ความสำคัญของกัลยาณมิตร : หน้า 90/152

แสนนาน ความมีกัลยาณมิตรดีอย่างนี้ เองหนอ ดังพุทธพจน์ที่ว่า “เมื่อดวง อาทิตย์อุทัยทออยู่ ย่อมมีแสงอรุณ ขึ้นก่อน เป็นบุพนิมิต ฉันใด ความ มีกัลยาณมิตร ก็เป็นตัวนำ เป็นบุพนิมิต แห่งการเกิดขึ้นของอริยมรรค ฉันนั้น” ข้าพเจ้าตระหนักดีว่า ทุกคนต้อง การความสุข ทุกคนต้องการเป็นคนดี และต่างก็แสวงหาหนทางเดินไปสู่ความ สุขและความเป็นคนดี เหมือนที่ข้าพเจ้า เคยแสวงหา บัดนี้ ข้าพเจ้าได้พบแล้ว ข้าพเจ้าอยากไปทำหน้าที่เป็นกัลยาณ มิตรให้แก่เขาเหล่านั้น ข้าพเจ้าอยาก เห็นทุก ๆ ชีวิตหลุดพ้นจากความทุกข์ ได้เข้าถึงธรรมกายกันหมดทุกคน เพราะ เมื่อทุกคนเข้าถึงธรรมกาย ก็จะได้เข้าถึง สันติสุขภายใน ซึ่งเป็นความสุขที่อมตะ และสันติสุขภายในนี้เอง ที่จะเป็นเหตุ ทำให้เกิดสันติสุขแก่โลกได้....โลกจะ สุขศานต์ ถ้าทุกท่านถึงธรรมกาย... ข้าพเจ้าเริ่มทำหน้าที่ของกัลยาณ มิตร ด้วยการไปบอกบุญ ชักชวนหมู่ ญาติและเพื่อน ๆ ให้ทำบุญ ด้วยความ ปรารถนาดีว่า อยากให้ทุกคนได้เป็น ผู้มีบุญ เพราะบุญเท่านั้น ที่เป็นที่พึ่ง ของพวกเราทุกคน บุญเท่านั้น ที่เป็น ทางมาแห่งความสุขและความสำเร็จ ในชีวิต ต่อมา ข้าพเจ้าก็ได้ทำหน้าที่เป็น ธรรมโฆษก์ เป็นผู้ประกาศธรรม บอก บุญสาธุชนซึ่งเดินทางไปวัดบนรถ ข้าพ เจ้าตระหนักถึงคุณค่าของธรรมะ ตัว ข้าพเจ้าเองต้องใช้เวลาถึง ๒๔ ปีจึง เข้าใจธรรมะมากขึ้น ข้าพเจ้าได้ทราบ ว่า การเกิดมาเป็นมนุษย์นั้น ยากยิ่ง การเกิดมาเป็นมนุษย์พบพระพุทธ ศาสนายากยิ่งกว่า แต่การเกิดมาเป็น มนุษย์ พบพระพุทธศาสนาและได้มา ประพฤติปฏิบัติธรรมนั้น ยากยิ่งกว่า ยากยิ่งนัก ข้าพเจ้าอยากให้ทุกคน ทราบว่า ตัวเองนั้น เป็นผู้มีบุญมาก เพียงไร ที่ได้เดินทางมาบำเพ็ญบุญใน เนื้อนาบุญ ณ บุญสถานศักดิ์สิทธิ์ ซึ่ง พระภิกษุทุกรูป ต่างบวชอุทิศชีวิตเป็น พุทธบูชา ถวายชีวิตเพื่อพระพุทธศาสนา ข้าพเจ้าอยากให้ทุกคนตักตวงบุญกัน ให้เต็มที่ ให้สมกับที่ได้เกิดมาเป็นชาว พุทธ พบพระพุทธศาสนา ข้าพเจ้าละทิ้ง ความเป็นคนขี้อาย ทิ้งอย่างสิ้นเชิง เพราะข้าพเจ้าตระหนักดีว่า ข้าพเจ้า ขึ้นไปพูดกับทุกคนบนรถด้วยใจที่เต็ม เปี่ยมด้วยความปรารถนาดี ขึ้นไปใน ฐานะของผู้ให้ ให้ในสิ่งที่ประเสริฐและ มีคุณค่ายิ่ง คือ อริยทรัพย์ ซึ่งจะเป็น ทรัพย์ที่ติดตัวทุกคนไปทุกภพทุกชาติ และเกื้อกูลให้ได้พบกับความสุขอัน : เป็นอมตะ คือ นิพพาน ข้าพเจ้ารักหน้าที่การเป็นธรรม โฆษก์มาก ข้าพเจ้ามีความสุขที่ได้เล่า ธรรมะให้ใครต่อใครฟัง จนบางครั้ง ความรู้สึกปีตินั้น ก็เอ่อท้นขึ้นมาจน รู้สึกราวกับตัวเองร้องไห้ และที่ปิติมาก ก็คือ ข้าพเจ้าได้มีโอกาสเล่าธรรมะ เรื่อง ฆฏิการะ ให้กลุ่มธรรมโฆษก์ฟัง โดยมี หลวงพ่อธัมมชโยเป็นประธานในที่ ประชุมนั้น ช่างเป็นภาพประวัติชีวิต อันงดงาม ที่ติดตราตรึงใจข้าพเจ้า จน ตราบเท่าทุกวันนี้ ต่อมา ข้าพเจ้าก็ได้ทำหน้าที่ของ การให้ธรรมะในรูปแบบของการแสดง ละครบนเวที เริ่มจากงานสายสัมพันธ์ ปฏิสันถารครั้งที่ ๑ ข้าพเจ้า ทีมงาน ธรรมโฆษก์และฝ่ายปฏิสันถาร ได้จัดทำ ละครสั้น ๆ เรื่องการตัดสินใจของวัชระ 37 1สตรและการบัญชี xx ๘๐ Kalyanamitra.org