กว่าจะมาเป็นกัลยาณมิตร : หน้า 64/120

กว่าจะมาเป็นกัลยาณมิตร ความใฝ่ฝัน ของมนุษยชาติ ท่ามกลางบรรยากาศอันอบอุ่น ครูทั้งครอบครัว ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความ ชุ่มฉ่ำ ชื่นเย็นอยู่รอบด้าน นับเป็น ความปีติสุขที่น่าปรารถนายิ่งนัก สําหรับผู้แสวงหาโมกขธรรม ภายใต้ร่มประดู่อันร่มร้น ณ วัดพระธรรมกาย.... ชายวัยกลางคน ผู้มีผมสีดอกเลา ซึ่งเป็นเครื่องบ่ง บอกให้รู้ว่า ท่านได้ผ่านประสบ การณ์ชีวิตมาพอสมควรแล้ว พอที่ จะรู้ว่า... อะไรคือความสุขที่แท้จริง ของชีวิต? เส้นทางชีวิตของเขา “กว่าจะมาเป็นกัลยาณมิตร” ของอาจารย์พงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา นับว่าน่าสนใจและน่าศึกษาเป็น อย่างยิ่ง “ผมมาจากครอบครัวของครู พี่ๆ น้อง ๆ เป็นครู คุณพ่อ-คุณแม่ ก็เป็นครู อยู่ที่อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดอุบลราช ธานี ผมเกิดเมื่อวันที่ ๒๑ เดือนธันวาคม พ.ศ. ๒๔๗๙ ที่บ้านดอนใหญ่ อำเภอ ศรีเชียงใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี รวม อายุในปัจจุบันก็ ๕๑ ปี และตัวผมเอง ก็เคยผ่านชีวิตการเป็นครูมาช่วงหนึ่ง เหมือนกัน ผมเป็นครูประถมอยู่ ๒ ปี แต่อันที่จริงนั้นใจของผมชอบทาง ด้านศิลปินมากกว่า คือผมอยากจะ เป็นนักประพันธ์ นักร้อง นักแต่งเพลง ก็เลยเลือกเดินทางนี้ ช่วงแรกก็มาเป็น นักพากย์หนังก่อน แล้วก็มาเขียนเพลง ก็มีเพลงสาละวันรำวง ที่คุณไวพจน์ เพชรสุพรรณ เป็นคนร้อง เรียกได้ว่า สัมภาษณ์และเรียบเรียงโดย กัลยาณมิตร สมร ท้วมไธสง ๗๐ Kalyanamitra.org