พฤติกรรมของสุนัข : หน้า 81/120

หนึ่งมันจะคันเหงือก เจออะไรกัดดะหมด เพราะฉะนั้นรองเท้าข้าวของที่อยู่เตี้ย ๆ เจ้าของต้องเก็บ ต้องระวังให้ดี มิฉะนั้น ถูกกัดเรียบไม่เหลือ แม้แต่ขาโต๊ะมันก็ยัง กัดยังแทะ บางครั้งมีใครมาหาถอดรองเท้า ไว้ พอเสร็จธุระออกมาเอาละซิ...ไอ้ตัว น้อยทำยุ่งอีกแล้ว อยู่นี่ข้างอยู่โน่นข้าง แถมขาดกระจุยเลย ถ้าเป็นเช่นนี้เจ้าของ ควรหากาบมะพร้าว หรือสิ่งที่ไม่ใช้แล้ว ให้มันกัดเล่น ถ้าเป็นรองเท้า ของเก่า ไม่ชอบนะ ชอบของใหม่มันหอมน่ากัด ดีจริง ๆ สำหรับกระดูกปลอมที่ขายกัน มันกัดเล่นแป๊บเดียว เดี๋ยวก็เบื่อ สู้กระดูก จริงไม่ได้ พอเริ่มโตใกล้จะเป็นหนุ่มเป็น สาว เริ่มเข้าใจโลกเล็ก ๆ ในบ้านที่มัน อยู่แล้ว มันจะเริ่มสังเกตรุ่นพ่อ รุ่นแม่ รุ่นพี่ของมันว่า “เอ....เขาทำอะไรกันนะ เดี๋ยวมา เดี๋ยวไป เข้า ๆ ออก ๆ แถมทำท่าสบาย ใจเข้ามาด้วย” ในที่สุดก็...อ๋อ แอบมาขุด รูไว้ข้างรั้วตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ต้องตาม ไปดูบ้างละ ข้างนอกมีอะไรน้า....เขา ไปทำอะไรกัน” คราวนี้ละเจ้าของจะไม่ชอบใจ เท่าไรเพราะอยากให้มันอยู่บ้านมากกว่า นี่ถ้ามันพูดได้มันคงว่า “ก็เฝ้าเองบ้างซิ ที่ตัวเองยังไม่อยู่เลย พอจะออกมั่งละมา ว่า มาตี...” เวลามันออกไปท่องโลกมันมักจะ ถ่ายปัสสาวะเอาไว้เป็นรายทาง โดย เฉพาะตามล้อรถและเสาไฟฟ้ามันจะชอบ มากเป็นพิเศษ เวลากลับมันจะเดินบ้าง วิ่งบ้างและก็ดมไปด้วย มันอาศัยดมกลิ่น ตัวเองนำทางกลับบ้านนั่นเอง แต่ถ้า... “เอ๊ะ นี่ไม่ใช่กลิ่นเรานี่นา ใครหนอบังอาจมาดูหมิ่นเราเช่นนี้ อย่าง นี้ต้องเจอกันสักหน่อย” ภัยอย่างหนึ่งของสุนัขเวลาออกไป ข้างนอกคือ ถูกสุนัขเจ้าถิ่นที่ตัว ใหญ่กว่าอวดศักดาวิ่งไล่รังแกเสมอ ๆ ภัยอย่างที่สองคือพนักงานเทศบาลที่คอย จับสุนัขจรจัดไม่มีเจ้าของ กรณีอย่างนี้เจ้าของต้องป้องกันไว้ ก่อน คือ หาปลอกคอสวมให้ จะได้ รู้ว่า “ฉันมีเจ้าของนา.... ส่วนมากเมื่อสุนัขออกจากบ้านไป มันมักจะกลับเข้ามาภายในวันนั้น ถ้าไม่ ไปพบภัย (ศัตรู) เข้า หรือไม่พบตัวเมีย หรือตัวผู้ที่เกิดถูกใจกันขึ้น ขณะที่สุนัขกินอาหาร มันจะกิน ไปชำเลืองไปว่ามีตัวไหนกำลังมองมันกิน หรือทำท่าจะแย่งมันกินหรือเปล่า ถ้ามี มันจะคอยระวัง ตาก็ชำเลือง ปากก็กินไป บางทีก็ขู่ ยิ้ม ๆ แฮ่ ๆ สลับไปด้วย สุนัขที่ได้รับการฝึกมาดี หรือมีพ่อ แม่พันธุ์ดี (เรียบร้อย) มันจะหมอบลง ให้ชามข้าวอยู่ระหว่างสองขาหน้า และ จะกินอย่างสุภาพ ค่อย ๆ กินจากขอบ นอกเข้าไปตรงกลาง ไม่ทำข้าวหกหรือ กระจายเลย บางตัวพ่อแม่ไม่มีระดับ (จรจัด) หรือไม่ได้รับการฝึกมา มันจะกินอย่าง มูมมามตะกรุมตะกรามมาก จนคนเอา ไปเปรียบคนที่กินมูมมาม เลอะเทอะว่า “กินยังกะหมา” หลังจากอิ่มหนำสำราญแล้ว มัน จะพักสักหน่อย สุนัขเล็ก ๆ ก็ผลัดกัน กัลยาณมิตร / มิถุนายน ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org 23