การพัฒนาชุมชนและการอนุรักษ์ธรรมชาติ : หน้า 60/124

ตัวปัญหา แต่สำหรับกรณีนี้พิเศษ เพราะ ชาวบ้านป่ากล้วยเป็นงานของโครงการ ราชการผ่อนคลายลง ทางกรมป่าไม้ก็ สงบ เฉกเช่นเดียวกับพระอาจารย์พงษ์ ส่งคนเข้ามาช่วยเหลืออย่างจริงจัง โดยมี ศักดิ์ที่ยังคงทุ่มเทให้กับการรักษาธรรมะ ไทย-นอรเวเข้ามาหยุดยั้งการปลูกฝิ่น ข้อตกลงว่าจะอพยพชาวเขาให้ลงมาอยู่ อย่างจริงจัง เป็นหมู่บ้านที่ประสพความสำเร็จ ชาว พื้นราบอย่างค่อยเป็นค่อยไปภายใน 5 ปี "การรักษาธรรมชาติก็คือ การ ต่างประเทศ ผู้ใหญ่ในเมืองไทยก็มาดู ในส่วนของพระอาจารย์พงษ์ศักดิ์ รักษารรรม "ป่าไม้เป็นบ้านหลังที่หนึ่ง การ ทั้งถนนและเฮลิคอปเตอร์ เมื่อเกิดเหตุ การณ์เช่นนี้แล้ว เขายอมรับไม่ได้ว่า โครงการเขาผิดพลาด เขาจึงเสนอวิธี ผลงานที่หมู่บ้านชาวเขาแห่งนี้ มาง่าย และชาวบ้านได้ร่วมกันตั้งมูลนิธิธรรมนาถ การต่าง ๆ แต่ชาวบ้านไม่รับ เพราะเห็น ปัญหาแล้วว่าต้องแก้ไข คือต้องย้ายชาวเขา ออกไป..." ในด้านของชาวเขาเอง อาจารย์ พงษ์ศักดิ์ ก็ได้มีโอกาสไปอบรมให้คน เหล่านั้นเห็นถึงคุณค่าของป่าไม้ จนชาว ขึ้น เพื่อเป็นองค์กรในการทำงานอนุรักษ์ ตัดไม้ทำลายป่าและเผาป่าจึงเท่ากับเป็น ป่าและต้นน้ำลำธารอย่างจริงจัง โดยมี การทำลายและเผาบ้านของตนเอง..." การสร้างเรือนเพาะชำกล้าไม้สำหรับ ๆ เพาะพันธุ์กล้าไม้ชนิดต่าง ๆ ที่ได้รับจาก กรมป่าไม้ จนปัจจุบันมีกล้าไม้ประมาณ ๓๕,๐๐๐ ต้น และมีการปลูกป่าทดแทน โดยแรงงานของชาวบ้าน อาทิ ปลูกต้น กระถินยักษ์ 4,000 ต้นบริเวณสำนัก ปฏิบัติธรรมถ้ำปู ปลูกมะม่วงหิมพานต์ เขาเหล่านั้นเข้าใจว่าเขาทำลายป่า ทำลาย 55,000 ต้น ระหว่างห้วยแม่ป้อกกับห้วย ความร่มรื่นด้วยน้ำมือของพวกเขาเอง “อาตมาบอกว่า เขาทำลายป่า และย้ายหมู่บ้านไปเรื่อย ๆ ทำให้พี่น้อง พื้นราบได้รับความเดือดร้อน ไม่มีน้ำ เพาะปลูก หรือแม้แต่พวกเขาเอง ถ้าเขา ไม่หยุดตัดไม้ก็อยู่ไม่ได้ ถึงตอนนี้เขารู้สึก เสียใจ บอกว่าผมเสียใจที่บรรพบุรุษผม ตัดไม้ทำลายป่าตลอดมา แต่ไม่ทำอย่างนี้ ผมก็อยู่ไม่ได้ อาตมาก็บอกว่า พี่น้องชาว พื้นราบไม่เคยรังเกียจชาวเขาเลย พร้อม ที่จะช่วยเหลือ... ให้มาอยู่ด้วยกัน แม่ทิม ปลูกสนสามใบ ๒๕,๐๐๐ ต้น บริเวณต้นน้ำแม่ป๊อก ในขณะที่ทาง กรมป่าไม้ให้ความช่วยเหลือในการขุด แอ่งน้ำ คลองส่งน้ำ ทำถนนปรับพื้นที่ และสร้างสะพาน ปัจจุบัน สภาพป่าไม้ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมในบริเวณที่เคยถูกทำลาย เริ่มมีสภาพดีขึ้น สัตว์ป่ากลับคืนถิ่น ไม่ ว่าจะเป็นชะมด เก้ง สุนัขจิ้งจอก เสือดำ ฯลฯ หรือแม้กระทั่งนกนานาชนิดก็กลับ เข้ามาอาศัยอยู่ในบริเวณที่โครงการจัด ต่อมาทางการได้เริ่มเข้าใจจุด ดำเนินการ สภาพแวดล้อมที่เคยแห้งแล้ง ประสงค์ของชาวบ้านมากขึ้น จึงส่งคน ทรุดโทรม จึงดูร่มรื่น ชุ่มฉ่ำกว่าแต่ก่อน เข้าไปสำรวจปัญหาและได้รับรู้ว่าต้องมี เป็นอันมาก การแก้ไขปัญหาอย่างเร่งด่วน ทางโครง รางวัล “คนดีศรีสังคม" ประจำปี การไทย-นอรเวก็ไม่ขัดขวาง เพราะไม่ พ.ศ. ๒๕๓๒ ที่สถาบันพัฒนาชนบทมูล เพียงแต่ชาวบ้านตำบลแม่สอยเท่านั้น นิธิหมู่บ้านและมูลนิธิหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ แต่ชาวบ้านอำเภอจอมทองก็ได้รวมตัวกัน มอบให้แก่พระอาจารย์พงษ์ศักดิ์ จึงเป็น ต่อสู้อย่างเข้มแข็งมาก เพราะถึงจุดที่ว่า เสมือนเครื่องเตือนสติคนในสังคมให้ได้รับ ถ้าเขาไม่ช่วยตัวเองเขาก็ตาย และสิ่ง รู้ถึงความจริงที่ว่า บ้านเมืองของเราอยู่ สำคัญอีกประการคือนโยบายปิดป่าของ สุขสบายได้จนถึงทุกวันนี้ ก็เพราะมีคนดี รัฐบาล อันเนื่องมาจากอุทกภัยที่ภาคใต้ ที่ไม่หวังชื่อเสียง ลาภยศ ได้อุทิศตัวเอง เมื่อปลายปีที่แล้ว ความกดดันของทาง เพื่อสร้างสรรค์สังคมมนุษย์ให้มีความสุข ๕๘ กัลยาณมิตร หมายเหตุ : ผู้ที่สนใจการดำเนินงานของ มูลนิธิธรรมนาถ ติดต่อได้ที่มูลนิธิธรรม นาถ ๑๐๐ หมู่ 9 ถนนศรีวิชัย ตำบลสุเทพ 6 อำาเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ขอขอบคุณ : พระไพศาล วิสาโล คุณพิทยา ว่องกุล คุณเอียด ดีพูน คุณคมสัน นุตะแพทย์ และคุณประสิทธิ์ มากวงษ์ ที่เอื้อเฟื้อข้อมูลและติดต่อประสานงาน จนสารคดีเรื่องนี้สำเร็จ Kalyanamitra.org