การเผชิญหน้ากับปัญหา : หน้า 104/124

เมื่อรู้สึกตัว มนัสชัยจึงพยายาม รวบรวมสติ ตั้งต้นฟังคำบรรยายของ อาจารย์ใหม่อีกเพื่อจะจดโน้ตให้ได้ เพียง ครู่เดียวต่อมา ความคิดของเขาก็เตลิดไปอีก ในที่สุดก็มาหยุดลงตรงที่ว่า จะได้เงิน จากที่ไหนมาใช้ "คุณประพัฒน์เพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้ | เสียงน้ำฝักบัว เอง เห็นว่าจะเอารถไปซ่อมนะ ถ้ากลับ มาทันก็คงจะกลับมาอีก เขียนโน้ตทิ้งไว้ที่ โต๊ะนี่ก็ได้นะ "ยังเลย มีข่าวอะไรรึเปล่า? "เมื่อวานนี้อาจารย์ภาษาอังกฤษ สั่งให้นายไปสอบซ่อมวันศุกร์นะ ถ้าไม่ ไปสอบก็หมดสิทธิ์ นายต้องไปนะ ไม่งั้น อดสอบแน่ ๆ... ชู เหลืออีกอาทิตย์เดียวก็ สอบแล้ว นายจดตารางสอบมาแล้วยัง? มนัสชัยเดินออกจากที่ทำงานของ บิดาด้วยดวงใจของคนสิ้นหวัง ถ้าไม่ได้ ในทันทีที่ได้โอกาสพักกลางวัน พบวันนี้ก็คงต้องรอไปถึงวันจันทร์ เขา เขาก็ตรงดิ่งไปยังตู้ประกาศของวิทยาลัย ไม่อยากเสี่ยงไปหาบิดาถึงที่บ้าน ถ้อยคำ เพื่อตรวจดูรายชื่อนักศึกษาที่มีจดหมาย ของมารดาเลี้ยงที่กล่าวล่วงเกินแต่ครั้ง ต่างหากรึเปล่า?” ลงทะเบียน หรือธนาณัติ แต่ก็ไม่ปรากฏ ก่อนยังสะเทือนใจไม่หาย นึกถึงครั้งใด น้ำตาก็พาลจะซึมออกมาทุกที ด้วยรู้สึก ไง? หลังจากที่จ่ายเงินค่าอาหารมื้อ น้อยใจในชะตาชีวิตของตัวเองที่เกิดมาใน ชื่อของเขาเลย กลางวันที่โรงอาหารของวิทยาลัยเรียบร้อย แล้ว เขาก็เห็นว่ายังมีเงินเหลืออยู่ใน กระเป๋าสตางค์เพียง ๒๒ บาทเท่านั้นเอง ถามตัวเอง ครอบครัวบ้านแตกสาแหรกขาด เขาเดินทอดน่องไปตามทางเท้า จดให้ด้วยซี วิชาเลือกเขาสอบ "พรุ่งนี้นายจะไม่ไปเรียนอีกหรือ เมื่อไม่มีเสียงตอบ มนัสชัยจึง ตะโกนออกมาอีก เตรียมดูหนังสือได้แล้วนะชู สอบ หน้าตึกแถวร้านค้าอย่างไร้จุดหมาย นึก เสร็จปีนี้ก็จบแล้ว ขึ้นเหลวไหลก็ต้องเสีย "วันนี้วันศุกร์แล้ว วันเสาร์กับ แค้นเคืองเพื่อนร่วมห้องเช่าที่เป็นต้นเหตุ เวลาไปอีกเป็นปีเชียวนะ พ่อแม่นายจะ วันอาทิตย์ จะเอาค่าข้าวจากไหน เขานึก แห่งความหายนะครั้งนี้เป็นอย่างยิ่ง เขา ต้องผิดหวังมากทีเดียว” เขาตะโกนพูดอยู่ ขบกรามแน่น พลางคิดในใจว่าถ้าได้พบ คนเดียว ไม่มีเสียงตอบ เพียงครู่ต่อมาก็มี "ไปหาพ่อที่ที่ทำงาน บ่ายนี้ไม่ กันเมื่อใดจะต้องตะบันหน้าให้เห็นดำเห็น เสียงเปิดประตูออกไปแล้วปิดเข้ามาทันที เข้าเรียน เป็นบัญชาจากใจ แดงเสียที เจ้าเพื่อนคนนี้ทำแสบมา “ชู... ชู ไปแล้วหรือ?” เขาตะโกน ตลอดเวลาเกือบชั่วโมงที่นั่งอยู่บน หลายครั้งแล้ว ครั้งสุดท้ายก็เพิ่งเกิดขึ้น เสียงดัง แต่แล้วก็เกิดเฉลียวใจนึกถึง รถประจำทางเพื่อไปหาบิดา เขาได้แต่ สด ๆ ร้อน ๆ เมื่อสองวันที่ผ่านมานี่เอง.... กระเป๋าเงินขึ้นมาได้ เขาจึงเปิดประตูวิ่ง ภาวนาอยู่ในใจ ขอให้ได้พบสมปรารถนา ถลาออกมาจากห้องน้ำ คว้าผ้าเช็ดตัวผืน วันนั้นเป็นวันพุธ เขากลับจาก เถิด ครั้นเมื่อไปถึงห้องทำงาน เขาก็แทบ วิทยาลัยมาถึงห้องเช่าประมาณหกโมงเย็น ใหญ่พ้นกายพลางวิ่งพลางตรงรี่ไปเปิด จะล้มทั้งยืน เมื่อเพื่อนผู้หนึ่งของบิดาบอกว่า เมื่อไขกุญแจเข้าไปในห้องก็ไม่เห็นร่องรอย กระเป๋าเงินที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานดู ก็ ของชูชีพ เพื่อนร่วมห้องกลับมาเลย เขา ปรากฏว่าธนบัตร ๕๐๐ บาท จำนวน จึงไม่ได้ระมัดระวังเก็บทรัพย์สินให้เรียบร้อย สองใบในกระเป๋าได้อันตรธานไปแล้ว เพราะมีความรู้สึกเสมือนว่าอยู่บ้านคน เขารีบเปิดประตูออกไปตรงระเบียงก็เห็น เดียวมาหลายวันแล้ว ชูชีพกำลังนั่งซ้อนมอเตอร์ไซค์ซึ่งมีคนขับ ขณะที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับ นั่งรออยู่แล้ว ความเย็นชุ่มฉ่ำของน้ำฝักบัวในห้องน้ำ "เฮ้ยชู อย่าเอาเงินไปหมดซี อย่างมีความสุข เขาก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อ แบ่งไว้ให้ทั่วบ้าง ถั่วไปกดเอทีเอ็มมาหมด ได้ยินเสียงกุญแจลูกบิดประตูห้องใหญ่ซึ่ง เกลี้ยงแล้วนะ ล็อคไว้ดังขึ้น "ชู กลับมาแล้วหรือ" เขาตะโกน ออกมาจากห้องน้ำ "ขอรับ กระผม" ชูชีพเล่นลิ้น "อาทิตย์นี้นายยังไม่ได้ไปเรียน "ขอยืมคืนเดียวแหละเพื่อน พรุ่ง นี้จะเอามาคืนให้สองเท่า” ชูชีพให้สัญญา หนักแน่น แล้วมอเตอร์ไซค์คันนั้นก็พา เด็กหนุ่มทั้งสองหายลับไป "นายเอาเงินไปกี่ครั้งไม่เคยเอา หนังสือเลยใช่มั้ย” เขาตะโกนแข่งกับ มาคืนซักครั้งเดียว ตอนนี้เราไม่มีเงิน ๑๐๒ กัลยา ณ มิตร