ความหวังและความประมาท : หน้า 105/124

มารดาก็ทำให้เขารู้สึกอารมณ์ดีและเกิด ความหวังขึ้น จากวันพุธมาถึงวันศุกร์แล้ว ความหวังของเขาก็ยังเลื่อนลอยอยู่! เปลวแดดอันร้อนระอุในตอนบ่าย ของปลายเดือนกุมภาพันธ์ ทำให้เขารู้สึก อ่อนแรง กระหายน้ำและเหน็ดเหนื่อยจน ไม่อยากจะเดินต่อไปอีก พอดีกับมีรถ ประจำทางสายเดิมแล่นกลับมาจอดรับ ส่งผู้โดยสารตรงหน้า เขาจึงก้าวขึ้นโดย ไม่รอช้า เขาเลือกที่นั่งตรงเก้าอี้คู่ซึ่งอยู่ สังเกตว่าผู้เช่าห้องถัดไปกำลังนั่งอ่าน หนังสืออยู่ที่ระเบียง เหลือในธนาคารอีกแล้วนะ" เขาตะโกน ไล่หลังไปด้วยความโกรธ โดยไม่ได้ ใคร ? "หมู่นี้ไม่ค่อยเห็นชูชีพเลยนะ" ไม่ดี ก็เลยถูกเพื่อนดึงไปมั่วกับอบายมุข แล้วคนขี่มอเตอร์ไซค์ละเป็น ตรงข้ามกับบันไดประตูหลังรถ มีหญิงจีน วัยกลางคนนั่งหลับอยู่ก่อนแล้ว พอรถวิ่ง ต่อไปได้สักครู่ เธอก็เอียงศีรษะด้าน ซ้ายมาซบตรงไหล่ของเขา เขาหันไปมอง 'ผมก็ไม่รู้จักครับ "พี่เดาว่าชูชีพคงจะไปคบเพื่อน ขนาดหนักประมาณหนึ่งบาท ที่สวมอยู่ เสียงชายหนุ่มข้างห้องดังขึ้น เรื่องคบเพื่อนนี่ต้องระวังให้มาก ๆ คบคน "อ้าว! พี่อ๊อดหรือครับ ผมไม่ทัน พาลเมื่อไหร่ต้องเดือดร้อนทุกที ความ เธอพลางนึกในใจว่าถ้าเขากระเถิบตัวห่าง ออกมา เธอจะล้มโครมลงมาหรือไม่ ทันใดนั้นเองสร้อยคอทองคำ รอบคอของอาซึม ก็ทำให้เขาเกิดความคิด ใหม่อย่างฉับพลัน เขาใช้มือซ้ายคลำ สังเกต” เขาหันไปทักทายชายหนุ่มรุ่นพี่ เห็นของเพื่อนรุ่นพี่ทำให้มนัสชัยรู้สึกอึด "พี่อ๊อดกลับมานานแล้วหรือ อัดใจยิ่งขึ้นอีก จึงหาทางปลีกตัว กระเป๋าเสื้อซาฟารีซึ่งเป็นเสื้อใส่ฝึกงาน ในโรงงานของวิทยาลัยที่เขากำลังสวมอยู่ ครับ? "อ้อ ขอโทษนะพี่ ผมยังอาบน้ำ เพื่อตรวจสอบดูว่ามีคีมตัดลวดติดมาด้วย "อือม์ หมู่นี้ต้องกลับเร็วหน่อย ไม่เสร็จเลย หรือเปล่า เมื่อคลำพบ เขาก็รู้สึกเกิด จะสอบแล้ว มนัสจะสอบเมื่อไหร่ล่ะ! เขาเหลียวไปดูด้านหลัง เห็นมี เหลือเวลาอีกสองอาทิตย์ที่มหาวิทยาลัยก็ แล้วนี่ชูชีพเค้าไปติวกับเพื่อนรึไง? เขากลับเข้าห้อง ปิดประตูล็อค ความหวังขึ้นมาทันที กุญแจอดฉุนตัวเองไม่ได้ที่ประมาทเลินเล่อ "นี่ถ้าเราเก็บกระเป๋าใส่สิ้นชักโต๊ะ ชายชราคนเดียวกำลังนั่งหลับอยู่ตรงเบาะ "เค้าทำตัวเหลวใหลมาก เรียนก็ ใส่กุญแจเหมือนทุกวัน มันก็เอาไปไม่ได้ ไม่เรียน บ้านก็ไม่กลับ เอาแต่ใช้เงิน" เขา ยังไม่หายหงุดหงิด "เมื่อก่อนนี้ก็ดูเป็นเด็กดีนี่นา เขาเอากำปั้นทุบโต๊ะด้วยความเสียใจ "อย่างนี้เองนะ จึงได้มีคำสอนว่า ความประมาทคือทางแห่งความตาย ถึง "นั่นซีครับ เราเคยเรียนมาด้วย เราจะไม่ตายมันก็เดือดร้อน เขาบอก ตอนท้ายสุดของรถ ส่วนพนักงานขายตั๋ว หญิงก็ไปนั่งตรงเบาะด้านหลังพนักงาน ขับรถ ข้างหน้าของเขามีแต่ผู้โดยสารนั่ง ไม่มีใครยืน ผู้โดยสารส่วนมากนั่งหลับ สัปหงกไปตาม ๆ กัน เขาใช้สีข้างด้าน กันตั้งแต่สมัย ปวช. ผมก็เห็นเค้าเป็นคนดี ตัวเองพลางนับธนบัตรใบละสิบและยี่สิบ ขวาดันอาจิ๋มแรง ๆ เพื่อเป็นการตรวจ ถึงได้ชวนมาอยู่ด้วยกัน ค่าเช่าห้องที่เคย บาทที่เหลืออยู่ในกระเป๋าอีกสามสี่ใบ สอบว่าเธอรู้สึกตัวเพียงใด ปรากฏว่าร่าง เฉลี่ยกันออก เดี๋ยวนี้ก็ไม่ยอมออกเลย "เดือนนี้ยังไม่ได้รับจดหมายจาก อันอวบอ้วน หนักไม่ต่ำกว่า ๗๐ กิโล มิหนำซ้ำยังคอยไถผมอยู่เรื่อย เขายัง แม่เลยนะ หวังว่าจดหมายของแม่คงจะมา ภายใต้เสื้อคอกลมสีเหลืองอ่อนของเธอ ถึงภายในสัปดาห์นี้ ทุกครั้งที่นึกถึง โอนเอนไปเล็กน้อย แล้วก็ซบลงมาที่ อยากระบายอารมณ์ต่อ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๑๐๓