การต้องจากกัน : หน้า 108/152

๕๙ พูดถึงเรื่อง การต้องจากกัน ระหว่างแม่กับลูก ยังมีการจากกัน อีกอย่างหนึ่งซึ่ง ร้ายแรงยิ่งกว่า การจากไปบวช นั่นคือการต้องจาก เพราะความตาย มาถึงเข้า มารดาตรัสว่า ถ้าท่านบวช จึงจะอนุ ญาตให้ข้าพเจ้าบวร “สหาย” เจ้าชายภัททิยะตรัสตอบ “ข้าพเจ้าก็คิดจะบวชอยู่เหมือนกัน ได้ยิน คนเขาวิพากษ์วิจารณ์กันแล้วรู้สึกไม่ค่อย จะสบายใจ พระศาสดายังบวชอยู่ได้ ทำไมพวกเราจะบวชไม่ได้” เจ้าชายอนุรุทธ์ที่พระทัยเป็นที่สุด เมื่อทูลพระมารดาแล้ว ทั้งสองสหายก็ ได้ชักชวนเจ้าชายอีกสี่พระองค์คือ เจ้า ชายอานนท์ เจ้าชายเกตุ เจ้าชายกิมและ และเจ้าชายเทวทัตเป็น 5 พระองค์ เสด็จ ออกจากพระนครกบิลพัสดุ์ มุ่งสู่อนุปปี ยัมพวันแคว้นมัลละ เมื่อเสด็จถึงพรม แดนระหว่างแคว้นสักกะและแคว้นมัลละ พระราชกุมารทั้งหกก็รับสั่งให้นายอุบาลี ภูษามาลา ซึ่งตามเสด็จมาส่ง กลับ ไปสู่นครกบิลพัสดุ์ พร้อมด้วยเปลื้องพระ ภูษาซึ่งมีราคามาก มอบให้อุบาลีนำ กลับไป ในขณะที่ 5 และนายอุบาลี ภูษามาลาจะแยก จากกันนั้น ราวป่าประหนึ่งว่าจะ ถึงซึ่งอาการร้องไห้ มหาปฐพีมี อาการสะท้านสะเทือนเหมือนจะ 5 พระราชกุมาร แยกออกจากกัน อุบาลีจำใจจาก พระราชกุมารกลับมาทางเดิมได้หน่อย หนึ่ง จึงคิดว่า การที่จะนำเครื่องประดับ อันมีค่าซึ่งเจ้าของสละแล้วโดยปราศจาก ความใยดี ไปขายเลี้ยงชีพตามคำของ พระราชกุมารนั้น ปานประหนึ่งผู้กลืน น้ำลายซึ่งเจ้าของถ่มแล้ว จะประโยชน์ อะไรที่จะทำอย่างนั้น เกิดสังเวชสลดจิต จึงเอาเครื่องประดับเหล่านั้นแขวนไว้กับ กิ่งไม้แห่งหนึ่ง แล้ววิ่งกลับไปแจ้งความ ประสงค์กับพระราชกุมารว่า “ข้าแต่นาย ข้าพเจ้าขอตามเสด็จ ไปด้วย เพื่อจะได้รับใช้พระองค์ต่อ ไป” พระราชกุมารทั้งหก ทรงปรึกษา กันอยู่ครู่หนึ่ง จึงยินยอมให้อุบาลีตาม เสด็จด้วย พระกุมารทั้งหกพระองค์เข้า เฝ้าพระผู้มีพระภาคทูลขอบรรพชาอุป สมบท และทูลว่า “ข้าแต่พระผู้มีพระภาค! ข้าพระ องค์ทั้งหลายมีทิฐิมานะมากเมื่อบวช พร้อมด้วยอุบาลีซึ่งเป็นคนรับใช้มาก่อน ถ้าข้าพระองค์ทั้งหลายบวชก่อนก็จะพึง ใช้อำนาจกับเขาอีก เพราะฉะนั้นขอให้ พระผู้มีพระภาคให้การอุปสมบทแก่ อุบาลีก่อนเถิด เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลาย จักได้อภิวาทลุกรับเขาเมื่ออุปสมบทแล้ว เป็นการทำลายทิฐิมานะไปในตัว เพื่อ ประโยชน์แก่การประพฤติพรหมจรรย์” เมื่อบวชแล้วไม่นาน พระภัททิยะ พระภาค พระพิมพ์ละ และพระอนุรุทธ์ ก็ได้สําเร็จเป็นพระอรหันต์ พระเทวทัต ได้สำเร็จฌานแห่งปุถุชน ส่วนพระ อานนท์ซึ่งมีพระเพลิฏฐสีละเป็นอุปัช ฌายะ และมีพระปุณณะมันตานีบุตร เป็นพระอาจารย์ ได้สำเร็จเป็นพระโสดา บัน หลังจากอุปสมบทแล้ว ๑๙ พรรษา พระอานนท์ได้รับตำแหน่งเป็นพุทธ ปัฏฐากดังกล่าวแล้วแต่หนแรก หน้าที่ประจําของพระอานนท์ คือ Q. ถวายน้ำ ๒ ชนิด คือทั้งน้ำ เย็นและน้ำร้อน 6. ถวายไม้สีฟัน ๓ ขนาด ขนาด เล็ก, กลาง และใหญ่) ๓. นวดพระหัตถ์และพระบาท ๔. นวดพระปฤษฎางค์ (หลัง) Kalyanamitra.org