคุณแม่ แต่หลับไม่ลงสักที สงสัยต้องใช้วิธีเก่า เสียแล้ว” “วิธีเก่าเป็นอย่างไรล่ะลูก” ผู้เป็น มารดาชักนึกสงสัย “คุณแม่จำไม่ได้หรือคะว่าแต่ก่อน คุณแม่เล่านิทานให้ฟังทีไร พลอยหลับ สบายทุกทีเลย” แล้ว “นั่นแน่ หลอกให้แม่หลงกลอีก “ตกลงนะคะคุณแม่ เล่าเรื่องอะไร ก็ได้ รับรองว่าถ้าคุณแม่เล่าจบปุ๊บ พลอยกับพี่เพชรจะรีบหลับทันทีเลย” เสียงบุตรสาวอ้อนตามเคย “เอ้า! ตกลง แม่จะเล่าเรื่องพญา นกแขกเต้า ให้ฟัง คอยฟัง.............. นานมาแล้ว มีพญานก แขกเต้าตัวหนึ่งปกครองฝูงนกบริวาร อยู่ในป่าใหญ่ใกล้ชายฝั่งทะเลด้วยความ ผาสุก ถึงแม้พญานกแขกเต้าจะแก่เฒ่า แล้วควรจะได้พักผ่อน แต่ด้วยความสำนึก ในหน้าที่ของหัวหน้าฝูง พญานกแขกเต้า จึงยังคงบินนำหน้าพาฝูงบริวารไปหากิน อยู่ทุกวัน พญานกแขกเต้าต้องบินเร็วเพื่อ พาฝูงบริวารหาอาหารในที่ไกล ๆ และ กลับคืนรังให้ทันตะวันตกดิน ต้อง ออกแรงบินเกินกำลังวังชา หูตาต้อง ปะทะสายลมแรงและแสงแดดแผดกล้า เป็นประจํา ในที่สุดทั้งพญานกแขกเต้าและ ภรรยาก็ตาบอดสนิท ต้องสละตำแหน่ง หัวหน้าฝูง และอาศัยลูกซึ่งยังหนุ่มแน่น หาอาหารเลี้ยงพอประทังชีวิตไปวัน ลูกพญานกมีความกตัญญูกตเวที หนึ่ง ๆ ต่อพ่อแม่ พยายามเสาะหาอาหารมา เลี้ยงพ่อแม่ ไม่เคยเห็นแก่ความเหนื่อย ยาก และเมื่อทราบว่ามีผลไม้อร่อยอยู่ ที่ใดก็ดั้นด้นไปหามาฝากพ่อแม่จนได้...... “ถ้าคุณพ่อคุณแม่ตาบอด พลอย สัญญาว่าจะเป็นคนปรนนิบัติเลี้ยงดู คุณพ่อคุณแม่เอง” เสียงบุตรสาวสอด แทรกขึ้นมากลางคัน อยู่มาวันหนึ่ง ลูกพญานกออก หาอาหารไปพบมะม่วงสีทองซึ่งมีรส หวานปานน้ำผึ้ง ผลมะม่วงทั้งโต และหนัก แต่ลูกพญานกอุตส่าห์คาบ มาฝากพ่อแม่จนได้.......... ... พอพญานกได้ลิ้มรสมะ ม่วงเพียงคำเดียวก็ใจหายวาบ เพราะจำได้ดีว่าเป็นรสมะม่วงที่ ขึ้นอยู่บนเกาะมหาภัยอย่างแน่ นอน ถึงมะม่วงนี้จะอร่อยปานใด พญานกก็กินไม่ลง เพราะนึกถึง ภัยที่อาจเกิดขึ้นแก่ลูกรัก และด้วย ความห่วงใยลูก พญานกจึงห้ามลูก ว่า “ลูกรัก เจ้าอย่าไปกินมะม่วงนี้ อีกเลยนะ” พญานกกล่าวต่อไปว่า “เพื่อชีวิตของเจ้า ขอให้ถือว่าครั้งนี้ เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่กินมะม่วง นี้ อย่าไปกินอีกเป็นอันขาด มะม่วง ชนิดนี้หวานจัดและอร่อยมาก ดังนั้น เมื่อเริ่มกินแล้วมักจะเพลินจนอิ่มมาก เกินไป ขากลับเจ้าจะง่วงบินไม่ไหว และจะตกทะเลตาย” พอพญานก ได้ลิ้มรสมะม่วง เพียงค่าเดียว ก็ใจหายวาบ เพราะจำได้ดีว่า เป็นรสมะม่วงที่ขึ้น อยู่บนเกาะ มหาภัย SUG Kalyanamitra.org