ประสบการณ์ของน้องก้อย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2529 ฉบับที่ 12 หน้า 52
หน้าที่ 52 / 152

สรุปเนื้อหา

อยู่บ้านก็ ช่วยคุณแม่ ล้างผัก กวาดบ้าน ถูบ้าน แม่ตามมาอยู่ธุดงค์ด้วย ด้วยใจที่มั่นคง และศรัทธาอย่างแรงกล้า เมื่อมาถึงวัด ผู้ใหญ่ทำอย่างไรน้องก้อยก็ทำเช่น เดียวกัน แม้กระทั่งอาราธนาศีล ๘ น้องก้อยก็ทำได้อย่างถูกต้อง น้องก้อย มาอยู่กลดกับคุณแม่โดยไม่ปริปากบ่น สักคำเดียว ไม่ชน ไม่ร้องหิวข้าว น้อง ก้อยนั่งปฏิบัติธรรมด้วยท่าทางอันสำรวม พร้อมที่จะขจัดกิเลสออกจากใจ พร้อม ที่จะรับฟังโอวาทจากหลวงพ่อ และ พร้อมที่จะเริ่มต้นเป็นบุคคลที่มีคุณค่าต่อ สังคมอย่างดีเยี่ยม เมื่อพิธีในภาคเช้า เสร็จสิ้นลง ทุกคนได้มีโอกาสพักผ่อน หลังจากทำภารกิจส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว พิธีในภาคเย็นก็เริ่มขึ้น ผู้คนได้ทะยอย มานั่งบนเสื่อที่ปูลาดเต็มพื้นที่ จากพื้นที่ ที่กว้างขวางแลดูแคบไปถนัดตา คุณแม่ และน้องก้อยก็เป็นส่วนหนึ่งในสาธุชน

หัวข้อประเด็น

- ประสบการณ์ของน้องก้อย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๔๒ อยู่บ้านก็ ช่วยคุณแม่ ล้างผัก กวาดบ้าน ถูบ้าน แม่ตามมาอยู่ธุดงค์ด้วย ด้วยใจที่มั่นคง และศรัทธาอย่างแรงกล้า เมื่อมาถึงวัด ผู้ใหญ่ทำอย่างไรน้องก้อยก็ทำเช่น เดียวกัน แม้กระทั่งอาราธนาศีล ๘ น้องก้อยก็ทำได้อย่างถูกต้อง น้องก้อย มาอยู่กลดกับคุณแม่โดยไม่ปริปากบ่น สักคำเดียว ไม่ชน ไม่ร้องหิวข้าว น้อง ก้อยนั่งปฏิบัติธรรมด้วยท่าทางอันสำรวม พร้อมที่จะขจัดกิเลสออกจากใจ พร้อม ที่จะรับฟังโอวาทจากหลวงพ่อ และ พร้อมที่จะเริ่มต้นเป็นบุคคลที่มีคุณค่าต่อ สังคมอย่างดีเยี่ยม เมื่อพิธีในภาคเช้า เสร็จสิ้นลง ทุกคนได้มีโอกาสพักผ่อน หลังจากทำภารกิจส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว พิธีในภาคเย็นก็เริ่มขึ้น ผู้คนได้ทะยอย มานั่งบนเสื่อที่ปูลาดเต็มพื้นที่ จากพื้นที่ ที่กว้างขวางแลดูแคบไปถนัดตา คุณแม่ และน้องก้อยก็เป็นส่วนหนึ่งในสาธุชนที่ ไปจองที่นั่งเพื่อจะชมบารมีของหลวงพ่อ ท้องฟ้าก็เป็นใจให้กับพิธีนี้ อากาศเย็น สบาย ทุกคนเตรียมใจ เตรียมกายพร้อมที่ จะรับบุญในภาคเย็นกันอย่างเต็มที่ เมื่อพิธีเริ่มขึ้น หลวงพ่อเป็นผู้นำขบวน พร้อมด้วยคณะสงฆ์อีกหลายพันรูปขึ้นสู่ เวทียักษ์ เมื่อหลวงพ่อเริ่มนำนั่งสมาธิ ทุกคนก็ปฏิบัติกันอย่างตั้งอกตั้งใจ นั่งมา ได้นานทีเดียว ลมก็พัดเย็นสบาย แดดเริ่ม อ่อนลง ๆ พระอาทิตย์ค่อย ๆ ต่ำลง จนลับขอบฟ้าไป น้องก้อยลืมตาสะกิด คุณแม่แล้วบอกว่า “แม่จ๋า ๆ น้องก้อยเห็นดวงแก้ว วิ่ง ๆ อยู่ในท้องด้วย” “ลูกก็จรดไว้ที่ศูนย์กลางกายนะ เค้าจะวิ่งก็ให้วิ่งไป” “อยู่ในท้องแล้วคุณแม่ มีแสงสีขาว เย็นตา เหมือนมีคนเปิดพัดลมให้หนูด้วย” น้องก้อยเห็นอานุภาพของพระ ธรรมกายอีกครั้งก็ตอนที่หลวงพ่อทัตต ชีโวเดินผ่านหน้าไปในขณะที่กำลังทำ พิธี น้องก้อยเห็นแสงสีรุ้ง ทอแสงลง มาผ่านหน้าหลวงพ่อทัตตะ เห็นเป็น พระธรรมกายในโบสถ์เดินลงมา มีรัศมี สีขาวใส แต่จีวรเป็นสีทอง ครั้งแรกองค์ เล็ก ครั้งที่ ๒ องค์ใหญ่สวยงามมาก สะกิดให้คุณแม่ดู แต่คุณแม่ก็ไม่เห็น คุณอารีรัตน์ก็คิดว่าลูกโกหก หลังจากนั้น ในวันหนึ่ง คุณอารีรัตน์ได้นำเรื่องนี้ไป กราบเรียนถามหลวงพ่อธัมมชโย “น้องก้อย เห็นดวงแค่ไหนแล้วจ๊ะ” น้องก้อยทำมือให้หลวงพ่อดู หลวงพ่อหยุดนิ่งพักหนึ่ง “ไม่ทราบว่าลูกพูดจริงหรือเปล่า” คุณแม่ถามด้วยความกังวล หลวงพ่อยิ้ม “เด็กไม่โกหก รักษา ไว้ให้ดีนะจ๊ะ” คุณแม่จึงยิ้มได้ด้วยความปีติใจ อิ่มใจอย่างบอกไม่ถูก รู้แต่ว่าเดี๋ยวนี้ตัว เองมีลูกแก้ว เป็นผู้ชี้ทางและชักชวนพ่อ แม่ให้ไปสู่หนทางที่มั่นคงยิ่งยืนนาน เป็นกัลยาณมิตรให้แก่ชาวโลกนับตั้งแต่ นี้เป็นต้นไป หลังจากนั้น ยังได้พบคุณ ยาย (อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง) อีก ก็เล่าให้คุณยายฟังด้วย คุณยายก็บอกว่า “ใช่แล้ว ให้รักษาดวงไว้ให้ดี นั่งสมาธิ บ่อย ๆ” ต่อมาไม่นานคุณอารีรัตน์ก็ได้ มีโอกาสไปปฏิบัติธรรมกับหลวงพ่อบน ดอยสุเทพ จนกระทั่งได้ดวงปฐมมรรค นี่เป็นเพราะผลบุญที่คุณอารีรัตน์และ น้องก้อยได้ทำมาอย่างเสมอต้นเสมอ ปลาย ซึ่งเป็นที่น่ายินดีและอนุโมทนา บุญด้วยเป็นอย่างยิ่ง และยังเป็นการดี สำหรับบุคคลอื่นที่จะมีผู้ไปนำเขาเหล่า นั้นมาสู่เส้นทางธรรมสายนี้ เช่นเดียวกับ เราเพิ่มขึ้นอีก เราอยากจะให้ทุกท่านได้ รู้จักกับน้องก้อยมากขึ้น จึงได้ซักถาม น้องก้อยเพิ่มเติม “น้องก้อย เวลาชวนเพื่อนมา วัด น้องก้อยบอกว่าไงคะ” “บอกว่า เธอมาวัดพระธรรมกายซี Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More