สามเณรเปรียญธรรม ๙ : หน้า 26/120

สามเณรเปรียญธรรม ๙ รูปแรกแห่งหนเหนือ สามเณรธรรมนันท์ กันทะเตียน สำนักเรียนวัดสุทัศน์เทพวราราม “ดูกรธรรมนันท์ เวลาของเธอ เหลือน้อย จงรีบเร่งเดี๋ยวนี้” แผ่นป้ายเล็ก ๆ ที่ติดไว้ที่ผนัง เหนือโต๊ะทำงานภายในกุฏิพำนักของ สามเณรดูจะเป็นข้อความเตือนใจที่มี สาระอยู่อย่างมากทีเดียว การเรียน หนังสือก็แพง เป็นพระยังพอ จะหาซื้อได้ แต่เป็นสามเณรนี้ขาดผู้ อุปถัมภ์อุดหนุน ไม่มีปัจจัยในการซื้อหา ตัวที่ทำให้การศึกษาต้องใช้วิริยะ มากขึ้นก็มีครับ นั่นคือการบิณฑบาต การ บิณฑบาตในกรุงเทพฯ นี้ สำหรับพระ ภิกษุหนุ่มสามเณรน้อยนี้บิณฑบาตยาก หนทางชีวิตก่อนมาถึงจุดสูง ลำบาก อาตมาเคยเดินกลับวัดโดยบาตร สุดทางการศึกษาบาลี “เมื่อเรียนบาลีตั้งแต่อายุ 6 ขวบ อาจารย์ผู้สอนก็จะบอกว่า “ตั้งใจเรียนให้ ดี เอานาคหลวงให้ได้” เสียงนี้ได้ยินได้ ฟังมาเรื่อย ความปรารถนาก็ก่อตัวขึ้นมา เมื่อสอบได้ประโยคสูง ๆ คิดไว้เหมือนกัน ว่าเราน่าจะมีโอกาสได้รับพระมหากรุณา ธิคุณนั้นบ้าง เมื่อเราตั้งใจเรียนอย่างดี ที่สุดแล้ว" อุปสรรคทางด้านการศึกษา “เรื่องอุปสรรคนี้อันดับแรกก็คือ การไปเรียน พระเณรไปเรียนลำบากมาก ไปยืนรอรถเมล์บางทีผ่านไปแล้ว ๓-๔ คันก็ยังขึ้นไม่ได้ บางครั้งครึ่งชั่วโมงก็ยัง ยืนรอ เพื่อรอที่นั่งเพียงที่นั่งเดียวที่โยมจะ เสียสละให้ พระเณรทุกรูปได้พบเจอะเจอ เสมอ อุปสรรคต่อมาคือขาดอุปกรณ์ใน ๒๔ เปล่า ๆ บ่อยไป เมื่อบาตรเปล่าก็หมาย ความว่าต้องอด อารมณ์ก็หงุดหงิด การ ดูหนังสือก็ไม่รู้เรื่อง ต่อมามีโยมที่ในตลาดข้างวัดเพียง หนึ่งบ้านที่ให้การอุปัฏฐาก ถ้าบิณฑบาต ที่อื่นไม่ได้เลยก็จะไปรับ (บิณฑบาต) ที่ บ้านคุณโยมนี้ (โยม สุนันทา) ท่านก็ใส่ มาหนึ่งที่ เมื่อบิณฑบาตแล้วก็ฉันเองตาม ลำพัง” การอุปสมบทที่สมปรารถนา และเป็นความหวังของแผ่นดิน “ถ้าจะว่าไปแล้วก็คงมาจากตระกูล ที่ยากจนนั่นแหละ เป็นสิ่งกระตุ้นอย่าง หนึ่งว่า ควรจะหาโอกาสทางนี้เมื่อขาด โอกาสทางอื่น อันดับแรกก็คือตั้งใจจะเป็นพระที่ดี เพราะว่าในชีวิตของโยมพ่อ โยมแม่นั้น ท่านยังไม่มีลูกชายที่เป็นพระเลย เมื่อมาเป็นพระรูปแรกให้แก่พ่อกับ แม่ ควรจะทำตัวให้เหมาะสมอยู่ในพระ วินัย เพราะว่าถ้าทำตัวผิดพลาดจากพระ วินัยแล้วก็จะมีวิปฏิสารเดือดร้อนขึ้นมา ก็คงจะน่าสงสารที่ว่า “ลูกบวชมาแล้ว กลายเป็นคนไม่ตั้งอยู่ในกรอบแห่งพระ วินัย คงจะเป็นตราบาปไปชั่วไม่รู้กี่ชาติ ต่อกี่ชาติ” ปณิธานของชีวิต “ตั้งใจไว้แน่วแน่ก็คือต้องการจะ เป็นพระที่ดีให้ได้ พระที่ดีเป็นอย่างไร ก็ คือปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบนั่นเอง” ทางปฏิบัติกำจัดกิเลสมารร้าย “เมื่อไม่นานมานี้เองคือ เมื่อสอบ ได้ประโยค ๘ ก็เคยลองเดินธุดงค์จาก กรุงเทพฯ ไปถึงนครสวรรค์ ไปสององค์ กับพระที่วัดสุทัศน์ฯ นี่เอง พระท่านเป็นผู้นำไปเพราะท่าน เคยธุดงค์รูปเดียวประจำ ก็เลยติดตาม ท่านไป ก็ลำบากครับ แต่ว่าสบายใจ การเดินธุดงค์นั้นไม่เรียกการเดิน ธุดงค์อย่างเต็มที่ เป็นเพียงการทดลองดู ว่า การเดินธุดงค์ลำบากอย่างไร เพื่อ ดูรสชาติ เรียกว่าเดินเป็นพุทธบูชา ตั้งใจ กัลยาณมิตร / มิถุนายน ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org