การอนุรักษ์ป่าไม้ : หน้า 56/124

ห้วยก็แห้งผาก ป่าไม้แห้ง ต้นไม้ก็ตาย กว่าป่าที่เป็นอุทยานแห่งชาติในบริเวณ แล้วเราจะอยู่กันได้อย่างไร... เรื่องมีอยู่ว่า.... มาถึงวันนี้ สายน้ำแห่งลำน้ำปิง มาขอเช่าที่วัดเพื่อทำรีสอร์ทเพราะบริเวณ พงษ์ศักดิ์ได้ออกจาริกธุดงค์เพื่อปฏิบัติ ที่ไหลมารวมเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา อาจ ค่อย ๆ เหือดแห้งลงทุกขณะ เดียวกันเสียอีก และถึงกับเคยมีนายทุน ในปี พ.ศ.๒๕๑๘ พระอาจารย์ นี้ทัศนียภาพงดงามมาก เห็นเมืองเชียงใหม่ ทั้งเมืองและน้ำตกไหลตลอดปี แต่ท่าน ธรรมตามป่าเขาในจังหวัดภาคเหนือ ท่าน ได้เห็นสภาพป่าถูกทำลายเพิ่มมากขึ้น ตามลำดับ และเมื่อจารึกมาถึงถ้ำ ใน เขตตำบลแม่สอย อำเภอจอมทอง จังหวัด ป่าไม้ในแถบเดียวกับดอยอินท- ปฏิเสธ ผู้ใกล้ชิดคนหนึ่งเล่าให้ผมฟัง นนท์ อาจกลายสภาพเป็นภูเขาหัวโล้น ทุกวันนี้วัดผาลาดจึงเป็นสถานที่ ความร้อนระอุของแผ่นดินที่แห้งแตกระแหง ปฏิบัติธรรมของบรรดาชาวพุทธที่ต้อง เชียงใหม่ ท่านก็พบว่าป่าบริเวณหน้าถ้ำ จะแผ่กระจายกว้างออกไป... หากเมื่อ การความสันโดษ และเป็นที่พักฟื้นจิตใจ ถูกทำลายลงมาก จึงปรึกษากับกำนันเป็ง หลายปีก่อนศิษย์พุทธทาสภิกขุผู้นี้มิได้ ของมนุษย์ผู้อ่อนล้าจากการดิ้นรนต่อสู้ สำราญศรี กำนันตำบลแม่สอย ขอที่ดิน แสดงความกล้าหาญทางจริยธรรม ตัด สินใจเสี่ยงชีวิต โดยมีเห็นแก่เภทภัยที่จะมี ต่อตนเอง จากผาลาดสถาติปี บ งบ วัดผาลาด เป็นวัดเล็ก ๆ วัดหนึ่ง 1 สุเทพไม่กี่กิโลเมตร ปากทางเข้ารูดอย เพื่อให้ตนอยู่รอดในสังคม ผมเข้าไปกราบเจ้าอาวาสแห่ง วัดผาลาดผู้ใช้ชีวิตอยู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ บริเวณหน้าถ้ำที่ชาวบ้านบุกรุกทำลายป่า เพื่อสร้างสำนักปฏิบัติธรรม ชาวบ้าน ยินดีจัดการยกให้ และนับแต่นั้นการตัดไม้ มานานถึง ๓๕ พรรษา ใบหน้าของท่าน ทำลายป่าบริเวณหน้าถ้ำปูก็หยุดลง ดูอิ่มเอิบยิ่งนัก ขณะกำลังนั่งวิปัสสนา ธรรมบนแท่นหินภายใต้ร่มเงาของต้นยาง ใหญ่อายุนับร้อยปี ทว่าในช่วงสิบปีที่ผ่านมา พื้นที่ ป่าสงวนในตำบลแม่สอยที่มีชาวบ้านอาศัย ไม่น่าเชื่อว่าบุรุษผู้ทรงศีลท่านนี้ ลำห้วยแม่บอก แม่ริม และแม่ของจาก ครั้งหนึ่งเคยถูกกล่าวหาว่า เป็นพระที่ ทำลายลงอย่างรวดเร็ว ป่าไม้บนภูเขาที่ ไม่สังเกตก็มิอาจรู้ได้ว่า บนเชิงดอยยังมี ก่อความวุ่นวายหมายเลขหนึ่งของเมือง เป็นเสมือนพรมคอยอุ้มซึมซับน้ำ แล้ว สถานที่ปฏิบัติธรรมอันเงียบสงบอีกแห่ง เชียงใหม่ ถูกเจ้าหน้าที่บ้านเมืองนิมนต์ไป ปล่อยน้ำใส่ให้ไหลรินไปตามลำห้วยลงสู่ หนึ่ง - สอบสวนในข้อหาบุกรุกและนำชาวบ้าน เบื้องล่างตลอดปีนั้น ก็ถูกตัดจนเหี้ยนเตียน ผมจำได้ว่าเมื่อสิบกว่าปีก่อนผม ปิดป่าสงวนแห่งชาติ เคยขึ้นมาที่วัดนี้และเมื่อต้นฤดูฝนที่ผ่านมา ผมก็มีโอกาสขึ้นมากราบท่านอาจารย์ พงษ์ศักดิ์ เตชธมฺโม เจ้าอาวาสวัดผาลาด ยามฤดูน้ำหลาก น้ำที่ไหลลงจากภูเขาจึง อีกครั้งหนึ่ง และที่นี่เอง ผมได้เห็นสิ่งซึ่ง แทบจะเป็นนิรันดร์..... แมกไม้ยังคงร่มรื่น น้ำตกยังไหลรินลงมาไม่ขาดสาย โดย เฉพาะยามฤดูน้ำหลาก ความวิเวกแห่ง ธรรมชาติมิได้เปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อ สิบกว่าปีก่อน ในขณะที่เบื้องล่างซึ่งไม่ ห่างไกลไปจากกันนักอย่างเมืองเชียงใหม่ กำลังผจญกับภาวะแห่งการเปลี่ยนแปลง อย่างรวดเร็วและรุ่นแรง "ท่านขอทางกรมป่าไม้ขยายเขต วัดจากเดิมหกสิบห้าไร่ เป็นสองร้อยสี่สิบ ไร่ เพื่อรักษาบริเวณนั้นไม่ให้ชาวบ้าน มาตัดไม้ป่าในเขตวัดจึงเจริญงอกงามร่มรื่น ๕๔ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org สภาพป่าสงวนบริเวณ ตำบลแม่สอยที่ถูกชาวเขา ทำลายโดยวิธีการตัดแล้วเผา