การปฏิบัติธรรมและการสร้างบารมี : หน้า 140/152

เมื่อได้ธรรมกายแล้ว “เดี่ยว นี้กอล์ฟไม่ชอบแกล้งเพื่อน เพราะพระ ธรรมกายห้าม ก่อนที่จะแกล้ง พระ ธรรมกายบอกว่าอย่าไปแกล้งนะ พระ ธรรมกายท่านรู้ใจดี อย่าไปแกล้ง แกล้ง เดี๋ยวบาป" คุณประมวลมีครอบครัวที่กลม เกลียวและอยู่ในบุญกันทุกคน มีอะไรที่ อยู่เบื้องหลัง เป็นแรงผลักดันหรือ? “ผมเกิดที่ชุมพร เมื่อเด็ก ๆ เรียน หนังสืออยู่ใกล้วัดที่ าเภอหลังสวน อยู่ กับป้าซึ่งเป็นคนธรรมะธรรมโม เช้า ๆ ก่อนจะไปโรงเรียน ก็หิ้วปิ่นโตไปถวาย พระเป็นประจำทุกวัน ก็ผูกพัน พอจบ ที่นั่น มาเรียนต่อ ม.ศ.๑ ที่กรุงเทพฯ | ที่วัดสุวรรณาราม (วัดทอง) บางกอกน้อย เรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ด้วย สนใจ ธรรมะ แต่ยังไม่รู้จักสมาธิ เรียนพุทธ ประวัติ หลักธรรมะพื้นบ้าน การนั่งสมาธิ เพิ่งมารู้จักที่วัดพระธรรมกาย แต่ก่อน นั้นผมก็ไปตามวัดต่าง ๆ เยอะแยะ (พระ เครื่องในห้องพระเป็นหลักฐานยืนยันได้ เมื่อเข้าทำงานที่การบินไทย “ผมอยู่ในชมรมพุทธศาสตร์การ บินไทย คุณวิรงรอง จันทวินิจ มีโน้ต มาเชิญชวนพนักงานการบินไทยให้ไป ปฏิบัติธรรมที่วัด ก็ไปกันราว ๔๐ คน หลวงพ่อทัตตะช่วยสอนให้เป็นพิเศษใน โบสถ์ตั้งแต่เช้าถึงเย็น การเทศน์ของ หลวงพ่อทำให้ผมประทับใจ ไม่เคยฟังที่ ไหนมาก่อน ท่านเทศน์มีเหตุมีผล ฟัง ง่าย ๆ สบาย ๆ แจงธรรมะออกไปเรื่อย ๆ ท่านชี้ให้เห็นถึงกรรมดีกรรมชั่ว ทำดีต้อง ได้ดี ทำชั่วต้องได้ชั่ว ให้รู้ว่าเป้าหมาย ของชีวิตของเราคืออะไร เราเกิดมาทำไม สอนนั่งสมาธิด้วย สอนง่าย ๆ ให้กำหนด ลูกแก้วกลางท้อง....” หลังจากฟังเทศน์วันนั้นแล้ว คุณ ประมวลก็พาครอบครัวมาวัดเป็นประจำ “ตอนนั้น เพิ่งรู้จักการนั่งสมาธิ ใหม่ ๆ รู้สึกว่าชอบวัด ขับรถไปถึงวัดตั้ง แต่ 5 โมงกว่า นั่งอยู่หลังศาลารับบริจาค ดาวดึงส์) หันหน้าไปทางน้ำตก บรรยา กาศดี.....ไม่คิดว่าจะไปชวนใคร คิดว่า ต้องเอาตัวเองให้รอดก่อน พอดีพี่สุด (พี่แอ๊ว) พี่สุทัศน์ ชวนไปอยู่ธุดงค์สุด สัปดาห์ มีการคัดเลือกคนขึ้นไปฝึกสมาธิ บนดอย ผมก็ได้รับเลือกด้วย...อยู่บนดอย คุณเสาวณีย์ สิริพงศ์บุญสิทธิ์ และคุณ ศุภร สุวรรณมณีแดง ขอให้ผมกับพี่ สุทัศน์ตั้งกลุ่มธรรมปีติ...” จากความคิดเดิมที่ว่า "ต้องเอาตัว เองให้รอดก่อน” นั้น ก็ได้เกิดเป็นความ คิดขึ้นใหม่ คือ “รู้สึกประทับใจมาก ตั้งแต่เกิด มาไม่เคยมีความสุขขนาดนี้เลย อยาก ทำความดีให้มาก ๆ รู้สึกอิ่มไปหมด เหมือนธนูที่ดึงออกจากแห่งปล่อยไป ข้างหน้า หยุดไม่ได้แล้ว ตั้งแต่นั้น ผม ตั้งปณิธานไว้ว่า ผมจะช่วยงานของ หลวงพ่อ และผมไม่เคยเสียสัญญา สำหรับวิธีช่วยงานนั้น “หลวงพ่อท่านให้แนวทาง ผม บอกหลวงพ่อว่า เราต้องตั้งเป้าว่าเราจะ ทําอะไร ผมยกตัวอย่างว่า เวลา เราปล่อยครแต่ละดอก เราต้องเห็นเป้า ชัดแล้วจึงปล่อย ศรทุกดอกของเราจะถูก เป้าหมด หลวงพ่อท่านหัวเราะ ท่าน บอกว่า ของหลวงพ่อไม่ต้องหาเป้า ปล่อยไปเลย พอครปักตรงไหนก็วิ่งไปเลย นั่นแหละเป้า แม่นทุกดอก ผมฉุกคิดได้ ทันที อ๋อ..วิธีหากัลยาณมิตร เราต้องบุก ไปข้างหน้า เราจะไม่ยอมเสียเวลาหา วันที่ ๓๐ ก็ได้ดวง เห็นพระพุทธเจ้า เหมือนองค์พระธรรมกาย แต่ใสเป็นแก้ว กอล์ฟถามอะไร ท่านก็ตอบ... Qmo Kalyanamitra.org