ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูก : หน้า 21/124

'พ่อแม่เป็นครูคนแรก ของลูก พ่อแม่เป็นเทวดาของลูก พ่อแม่เป็นพรหมของลูก พ่อแม่เป็นพระอรหันต์ ของลูก... ใจที่มืดมิดมานาน เริ่ม สว่างไสวขึ้น ผมนั่งฟัง หลวงพ่อเทศน์ด้วยน้ำตาคลอ ตา คิดถึงคุณพ่อคุณแม่จับจิต “ไปวัดพระธรรมกาย กับพี่ ไปบวชธรรมทายาท บางทีจะช่วยได้” ผมไม่สนใจ สุดท้ายพี่ สะใภ้มองหน้าผมนิ่งนาน แล้ว พูดว่า บางเสี้ยวส่วนของชีวิต | "เธอจะบวชเพื่อพ่อแม่ ธรรมทายาท จับใจ อยากจะกลับไปกราบ ชีวิตที่เปลี่ยนไป แทบเท้า ท่านเดี๋ยวนั้น ผมเริ่ม กฤษณ์นันท์ ได้คิดคุณพ่อคุณแม่ท่านเอง เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา ผมจะต้องไปเพิ่มปัญหาให้กับ ยาลัยของรัฐไม่ได้ ก็มีปัญหามากอยู่แล้ว ทำไม เมื่อผมสอบเข้ามหาวิท ไม่ได้เชียวหรือ" ผมชะงัก ความเป็น พ่อก็ยัง ผิดหวังทำให้ผมขาดความมั่น ลูกรักของพ่อทำให้ต้องหยุดคิด ใจในตนเอง เรียนหนังสือไม่ แต่เล็กจนโต จะสุข จะทุกข์ ค่อยรู้เรื่อง พาลไม่สนใจการ จะมีปัญหาอะไร พอจะเป็นผู้ เรียนไปเลย ได้เกรดเพียง ๑-๒ ช่วยเหลือ ให้ความรัก ความ เท่านั้น ผมเริ่มเที่ยวสำมะเล อาทรเสมอมา แม้ยามทำอะไร เทเมา จนวันหนึ่งพี่สะใภ้ได้ ผิดพลาดให้เสียใจ ท่านอีก การจะดึงท่านเข้าหา เรียนต่อในมหาวิทยาลัยเอกชน เรียกผมไปคุย ตำหนิผมตรง ๆ คงรักและให้อภัยเรื่อยมา ผม กันด้วยการทำตัวเกเรให้ท่าน นั้น ผมรู้สึกเสียใจและอาย ที่ทำให้ทุกคนทางบ้านเสียใจ เหลวไหลไปกับเพื่อนฝูง จน ห่วงนั้น ย่อมไม่เป็นผลแน่ เพื่อนฝูง เพราะแต่เดิมก็เคยได้ ในความประพฤติที่เปลี่ยนไป ลืมใส่ใจกับความรู้สึกของทุก ทำไมไม่ทำตัวดีให้ท่านชื่นใจ ชื่อว่าเรียนดีไม่แพ้ใคร ความ ในทางที่ไม่ดี แล้วเป็นผู้สมานใจของท่าน เข้าด้วยกันล่ะ บัดนี้ ความรู้สึกโกรธ คับแค้นใจ ที่มีต่อพ่อแม่หมดไป กลับมีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจ เข้ามาแทนที่ เพราะธรรม ของพระพุทธองค์ที่ได้รับใน ช่วงอบรม ทั้งจากการฟังและ ปฏิบัติ ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเอง พร้อมแล้วที่จะก้าวเดินต่อไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตอีก และผมยังมีหลวงพ่อ หลวงพี่ เพื่อนธรรมทายาท และกล ยาณมิตรอีกมากมายที่จะคอย ประคับประคอง ชี้แนะผมอยู่ ตลอดเวลา ผมอยากให้เยาวชน ไทยทุกคน ได้มาอบรมธรรม ทายาท มาพบเส้นทางชีวิต อันสว่างไสว เหมือนที่ผมเอง ได้ประสบ ต้องมา กฤษณ์นันท์ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา ธรรมทายาท ภาคฤดูร้อน รุ่น ๑๖ นักวิทยาศาสตร์ สาขาฟิสิกส์ ศูนย์วิจัยกรุงเบอร์ลิน ปัจจุบัน ประกอบธุรกิจส่วนตัว ที่ประเทศเยอรมันตะวันตก คนทางบ้านเสียหาย โดย เฉพาะอย่างยิ่ง พ่อซึ่งเป็นที่รัก ผมรู้สึกแปลบปลาบในใจ จึง ตอบพี่สะใภ้ไปว่า "หากการ บวชเป็นการทำเพื่อพ่อได้จริง ผมก็ยินดี” ทุกคนทางบ้าน ดีใจกันมาก หลังการอบรมธรรม ทายาท ๒ เดือนเต็ม ด้วย ความเอาใจใส่อบรมสั่งสอนของ หลวงพ่อ หลวงพี่ ท่ามกลาง เพื่อนธรรมทายาทที่ฝึกตนดี แล้ว หน่ออ่อนแห่งความดีงาม ในใจของผมได้เจริญงอกงาม ขึ้นอีกครั้ง แตกอน ตอนยังไม่ได้ ฝึกสมาธิ ความคิดผมคอน ข้างสับสน เรียนไม่ค่อยรู้เรื่อง ความคิดมันดื้อ ๆ ตัน ๆ ที่ ปัญหาไม่แตก อะไร ๆ รอบตัว รู้สึกน่าเบื่อหน่ายไปหมด รู้สึก กัลยาณมิตร ๑๙