ความตั้งใจของเด็ก : หน้า 12/124

Q ดวินซ์ หนูน้อยมหัศจรรย์ หนังสือเปิดกาง แกก็พยายาม สวดพร้อมกับเขา หยุดพร้อมกับ เขา ขึ้นพร้อมกับเขา เขาทำได้ หมด ทำตามได้ดี เด็กตัวเล็กนิด เดียวนะคะ จําสวดมนต์ได้ตั้ง เยอะแยะ เขาจำตอนต้น ๆ ได้ อย่าง...อะระหัง สัมมา สัมพุทโธ ภะคะวา...หรือว่า...สวากขาโต... ก็ได้เยอะเลย ส่วนอันที่เป็นบาลี ตอนหลัง ๆ แกก็ลืม ๆ ง่ ๆ แล้ว จังหวะไหนที่เขาหยุด แกก็หยุด ด้วย แกรู้เลยว่าตอนไหนเขาหยุด คุณพ่อ ตอนไหนเขาไม่หยุด คุณแม่เขาสอนมาตั้งแต่เล็ก ๆ คือ ฟังมาตั้งแต่หัดพูดได้นะคะ ปลูก ฝังมาตลอด สวดมนต์ก่อนนอนทุกคืน แกก็สวดจนกระทั่งจบ เสร็จแล้วก็เปิดเทปหลวงพ่อสอนนั่งสมาธิ แกก็ ทำอย่างทุกคนทำนะคะ ก็มองซ้ายที ขวาที เห็นเขานั่งแกก็นั่ง แต่ครั้งแรกนี่แกไม่หลับตา แกนั่งจ้องเทียนตลอด เวลา คุณพ่อบอกว่าสงสัยลูกคงจะได้กสิณก่อน แกนั่งอย่างนั้นนะคะไม่ไปไหนเลย แกนั่งนานมากเลยนะคะ ผู้ใหญ่ ไม่ลุกแกก็ไม่ลุก พอดึกมากเข้าแกก็เริ่มหาว หาวเสียงดังเลย ก็สัก ๓-๔ ครั้ง แม่ทนไม่ไหวสงสารลูกก็เลยเลิก ครั้งต่อมาแกก็จำแบบเดิม ได้ทุกอย่าง ทีนี้นั่งได้นานไม่หาว แต่ว่านั่งจนหลับคาสมาธิเลย เวลาแกนั่งเราก็ไม่ได้ถาม ว่าเห็น อะไรไหม เพราะเห็นว่ายังเด็ก เกินไป แต่แกนั่งเก่งมาก ไม่ กระดุกกระดิก ไม่ไปไหนทั้งนั้น อยู่แต่ท่านั้นแหละเกือบชั่วโมง ตามปกติเด็ก ๆ นี่อยู่นิ่ง ๆ 4 นาทีก็อยู่ไม่ได้แล้ว ทำให้เรา เกิดความมุมานะนะคะว่า เด็ก ขนาดนี้ เขายังมีความตั้งใจ ขนาดนั้น ถ้าเราไม่ทำ เราก็อาย เขานะ ก็เกิดความมั่นใจขึ้นมาว่า เราต้องทำได้ เด็กตัวนิดเดียว ๑๐ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org