ข้อความต้นฉบับในหน้า
Q
ดวินซ์
หนูน้อยมหัศจรรย์
กลับเป็นตัวอย่างที่ดี
BBU
ARD
ครั้งต่อ ๆ มา เวลาแกมาที่บ้าน พอเจอหน้าแกจะ
รีบบอกว่า คุณป้านั่งสมาธิเราถามว่า "สมาธิอยู่ที่ไหน?"
แกบอกว่า "อยู่ในท้อง" ซึ่งแปลกมาก เห็นเราคุยกัน
นาน ๆ แกจะเร่งเลยว่า "คุณป้า ควินซี่จะนั่งสมาธิ
แกเร่งให้นั่งเพราะกลัวตัวแกจะง่วง
แต่เวลาไปที่วัด เวลาพระเทศน์แกไม่สนใจเลย วิ่ง
เล่นส่งเสียงดัง ดุเท่าไร ๆ ก็ไม่ฟัง คิดว่าคงฟังไม่รู้เรื่อง
แต่พอได้ยินเสียงสวดมนต์ปั๊บ แกจะนั่งเข้าที่ทันทีเลย
แกชอบอยู่ ๒ อย่างคือ สวดมนต์กับนั่งสมาธิเท่านี้แหละ
ค่ะ
ชีวิตประจำวัน หนูควินซี่อยู่กับพี่ชายคนโตซึ่งปีนี้ก็
อายุ ๑๖ ขวบแล้ว คุณแม่เขาอยากส่งลูกชายคนโตมา
บวชพระธรรมทายาทที่นี่ตอน Summer คุณพ่อเขา
จบเกษตรรุ่น ๒๖ หลังหลวงพ่อ ๓ ปี คุณพ่อเขาเล่าให้
ฟังว่า ควินซี่ลูกคนเล็กเขานี่ ฉลาดมากเลย บอกอะไร
ครั้งเดียวจำได้หมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน เรื่องหนังสือ
เรื่องผสมตัวอักษร นับตัวเลขอะไรนี่นะคะ เขาไวมาก
เลยทั้งที่ยังไม่ไปโรงเรียน แต่คุณพ่อกับพี่เขาช่วยกัน
สอนอยู่ที่บ้าน ตอนนี้ต้องสอนภาษาไทยก่อน เพราะ
ตอนเข้าโรงเรียนคงไม่มีเวลาสอน
"ดิฉันคิดว่าเรามีเด็กขนาดนี้ แล้วก็สนใจนั่งธรรมะด้วย น่าภูมิใจนะคะ ถ้าเราปลูกฝังธรรมะให้แก่เด็ก ๆ รู้สึก
ว่าเขารับได้ แล้วก็สอนง่ายกว่าคนโต คนโตแล้วนี่นะคะมันยาก เขาสนใจเรื่องอื่นมากกว่า
การสร้างนิสัยที่ดีให้ลูก งานนี้เป็นงานใหญ่ที่สุดของผู้เป็นพ่อเป็นแม่ทุกคน เหมือนกับการสร้างตึกใหญ่สูง ๆ
ถ้าฐานรากทรุดแล้วแก้ยากคนเราก็เหมือนกัน สำคัญที่พื้นเดิมที่ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เล็ก ๆ ถ้าพื้นเดิมถูกปลูกฝังอบรมมาดี
จะคิดอ่านทำอะไรก็เรียกว่า "ทำขึ้น ทำได้สำเร็จเจริญรุ่งเรือง ตรงกันข้ามถ้าลงได้เป็นคนพื้นเดิมเสีย ปลูกฝัง
อบรมกันมาไม่ดี ทำอะไรก็เอาดีได้ยาก มีแต่ทรุด ชาตาเสียตลอดชาติ
ด.ช.ควินซี่ สุรสมิทธิ์ คงมีพื้นเดิมในอดีตชาติมาดี และได้สิ่งแวดล้อมดีในปัจจุบัน จึงกลายเป็น "หนูน้อย-
มหัศจรรย์” ด้วยประการฉะนี้แล
กัลยาณมิตร ๑๑
Kalyanamitra.org