ความสุขของพระเจ้าพรหมทัต : หน้า 81/124

บล ถวายอยู่อีกมากมาย... บรรดาอำมาตย์ ข้าราชบริพารและทวยนิกรเหล่านี้ ทุกคน มีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ตกแต่งประดับ แต่ก่อนมารำลึกได้ใจคำนึง ขนมกุมมาสรสชืด... จืด... วันนั้น วันนี้พลันหอมหวนชวนคิดถึง รสแห่งทานหวานฉ่ำใจตรึง คิดคำนึง... คิดถึงบุญ อุ่นใจเอย มเหสีเองก็อยากทราบ แต่ก็ไม่สบโอกาส ที่จะทูลถาม วันหนึ่ง พระอัครมเหสีทำให้ พระเจ้าพรหมทัตพอพระทัยเลื่อมใสใน คุณความดีอย่างหนึ่งของนาง พระองค์ มีรับสั่งว่า ล่ะ” เราจะให้พรเธอ เธออยากได้อะไร ประดาร่างกายด้วยแพรพรรณอันวิจิตร งดงาม พระองค์รู้สึกพอพระทัยยิ่งนัก พลันพระองค์ก็ทรงระลึกถึงบุญที่เคย พระเจ้าพรหมทัตทรงเปล่งอุทาน กระทำไว้ในชาติอดีต นึกถึงคุณของ เป็นเพลงเช่นนี้ออกมาในครั้งนั้น และนับ พระปัจเจกพุทธเจ้าที่ทำให้พระองค์ได้ แต่บัดนั้นเป็นต้นมา ทั่วทั้งพระนครก็ ครองราชสมบัติในกรุงพาราณสีอันกว้าง ขับกล่อมประโคมดนตรีด้วยเพลงนี้ แม้ ใหญ่ไพศาลและมั่งคั่งบริบูรณ์ นึกถึง คนภายนอกพระนคร ในโรงมหรสพ ใน ขนมกุมมาส 4 ชิ้นที่ถวายพระปัจเจก โรงดื่มทั้งหลายก็ขับกล่อมกันด้วยเพลงนี้ พุทธเจ้า พระองค์ทรงรู้สึกปีติปราโมทย์ เพราะทุกคนเข้าใจว่าเป็นเพลงโปรดของ ทรงโปรดแถลงความหมายของเพลงที่ ยิ่งนัก จึงทรงอุทานออกมาเป็นเพลงใน พระราชา แต่ก็ไม่มีใครทราบที่มาอันแท้ ท่ามกลางมหาชนนั้นว่า "พระปัจเจกพุทธองค์ผู้ทรงคุณ นับเป็นบุญยิ่งแล้ว... หนอตัวข้า ได้ต้อนรับกราบเบื้องพระบาทา เพลงนี้เป็นที่นิยมขับร้องไม่เสื่อม "ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ หม่อม ฉันไม่ประสงค์อะไร ๆ เลยเพคะ แต่หาก พระองค์ใคร่จะพระราชทานพร ก็ขอ พระองค์ทรงขับเมื่อวันฉัตรมงคลพระราช ทานเถิดเพคะ" "แน่ะเธอ จะมีประโยชน์อะไรที่เธอ จริงของเนื้อเพลงเลย....! คลาย กลับกลายเป็นเพลงปริศนาที่ทุกคน อยากทราบความเป็นมา แม้พระอัคร จะทราบเนื้อเพลงนี้ล่ะเธอขออย่างอื่นเถิด "อย่างอื่นหม่อมฉันไม่ประสงค์จะ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๗๙