ข้อความต้นฉบับในหน้า
๔. ให้สัตว์เพศตรงข้าม เช่น หา
สุนัขตัวเมียไปให้ตัวผู้ หาสาว ๆ ไปให้
เจ้านาย ฯลฯ
๕. ให้ภาพลามก รวมถึงหนังสือ
ลามก และสิ่งยั่วยุกามารมณ์ทั้งหลาย
วิธีหาทานให้ได้บุญมาก
การทำทานให้ได้บุญมาก ต้อง
พร้อมด้วยองค์ ๓ คือ
°.
วัตถุบริสุทธิ์ ของที่จะให้ทาน
ต้องเป็นของที่ตนได้มาโดยสุจริตชอบ
ธรรม ไม่ได้คิดโกงหรือเบียดเบียนใครมา
ให้ทานด้วยน้ำพริกผักต้มที่ได้มา
โดยบริสุทธิ์ ได้กุศลมากกว่าให้อาหาร
โต๊ะจีนราคาตั้งพันด้วยเงินทองที่ได้มา
โดยไม่บริสุทธิ์
๒. เจตนาบริสุทธิ์ คือ มีเจตนา
เพื่อกำจัดความตระหนี่ของตน ทำเพื่อ
เอาบุญ ไม่ใช่เอาหน้า เอาชื่อเสียง
เอาความเด่นความดัง ความรัก
ต้องมีเจตนาบริสุทธิ์ผุดผ่องทั้ง
จะ
ก่อนให้ก็มีใจเลื่อมใสศรัทธา
ขณะ คือ
เป็นทุนเดิม เต็มใจที่จะทำบุญนั้น
ขณะให้ก็ตั้งใจ ให้ด้วยใจเบิก
บาน
หลังจากให้ก็มีใจแช่มชื่น ไม่นึก
เสียดายสิ่งที่ให้ไปแล้ว
บุคคลบริสุทธิ์ คือเลือกให้แก่ผู้
รับที่เป็นผู้มีศีลบริสุทธิ์ มีความสงบ
เรียบร้อย ตั้งใจประพฤติธรรม โดยทั่วไป
แล้วพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนว่า
พระสงฆ์เป็นเนื้อนาบุญของโลก แต่ถึง
กระนั้นก็ทรงสอนให้เลือก ถ้าจะนิมนต์
พระภิกษุเฉพาะเจาะจง ก็ให้นิมนต์
พระที่เคร่งครัดในสิกขาวินัย น่าเลื่อมใส
ถ้าจะนิมนต์พระไม่เฉพาะเจาะจง
ให้สมการจัดให้ ก็ให้เลือกนิมนต์จาก
หมู่สงฆ์ที่ประพฤติสิกขาวินัยเคร่งครัด
สําหรับผู้ให้ทาน ตัวเขาเองก็ต้องมีศีล
บริสุทธิ์จึงจะได้บุญมาก จะเห็นว่าทุก
ผู้ให้อาหารชื่อว่าให้กำลัง
ผู้ให้ผ้าชื่อว่าให้วรรณะ
ผู้ให้ยานพาหนะชื่อว่าให้ความสุข
ผู้ให้ประทีปโคมไฟชื่อว่าให้จักษุ
ครั้งที่เราจะถวายสังฆทาน พระท่านจะ
ผู้ให้ที่พักอาศัยชื่อว่าให้ทุกสิ่งทุก
ให้ศีลก่อน เพื่อว่าอย่างน้อยที่สุด
ในขณะนั้นเราก็ยังมีศีล ๕ ครบจะได้เกิด
อย่าง
หรรมทานชื่อว่าให้อมฤตธรรม
(กินททสูตร)
ให้ของที่พอใจ ย่อมได้ของที่
พอใจ
ผู้ให้ของที่เลิศ ย่อมได้ของที่เกิด
บุญกุศลเต็มที่
ผลของทาน
การให้ทานเป็นเรื่องของความชุ่ม
เย็น ผู้ที่ให้ทานอยู่เสมอย่อมมีใจผ่องใส
เยือกเย็น หมู่ชนที่นิยมการให้ทานย่อม
ไม่มีความเดือดร้อนใจ เนื่องจากต่างคน
ต่างมีอัธยาศัยไมตรีถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน
อนึ่ง ใจของคนเรานี้มีอำนาจ มีพลัง
สามารถดึงดูดทรัพย์ได้ ถ้าใครสั่งสมการ
ให้และการเสียสละมามาก จะมีพลังดูด
ทรัพย์มาก ถ้าใครมีใจตระหนี่มีความ
โลภมาก จะมีพลังดูดทรัพย์น้อย โบราณ
ท่านจึงกล่าวไว้ว่า คนทำทานมาก ๆ
จะทำให้รวย แม้องค์พระสัมมาสัมพุทธ
เจ้าก็ยังทรงยกย่องทานไว้หลายลักษณะ
ดังนี้
เสริญ
ให้ทาน
คนควรให้ในสิ่งที่ควรให้
การเลือกให้ทานพระคต
คนพายเท่านั้นที่ไม่สมเสริญการ
เมื่อมีจิตเลื่อมใสแล้ว ทักษิณ
พานทา อว่าเป็นของน้อยไม่
บุญของผู้ให้ย่อมเจริญก้าวหน้า
ผู้ให้ย่อมผูกไมตรีไว้ได้
ผู้ให้ย่อมเป็นที่รักของคนหมู่มาก
ผู้มีปัญญาให้ความสุขย่อมได้รับ
ความสุข
(พุทธพจน์)
ผู้ให้ของที่ดี ย่อมได้ของที่ดี
ผู้ให้ของที่ประเสริฐ ย่อมเข้าถึง
ฐานะอันประเสริฐ
นะใดให้ของที่เลิศ ให้ของที่ดี
และให้ของที่ประเสริฐ
พระนั้นจะเกิด ณ ที่ใด ย่อมมีอายุ
ขึ้น มียศ ณ ที่นั้นๆ
(มหาปทายีสูตร)
อานิสงส์การบำเพ็ญทาน
9.
เป็นที่มาของสมบัติทั้งหลาย
๒. เป็นที่ตั้งแห่งโภคทรัพย์ทั้งปวง
m.
I.
มาก
ผู้ให้ย่อมได้รับความสุข
ผู้ให้ย่อมเป็นที่รักของคนหมู่
๕. ผู้ให้ย่อมผูกไมตรีไว้ได้
5. ทำให้เป็นผู้มีเสน่ห์
๗. ทำให้เป็นที่น่าคบหาของคนดี
ทำให้เข้าสังคมได้คล่องแคล่ว
๔. ทำให้แกล้วกล้าอาจหาญใน
ทุกชุมชน
๑๐. ทำให้มีชื่อเสียงเกียรติคุณที่
๑๑. แม้ตายแล้วก็ไปเกิดในสวรรค์
๗๖
Kalyanamitra.org