การต่อสู้กับความชั่ว : หน้า 106/124

ไหล่ขวาของเขาอีก ทำให้เขารู้สึกมั่นใจ ว่าถ้าเขาใช้คีมตัดสร้อยคอของเธอ เธอก็ คงจะไม่รู้สึกตัว และคงจะไม่มีใครเห็น ในทันทีที่เขาล้วงมือลงไปหยิบ คีมในกระเป๋าเสื้อด้านซ้าย สัมมาทิฐิที่เคย ได้รับการปลูกฝังตั้งแต่สมัยที่เขาไปบรรพ ชาเป็นสามเณรภาคฤดูร้อน ณ วัดแห่ง หนึ่งก็สะกิดเดือนก้องอยู่ในมโนธรรม เสียงหลวงพ่อที่เคยพร่ำสอนย้ำแล้วย้ำอีก กังวานขึ้นในจิตสำนึกอีกวาระหนึ่ง "ศีล ๕ คือปรกติของมนุษย์ ใครผิดศีลไปข้อหนึ่ง ความเป็นมนุษย์ก็ เหลือเพียง ๘๐% อีก ๒๐% ความเป็น สัตว์เดียรัจฉานเข้ามาแทน ถ้าผิดศีล สองข้อ ความเป็นมนุษย์ก็เหลือเพียง 50% เป็นสัตว์เสีย ๔๐%...” “ถ้าผมอดตายละ หลวงพ่อครับ ใครจะช่วยผมบ้าง เขานึกเถียงอยู่ในใจ "ตราบใดที่เราทำดี หากจะต้อง ตาย ย่อมไปสู่สุคติ หากเราทำชั่ว แม้กาย จะยังเป็นคน แต่จิตใจก็เริ่มกลายเป็นสัตว์ เดียรัจฉานไปแล้ว ตายไปก็ต้องตกนรก หลวงพ่อใช้ภาษาง่าย ๆ "ครั้งใดที่พระชนะมาร เราก็เกิด ความละอายต่อบาป ครั้งใดที่มารชนะ พระเราก็ทำเลวได้สารพัด เพราะฉะนั้นจึง จำเป็นต้องสร้างเกราะกำบังตัวเราให้ตั้ง อยู่ในความดีด้วยการ ทำทาน รักษาศีล กำลังใจตัวเองให้เข้มแข็ง ก็จะเกิดปัญญา แล้วก็เจริญภาวนาทุก ๆ วัน เพื่อสร้าง ตัดสินได้ว่าสิ่งใดดี-ชั่ว สิ่งใดเป็นบุญ-บาป เมื่อยังไม่ตายจิตใจก็รุ่มร้อนไม่มีความสุข” สิ่งใด ควร-ไม่ควร จำไว้นะลูก เสียงตอบโต้กองขึ้นในมโนธรรมอีก เขา จึงวางคีมไว้ในกระเป๋าเสื้อตามเดิม ขณะเดียวกันเขาก็เกิดความลังเล "ครับ หลวงพ่อ" ใจของเขาน้อม รับโดยอัตโนมัติ ใช่สิ เมื่อสามปีก่อนที่สึกออกมา ๆ ว่า ถ้าได้สร้อยทองคำมาแล้ว เขาจะจัด ใหม่ ๆ ผมก็นั่งสมาธิทุกวัน แต่ปีนี้ผมไม่ การอย่างไร เขาจะนำสร้อยที่ถูกตัดขาด ได้ไปวัดก็เลยขี้เกียจทำสมาธิ จึงได้มีเรื่อง ไปเข้าโรงรับจำนำได้อย่างไร ผู้ที่เกี่ยวข้อง อาจจะสงสัยว่าเขาเป็นโจรก็ได้ ร้อนใจอยู่เรื่อย เสียงเด็กวัยรุ่นกลุ่มใหญ่กรูกันขึ้น มาบนรถ มนัสชัยจึงได้รู้ว่ารถแล่นมาถึง ก้าวพรวดพราดแหวกกลุ่มนักศึกษาร่วม "แน่นอน ถึงแม้จะยังไม่มีใคร เป็นโจร” เสียงตอบโต้ยังดำเนินต่ออีก กล่าวหาว่าเธอเป็นโจร เธอก็รู้ตัวดีว่าเธอ หน้าวิทยาลัยแล้ว เขารีบลุกขึ้นจากที่นั่ง สภาวะที่เกิดขึ้นขณะนั้น ทำให้ วิทยาลัยลงมาทางบันไดหลัง โดยไม่ได้ โอวาทครั้งสุดท้ายของหลวงพ่อที่ให้ไว้แก่ หันไปมองอาซึมเลย ฉุกคิดได้ว่าจะต้อง เหล่าสามเณรในวันลาสิกขา แจ่มชัดขึ้น ไปดูจดหมายจากมารดาอีกสักครั้ง มาในความทรงจำอีกครั้งหนึ่ง ตัวอยู่ "นัสแกไปเยี่ยมเจ้าชูมาแล้วเหรอ” "ในตัวคนเราทุกคนมีพระประจำ เสียงเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มที่เดินสวนทาง แล้วก็มีมารแอบแฝงอยู่ด้วย มาร้องถาม "หือ! เจ้าชู้เป็นอะไรไปหรือ? เขารู้สึกตกใจเล็กน้อย "อ้าว! อยู่บ้านเดียวกันยังไม่รู้อีก เรอะ” เพื่อนอีกหลายคนเข้ามาสมทบ พลางยื่นหนังสือพิมพ์ให้เขาดู โจร! นักศึกษาวิทยาลัยเทคโนฯเป็น เพียงเหลือบสายตาเห็นพาดหัว เขาก็รีบคว้าหนังสือพิมพ์มาอย่างรวดเร็ว ภาพที่เขาได้เห็นก็คือ เพื่อนคนที่เขา อยากตะบันหน้าถูกตำรวจใส่กุญแจมือ มี คำบรรยายใต้ภาพว่า นายชูชีพ ยศยิ่ง นักศึกษา วิทยาลัยเทคโนฯมีชื่อ กระชากสร้อยคอ ทองคำ ถูกสายตรวจจับไว้ได้ทัน ดูภาพเสร็จแล้วมนัสชัยก็พนมมือ ท่วมศีรษะ พลางกล่าวเบา ๆ ว่า "ขอบพระคุณหลวงพ่อ เป็นเหตุให้เพื่อนทุกๆ คนมองเขา ด้วยความงงงวยไปตาม ๆ กัน มีแต่ตัวเขา เท่านั้นที่รู้ว่า "ธรรมะที่เขาเคยได้รับการปลูก ฝังอบรมมานั้นเป็นที่พึ่งที่ระลึกอัน สูงสุด ทั้งเป็นเกราะกำบังชีวิตให้ตั้ง อยู่ในความดี ได้โดยไม่เพลี่ยงพล้ำ” ๑๐๔ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org