การค้นหาจุดประสงค์ของชีวิต : หน้า 117/124

แล้วก็ตายไป หญิงสาวทั้งสองหัวเราะขึ้นพร้อมกัน คล้าย "ขอให้โยมพูดออกมาเลยตามความเป็นจริง" กับเห็นคำถามของอาตมาเป็นคำถามโง่และน่าขัน ความจริงสิ่งโง่ ๆ ง่าย ๆ ที่คนมักจะมองข้ามไป อาตมาเดือนเธออีกครั้งหนึ่ง เราจะว่ากันตรงไป ตรงมาแบบบัณฑิตโดยไม่ต้องอาย ไม่ต้องกลัว พูดกับพระสงฆ์อย่างอาตมาไม่มีพิษ ไม่มีภัยใด ๆ ทั้งสิ้น" "การเป็นครูก็เป็นงานอาชีพอย่างหนึ่ง อาชีพ นั่นแหละมักจะเป็นความจริงอันมีค่า "ต้องกินซิคะ เพราะมันหิว ถ้าไม่กินอาหาร ก็ตายเท่านั้น” หญิงสาวตอบอย่างหนักแน่น "โยมตอบถูกต้องตามความเป็นจริงดีมาก ทุกชนิดย่อมมีรายได้ตอบแทนเป็นเงินเป็นทองพูด เอาล่ะ เป็นอันว่าบัดนี้เรามาถึงบันไดขั้นที่ 4 ซึ่ง กันอย่างง่าย ๆ ก็คือเงินเดือนนั่นเอง ถ้าจะพูดว่า เป็นครูมีจุดประสงค์เพื่อให้ได้เงินเดือนก็คงไม่ผิด กระมังคะ ?" เธอตอบอย่างไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองนัก "ไม่ผิด แต่อาจจะยังไม่ถูกต้องสมบูรณ์นัก เพราะเงินเป็นเพียงบันไดขั้นที่สองเท่านั้นเอง ยัง ไม่ใช่ขั้นสุดท้ายที่พอจะเรียกได้ว่า เป็นจุดประสงค์ ขั้นสุดท้าย อาตมาอยากทราบว่า โยมได้เงินเดือน ตราบใดที่เรายังมีทุกข์ เราจะสร้างความสุขไม่ได้ แต่ถ้าเราดับทุกข์ได้ สุขเกิดขึ้นเอง มาแล้วเอาไปทำอะไรต่อไป โปรดอย่าเข้าใจว่า อาตมาซักไซ้ไล่เลียงแบบเด็ก ๆ เพราะมันจำเป็นที่ จะต้องซักเพื่อไปสู่คำตอบที่โยมเองอยากทราบ "ได้เงินมาแล้ว ก็นำไปซื้อของใช้ที่จำเป็น แก่ชีวิตต่าง ๆ เช่น อาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค เป็นต้น ที่เขาเรียกว่าปัจจัย ๔ นั่นแหละค่ะ "โยมตอบถูกต้องทีเดียว เวลานี้เราก็มาถึง บันไดขั้นที่สามแล้ว ขั้นที่หนึ่งเป็นครู ขั้นที่สองได้ เงินเดือน ขั้นที่สามปัจจัย ๔ อาตมาอยากถามต่อไป อีกว่า โยมเอาปัจจัย ๔ มาทำอะไร ? "ก็เอามากินมาใช้ชิตะ" ปุณณมาตอบทันควัน "อาตมาขอถามอีกปัญหาเดียวเท่านั้น แล้ว คำตอบที่เราต้องการก็จะออกมา อาตมาขอถาม อย่างง่าย ๆ ว่าทำไมต้องกิน ทำไมต้องใช้ ไม่กิน ไม่ใช้ ไม่ได้หรือ?” เป็นขั้นสุดท้ายแล้ว แต่ก่อนที่อาตมาจะชี้ให้โยม เห็นว่าจุดมุ่งหมายของชีวิตคืออะไรแน่ อาตมา อยากถามคำถามง่าย ๆ อีกสักข้อหนึ่ง คือว่า เมื่อ โยมกำลังหิวนั้น โยมรู้สึกเป็นสุขหรือเป็นทุกข์?” "รู้สึกเป็นทุกข์" ดวงแก้วตอบแทนปุณณมา ซึ่งแสดงท่าทางลังเล แล้ว "ถ้าอย่างนั้น การที่โยมกินอาหารนั้นจุด มุ่งหมายก็เพื่อดับความทุกข์ คือความหิวใช่ไหม ? "พูดอย่างนั้นก็เหมือนกัน” ปุณณีมาตอบ "เอาละ ถึงเวลาที่อาตมาจะชี้แจงจุดประสงค์ ของอาตมา และของคนทุกคนในโลกให้โยมทราบ จุดประสงค์ของคนทุกคนในโลกนี้ก็ดี ในโลก อื่นก็ดี คือความดับทุกข์ เขาจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม ทุกคนมีความทุกข์เต็มแน่นอยู่ในตัว ทุกข์กายก็มี ทุกข์ใจก็มาก ทุกข์กายเช่นความไม่สบาย ความ เจ็บปวดอันเกิดจากหนาวร้อน หิวกระหาย ปวด อุจจาระ ปัสสาวะ ปวดเมื่อยขบตามอวัยวะต่าง เกิดจากถูกโรคภัยไข้เจ็บเบียดเบียน เกิดจาก ความแปรปรวนของธาตุ เกิดจากบาดแผล 4 ความลำบากยากเข็ญในการหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ของตนเองและคนรัก ทุกข์ใจเช่น ความโศกเศร้า เสียใจพิไรรำพัน และพลัดพรากจากคนรักของรัก เพราะประสบกับคนเกลียดของเกลียด เพราะ ปรารถนาสิ่งใดไม่ได้สมปรารถนาความเดือดร้อน วุ่นวายใจเพราะถูกไฟคือความรัก ความโลภ ความกำหนัด ความโกรธเคือง ความอิจฉาริษยา ความพยาบาทอาฆาตเป็นตัวเผาสนจิตใจ ความ วิตกกังวลหวาดสะดุ้งเพราะลาภ ยศ สรรเสริญ เพราะการต่อสู้แข่งขันชิงดี เพราะนึกถึงความชั่ว เสียหายที่ตนกระทำไว้ในอดีต ความเจ็บปวด ไม่สบาย วิตกกังวลเพราะความแก่และความตาย Kalyanamitra.org กั ด ย า ณ มิต : ๑๑๕