การตัดสินใจในชีวิต วารสารกัลยาณมิตร ปี 2529 ฉบับที่ 12 หน้า 88
หน้าที่ 88 / 152

สรุปเนื้อหา

ดีกว่าที่เป็นอยู่ ข้าพเจ้ามีความรู้สึกว่า ชีวิตเราไม่น่าจะเกิดมาเพียงเพื่อจะเรียน หนังสือ ทำงาน แต่งงาน แล้วก็แก่ตาย ไปเท่านั้น ชีวิตน่าจะมีอะไรมากกว่านี้ ข้าพเจ้าหวังว่า สักวันหนึ่งข้าพเจ้าจะ ได้คำตอบว่า เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร แล้วในที่สุด ข้าพเจ้าก็เดินทางมา ถึงทางแยกของชีวิต เป็นวาระที่ข้าพเจ้า ต้องตัดสินใจว่าจะเดินไปทางไหน ซึ่ง ข้าพเจ้าก็ได้แต่หวังว่า หนทางที่ข้าพเจ้า เลือกที่จะก้าวเดินต่อไปนี้ จะเป็นทาง ที่นำข้าพเจ้าไปพบกับสิ่งที่ข้าพเจ้ากำลัง ทางสายหนึ่ง เป็นทางที่มีผู้คน หลุดพ้นจากความทุกข์ ในโลกนี้เดินกันอยู่มากมาย บนเส้นทาง ว่า เป็นทางที่เมื่อเดินไปแล้ว จะได้หลุด พ้นจากความทุกข์ที่สุดปลายทาง ซึ่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสเรียกทาง สายนี้ว่า...“ทางสายกลาง” ในระหว่างทาง ๒ สายนี้ ข้าพเจ้

หัวข้อประเด็น

- การตัดสินใจในชีวิต

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๗๘ ดีกว่าที่เป็นอยู่ ข้าพเจ้ามีความรู้สึกว่า ชีวิตเราไม่น่าจะเกิดมาเพียงเพื่อจะเรียน หนังสือ ทำงาน แต่งงาน แล้วก็แก่ตาย ไปเท่านั้น ชีวิตน่าจะมีอะไรมากกว่านี้ ข้าพเจ้าหวังว่า สักวันหนึ่งข้าพเจ้าจะ ได้คำตอบว่า เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร แล้วในที่สุด ข้าพเจ้าก็เดินทางมา ถึงทางแยกของชีวิต เป็นวาระที่ข้าพเจ้า ต้องตัดสินใจว่าจะเดินไปทางไหน ซึ่ง ข้าพเจ้าก็ได้แต่หวังว่า หนทางที่ข้าพเจ้า เลือกที่จะก้าวเดินต่อไปนี้ จะเป็นทาง ที่นำข้าพเจ้าไปพบกับสิ่งที่ข้าพเจ้ากำลัง ทางสายหนึ่ง เป็นทางที่มีผู้คน หลุดพ้นจากความทุกข์ ในโลกนี้เดินกันอยู่มากมาย บนเส้นทาง ว่า เป็นทางที่เมื่อเดินไปแล้ว จะได้หลุด พ้นจากความทุกข์ที่สุดปลายทาง ซึ่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสเรียกทาง สายนี้ว่า...“ทางสายกลาง” ในระหว่างทาง ๒ สายนี้ ข้าพเจ้า ตัดสินใจและเลือกที่จะก้าวเดินไปบน สายทางประการหลัง เพราะทางสายแรก นั้น คือ ทางเดินของคนในโลกนี้ ที่ข้าพ เจ้าเห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ข้าพเจ้ารู้สึก เหนื่อยหน่ายเกินกว่าที่จะก้าวเดินตาม ๆ กันไปโดยไม่รู้ว่า อะไรคือสิ่งที่จะได้พบ ข้าพเจ้าเลือกทางที่ข้าพเจ้าจะได้ หลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวง ข้าพเจ้า ทางอีกสายหนึ่ง เป็นทางที่เมื่อเดิน ไปแล้ว จะได้ แสวงหาอยู่ ที่สุดปลายทางซึ่ง สายนี้ มีทั้งคนที่กำลังหัวเราะและคนที่ กำลังร้องไห้ มีทั้งเสียงสรรเสริญและ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เสียงนินทา คนได้ลาภและเสื่อมลาภ ทุกข์อีก ตรัสเรียกทางสายนี้ว่า “ทางสายกลาง” ได้ยศศักดิ์และเสื่อมจากยศ ทางอีกสายหนึ่ง เป็นทางซึ่งข้าพ เจ้าไม่เคยเข้าไปสัมผัส ข้าพเจ้าเพียง แต่รู้จากการเรียนหนังสือในวิชาศีลธรรม ไม่ต้องการให้ใจของข้าพเจ้าต้องสัมผัส กับความทุกข์ใด ๆ อีกเลย ไม่ว่าจะด้วย เหตุใดก็ตาม ข้าพเจ้าเลือกและมีความ หวังว่า ข้าพเจ้าจะไม่ต้องพบกับความ การตัดสินใจครั้งนั้นเอง ที่ ทำให้ข้าพเจ้าได้ไปถึง “วัดพระ ธรรมกาย” เพียงครั้งแรกที่ได้มา ข้าพเจ้า ก็รู้สึกประทับใจไปหมดในทุกสิ่งที่ได้เห็น ประทับใจโบสถ์ที่ไม่เหมือนใครและ ไม่มีใครเหมือน บรรยากาศที่สงบร่มรื่น ยิ่งได้มาพบหลวงพ่อ ความศรัทธาก็ หลั่งไหลท่วมท้นขึ้นมาในใจ บุคคลที่ งามพร้อมด้วยศีลและธรรม งามอย่างนี้ เองหนอ งามอย่างนี้ไงที่สาธุชนอยาก จะเห็นและเป็นเจ้าของ....งดงาม สง่า และผ่องใส วันนั้น หลวงพ่อสอนวิธีการนั่ง สมาธิ และอธิบายให้ฟังว่า เมื่อเรา นึกถึงดวงแก้วครั้งหนึ่ง งหนง ภาพของ ดวงแก้วก็จะปรากฏขึ้นในใจเรา ภาพหนึ่ง นึกเป็นล้าน ๆ ครั้ง ภาพ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More