การทำทานและผลบุญ : หน้า 82/124

ทราบ หม่อมฉันขอพระราชทานแต่พรนี้ หนทางที่พระอริยเจ้าทั้งหลายประพฤติสืบ และเมื่อถึงคราวสิ้นสุดแห่งพระชนม์ชีพ ต่อไป อันได้แก่การให้ทาน เป็นต้น เท่านั้นเพคะ" "อือ....ม...ถ้าอย่างนั้น พี่ก็จะบอกให้ ตรัสตอบแล้ว ทรงตรัสถามต่อไปว่า แต่เมื่อจะบอกแล้ว พี่ก็จะไม่บอกให้ทราบ “น้องหญิงผู้เจริญ พี่ได้บอกเธอ เฉพาะเธอผู้เดียวหรอก พี่เชื่อว่าชาว แล้วถึงกุศลกรรมในชาติปางก่อนของพี่ พระนครทั้งหลายก็คงอยากจะทราบ พี่สังเกตดูเธอมานานแล้วว่า เธอเป็นสตรี ความหมายของเพลงนี้เช่นกัน พี่จะให้ ที่มีรูปงาม มีผิวพรรณงาม ท่วงท่าการ ตีกลองประกาศไปทั่วกรุงพาราณสีให้จัด ดำเนินก็งดงามกว่าสตรีใด ๆ ดูคล้าย สร้างมณฑปตั้งบัลลังก์ใกล้ประตูเมืองแล้ว นางอัปสรผู้โดดเด่นในท่ามกลางเทพนารี พี่จะประกาศให้ชาวเมืองได้รับรู้พร้อม ๆ ทั้งหลาย อีกทั้งยังเป็นธิดาของพระเจ้า โกศลผู้เจริญ เมื่อชาติก่อนเธอเคยสร้าง กัน" และเมื่อถึงวันประกาศที่มาและ บุญอะไรไว้หรือ ความหมายของเนื้อเพลงนั้น พระเจ้า พระเทวีกราบทูลว่า พรหมทัตได้นั่งเหนือบัลลังก์ในมณฑป "ข้าแต่จอมกษัตริย์ ในชาติก่อน แล้วประกาศให้คนทั้งหลายทราบถึงที่มา หม่อมฉันเป็นนางทาสีของสกุลมั่งคั่งสกุล ของเนื้อเพลง ด้วยการตรัสเล่าอดีตชาติ ของพระองค์ให้ฟัง จากนั้นพระราชเทวี ตรัสเพิ่มเติมว่า หนึ่งในเมืองสาวัตถี หม่อมฉันถืออาหาร กำลังจะออกไปรับประทาน ได้เห็นพระ ปัจเจกพุทธเจ้ารูปหนึ่งผ่านมาเพื่อแสวง หาบิณฑบาต จึงสะกดความหิวของตนไว้ ได้ถวายอาหารนั้นแก่ท่าน นี่คือผลบุญที่ หม่อมฉันได้กระทำไว้ ครั้นเมื่อหม่อมฉัน สิ้นชีวิตตามกาลเวลาแล้ว ได้มาบังเกิดใน "ข้าแต่จอมกษัตริย์ หากพระองค์ ทรงซาบซึ้งถึงผลทานโดยประจักษ์เช่นนั้น นับตั้งแต่บัดนี้ไป หากพระองค์จักเสวย พระกระยาหารในมื้อใดๆ ขอจงทรงบริจาค แก่สมณพราหมณ์ผู้ทรงศีลเสียก่อน แล้ว พระครรภ์ของพระอัครมเหสีของพระเจ้า จึงเสวยเถิด ขอพระองค์ทรงตั้งอยู่ในธรรม อย่าประมาทในบุญทั้งหลาย อันได้แก่ การทำทาน เป็นต้น ข้าแต่จอมกษัตริย์ผู้ พอพระทัยในกุศล ประพฤติธรรมเถิด อย่าประพฤติอธรรม อย่าประพฤติเพราะเห็นแก่ความพอใจ ขอพระองค์ทรงรักษาราชธรรม ขอพระองค์ทรง 90 ประการคือ ทาน ศีล การบริจาค ความซื่อตรง ความอ่อนโยน ตบะ ความ ไม่โกรธ ความไม่เบียดเบียน ความอดทน และความไม่แค้นเคือง อันเป็นหลักธรรม ของพระราชาผู้ทรงธรรมเถิด กรุงโกศล และมาบำเรอรับใช้พระองค์ พระองค์ผู้เจริญ บุญอันเลิศ คือ อายุ ผิวพรรณ ยศ ชื่อเสียง ความสุข และ กำลังกายอันเลิศย่อมบังเกิดแก่ชนทั้งหลาย ผู้เลื่อมใสในสิ่งอันเลิศ ปราชญ์ผู้ให้สิ่ง ที่เลิศ มีจิตตั้งมั่นแล้วในธรรมอันเลิศ เทวดาหรือมนุษย์ก็ตามถึงสิ่งอันเลิศแล้ว ย่อมบันเทิงใจ ได้รับแต่ความสุขความ เจริญ" เมื่อพระราชาและพระราชินีทั้งสอง ทรงทราบถึงผลกรรมในอดีตชาติของกัน และกันแล้ว ต่างอนุโมทนาซึ่งกันและกัน จากนั้นโปรดให้สร้างโรงทานหกแห่งคือ ที่ทวารพระนครทั้งสี่ ที่ท่ามกลางพระนคร พระเจ้าพรหมทัตตรัสตอบว่า "ดูก่อน พระธิดาคนดีของพระเจ้า โกศลผู้เจริญ เรานั้นไม่เคยรู้สึกเบื่อหน่าย และที่ทวารพระราชวัง ทรงทำการบริจาค ต่อการให้ทานเลย เราจักประพฤติตาม ทานเป็นการใหญ่ ทรงรักษาศีลอุโบสถ ต่างได้ไปบังเกิดในสวรรค์ เสวยผลบุญ ที่ตนกระทำไว้ เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถึง อดีตชาติของชายผู้ถวายขนมกุมมาสจบ แล้ว ทรงสรุปว่า พระเทวีในกาลครั้งนั้น พระนางสิริมหามายา เอง ได้แก่ พระราชาพรหมทัต คือ พระองค์ หลาน ๆ คะ การทำทานกับผู้ทรง ศีลบริสุทธิ์ แม้ทำเพียงน้อย แต่ถ้าทำด้วย ความเต็มใจตั้งแต่ก่อนให้ทาน เมื่อให้ก็ ตั้งใจให้ หลังจากให้แล้วไม่เสียดาย เกิด ปีติใจและตามระลึกถึงบุญที่ได้ทำไว้เสมอ ผลบุญจากการทำทานนั้น ๆ จะบังเกิด กับเราอย่างมหาศาลสุดจะนับจะประมาณ ได้ เหมือนดังเช่นพระเจ้าพรหมทัตและ พระเทวีในเรื่องนี้ ขอให้หลาน ๆ จงตั้งอยู่ ในบุญ พอใจในการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไปนะคะ น้าอี๊ด ๔๐ กัลยา ณ มิตร