การปฏิบัติในพระพุทธศาสนา : หน้า 75/120

คำสั่งสอนของพระพุทธองค์ ล้วนแต่ เป็นคุณวิเศษ ไม่อาจหาสิ่งใดเทียบได้ ถ้าใครสามารถปฏิบัติได้ ย่อมได้รับ ความสุขกันไปตามส่วน มากน้อยแล้ว แต่การปฏิบัติ” “เธอกำลังจะบอกให้ฉันไปนั่งวิปัสส นา อีกคนแล้วใช่ไหม วีณา หลายคน แล้วนะ ที่แนะนำให้ฉันนั่งวิปัสสนา ฉัน เคยทดลองดูแล้วแหละ แต่มันทำไม่ได้ เพราะฉันมีงานที่จะต้องทำมากมาย สมองมันก็ต้องคิดวางแผนอะไร ๆ อยู่ ตลอดเวลา พระท่านสอนให้ปล่อยวาง ไม่ให้คิดอะไรเลยในขณะทำสมาธิ ฉัน จะทำได้อย่างไร การทำธุรกิจธนาคาร มันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ หรอกนะ มันมีปัญหา ให้ต้องคิดแก้อยู่ตลอดเวลา หรือไม่เช่นนั้น เราก็ต้องคิดวางแผนพัฒนากิจการ เรา ยังไม่เหมือนพระท่านนี่นา ท่านไม่มีธุรกิจ อะไรที่จะต้องห่วงใยสักนิด ท่านก็วางใจ เฉย ๆ ได้โดยไม่คิดอะไรเลย ฉันรู้ตัวว่า นั่งวิปัสสนาไม่ได้หรอก ก็ได้แต่พยายาม บริจาคเงินทำบุญในโอกาสต่าง ๆ ช่วย เหลือคนยากจนตามโอกาสอำนวย” เสียง พิมพาเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ แข่งกับเสียงพระ สวด เป็นเหตุให้เพื่อน ๆ ที่นั่งอยู่ข้างหน้า บางคนหันไปมอง แต่เธอก็ไม่ยอมหยุด ยังกระซิบคุยกับวีณาต่อไปอีก “ฉันถือศีล แปดนุ่งขาวห่มขาว อุทิศตัวให้กับงานวัด เหมือนอย่างเธอไม่ได้หรอก วีณา” “ฉันก็ไม่ได้หมายความว่าใคร ๆ จะต้องลาออกจากงาน ไปช่วยงานที่วัด เหมือนฉันนี่นา ฉันเพียงแต่จะแนะนำ ให้พวกเราหันมาสนใจนำเอาของดีใน พระพุทธศาสนา ไปใช้ให้เป็นประ โยชน์กับชีวิตเท่านั้นเอง คนส่วนมาก อ้างว่าเป็นพุทธ ถือพุทธ ฉันก็อยากจะรู้ นักว่า ชาวพุทธรู้เรื่องพุทธศาสนาแค่ไหน กัลยาณมิตร / มิถุนายน ๒๕๓๐ การสร้างกุศลแค่บริจาคเงินทำบุญนะ ยังไม่พอนะ จะต้องทำให้ครบสามอย่าง คือ ทาน ศีล ภาวนา หลวงพ่อท่านให้ การณ์ที่ผ่านมาประมาณปีเศษ ด้วย ความร้าวรานใจ “เธอคิดว่าชีวิตเป็นทุกข์หรือเปล่า?” สูตรสำเร็จจำง่าย ๆ ว่า ทำทานเพื่อให้ | วีณารุกเร้า ชาติหน้ารวย รักษาศีลเพื่อให้สวย ไม่พิกลพิการ ทำภาวนา เพื่อให้สติ ปัญญาฉลาด” “เราจะเชื่อพระท่านมากก็ไม่ได้ หรอกนะ เพราะเรายังต้องทำมาหากิน อยู่” พิมพาแย้ง “พิมพาจ๊ะ ฉันขอถามเธอตรง ๆ นะ เธอเคยมีเรื่องกลุ้มใจ จนนอนไม่หลับ ไหม?” วีณาคาดคั้น “เรื่องนอนไม่หลับหรือ ระยะนี้ดี ขึ้นแล้วนะ ช่วงที่สามีฉันเสียใหม่ ๆ สิ ฉัน ต้องกินยานอนหลับทุกคืน” พิมพาสาร ภาพอย่างตรงไปตรงมา “ยิ่งตอนลูกชาย ขับรถประสบอุบัติเหตุจนต้องตัดขาอีก ฉันแทบจะบ้า” พิมพานึกทบทวนเหตุ “ความทุกข์มันก็ดีเหมือนกันนะ มันทำให้เราแข็งแกร่ง สมัยก่อนฉันทน อะไรไม่ค่อยได้เหมือนกัน ตั้งแต่สามีเสีย ลูกชายถูกตัดขา มันทำให้ฉันทรหดขึ้นเยอะ ทีเดียวนะ ฉันคิดว่าเวลาเรามีทุกข์ ถ้า เราฉลาดไม่ปล่อยใจให้คิดฟุ้งซ่าน รู้จักหา วิธีแก้ทุกข์ เราก็เป็นสุขได้นะ” พิมพาพูด พลางสบสายตาเพื่อน ๆ ที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ซึ่งฟังเธออย่างชื่นชม “เธอมีวิธีบำบัดทุกข์อย่างไร?” วีณาซักต่อ (อ่านต่อฉบับหน้า) Kalyanamitra.org