ประสบการณ์การอบรมธรรมทายาท : หน้า 50/152

๒๐ เมษายน ๒๕๒๙ * เดือน าหรับการอบรม" การมาฝึกที่นี่ ตอนแรกผมคิดว่า เวลา ๑ เดือนในการเป็นธรรมทายาท นั้นจะมากเกินไป การอยู่อบรมนาน อย่างนี้ทำให้ทรมานใจอย่างมาก คิด อยู่ตลอดเวลาว่า วันนี้เมื่อไหร่จะหมด จะได้ถึงพรุ่งนี้ มะรืนนี้เร็ว ๆ แล้วจะ ได้บวช บวชเสร็จจะได้กลับเสียที จะ ได้เป็นไปตามที่ผมตั้งใจไว้ และไม่เสีย คำพูด แต่มาถึงวันนี้ ผมกลับรู้สึกว่าช่วง การอบรมนี้สั้นเกินไป ตอนแรกผมนั่ง สมาธิ ๑ ชั่วโมงครึ่ง รู้สึกว่าช่างเป็น เวลาที่ยาวนานเหลือเกิน เมื่อไหร่จะ เลิกเสียที แต่เดี๋ยวนี้สมาธิของผมได้ พัฒนาขึ้นมาบ้าง ถึงแม้นั่งไปจะยังไม่ เห็นอะไร แต่ผมนั่งไปคิดเรื่องของตัวเอง ไป จับผิดตัวเองในเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ และวันอื่น ๆ และนึกถึงเรื่องต่าง ๆ ที่ หลวงพ่อแสดงธรรม ทำให้เพลิดเพลิน ภายในใจ เวลานั่งสมาธิก็หมดไปโดย ไม่รู้ตัวเหมือนกัน แล้วมานั่งคิดว่า ที่นี่ เป็นสถานที่ที่สำคัญมาก ที่จะสร้างคน ให้มีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะเยาวชน ไม่ช้า ถ้าวัดนี้ทำอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ ประเทศไทยก็จะมีประชาชนที่มีประ สิทธิภาพ มีคุณภาพ และประเทศชาติ ก็จะเจริญในเวลาไม่ช้านี้แหละ เวลา ที่เสียไป ผมคิดว่ามันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม ผมเห็นคุณค่าของสมาธิ ซึ่งได้จาก การนั่งหลับตามากขึ้นเรื่อย ๆ ๒ เมษายน ๒๕๒๘ "คุณค่า ได้รับ วันนี้หลวงพ่อทัตตชีโวมาฉันเพล ด้วย และท่านได้แสดงธรรมให้ฟังเป็น เวลานานถึง ๓ ชั่วโมง เรื่อง กิจวัตร ๑๐ ประการ ของสงฆ์ ซึ่งมีอยู่ กิจวัตรของสงฆ์ ถ้าเราเอาไป ปรับใช้ในชีวิตประจำวัน ก็จะทำให้ การทำงานมีประสิทธิภาพมากขึ้น ผม คิดว่า ถ้าลึกแล้ว ผมจะพยายามนำ ประสบการณ์จากวัดนี้ไปใช้ประโยชน์ ในชีวิต ในอนาคต ถึงแม้การนั่งสมาธิ ของผมจะไม่ก้าวหน้านัก แต่ผมก็ได้ ความอดทน การมีสติยั้งคิด ทำให้รู้จัก การทําอะไรเป็นเวลา และการใช้เวลา ให้เป็นประโยชน์มากขึ้น ทำอะไรตรง ต่อเวลา สิ่งที่จะทำในวันนี้ จะไม่มี ชักช้าหรือไม่ทำ ซึ่งแต่เดิมนิสัยของผม จะเป็นคนที่ชอบผลัดวันประกันพรุ่งเสมอ เช่นการนอน คิดว่าจะตื่นแต่เช้า แต่ พอเช้าก็ขอต่ออีก ๑๐ นาที หรือ ๓๐ นาที ก็เลยนอนต่อเป็นชั่วโมงไม่รู้ตัว แต่ที่นี่ฝึกระเบียบเคร่งครัดมาก ทุกคน ต้องพยายามทำใจให้สงบ มีเหตุผล พระพี่เลี้ยงจะไม่บังคับให้เราอยู่หรือ กลับ เราจะบังคับตัวเอง ถ้าเราจะอยู่ เราต้องทาตามระเบียบ การบวชของที่นี่เป็นของ ศักดิ์สิทธิ์ บุคคลที่ไม่มีคุณสมบัติ ขาดความสำรวม ประพฤติตัวไม่ดี ทางวัดจะไม่อนุญาตให้บวช คุณ ภาพพระของวัดต้องได้มาตรฐาน แน่นอน พ่อแม่คนไหนต้องการ อบรมจิตใจลูกให้ดีงาม คืองาม ทั้ง กาย วาจา ใจ ไม่ผิดหวังแน่ ถ้าจะมาบวชวัดนี้ ได้ทั้งประโยชน์ ความรู้ และแนวทางในการดำเนิน ca ซวตด้วย - เมษายน ๒๕๔ “เรารักพี่เลี้ยง” การทำงานของพี่เลี้ยง ทุกคน ทำงานอย่างตั้งใจจริง ๆ ดูแล้วน่า ศรัทธามาก ทำอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เป็นการอุทิศตัวเพื่อเอาบุญจริง ๆ พวก เขาไม่หวังที่จะได้สิ่งตอบแทนเลย พูดจา ไพเราะ อารมณ์ดีอยู่เสมอ เว้นแต่ เจอพวกที่ทำตัวแย่จริงๆ ก็จะทำโทษ บ้าง ทำให้ธรรมทายาทบางคนไม่ชอบ หน้าเขา ผมเองก็เคยไม่ชอบพี่เลี้ยง บางคนอยู่เหมือนกัน แต่พอมานั่งคิด ว่า ไม่จำเป็นเลยที่เขาต้องมาทำโน่น ทำนี่ให้เรา ทั้ง ๆ ที่เราก็ไม่ได้ให้อะไร เขาเลย และทางวัดเองก็คงจะไม่มีเงิน เตือนให้เขาด้วย เมื่อคิดดังนั้น ก็เกิด ศรัทธาในพวกเขามาก ถึงแม้ว่าพี่เลี้ยง บางคนทําตัวยืด วางท่าไปหน่อยก็ช่าง เถอะ พอถึงเวลาที่พวกพี่เลี้ยงทำงาน คือ แต่ละคนจะต้องบริการธรรมทายาท ซึ่งมีราว ๆ ๗๐๐ กว่าคน พวกเขาจะ ทำอย่างเต็มที่ และทำอย่างดีที่สุด ตัว ผมเองก็ได้ช่วยงานของพี่เลี้ยง ของพี่เลี้ยง ทำบุญ ในหน้าที่เติมน้ำดื่ม เตรียมน้ำล้างจาน ผมทำอย่างเต็มที่ ทำเพื่อส่วนรวม ผมมี เพื่อนอีกคนหนึ่งชื่อ สมยศ เขามีหน้าที่ ทำความสะอาดห้องน้ำ เขาก็ทำอย่าง จริงจัง ขัดคอห่าน ขัดที่ปัสสาวะ ทำ อย่างไม่รังเกียจเลย พอเขาทำงานเสร็จ แล้วยังมาช่วยทํางานของผมด้วย งาน ของผมดู ๆ แล้วไม่มีอะไร แต่งานนี้ จะนำความสดชื่นมาให้กับทุกคน เวลา พวกเขากระหายน้ำ อยากดื่มน้ำเย็น ๆ ผมต้องเตรียมให้เขามีดื่มตลอดเวลา นี่ก็เพราะมีสมยศอยู่ด้วย ช่วยผมเติม น้ำแข็ง ชาวธรรมทายาทและพระภิกษุ สามเณรได้ดื่มน้ำเย็นในวันบุญของผม ผมกับสมยศยืนดูพวกเขาดื่มน้ำอย่าง มีความสุข ผมกับเพื่อนก็มีความสุข Kalyanamitra.org