บางเสี้ยวส่วนของชีวิต : หน้า 23/124

บางเสี้ยวส่วนของชีวิต ธรรมทายาท สุดท้ายของวันศุกร์ คุณครูคนใหม่ ประณต กุลนาฝาย "นักเรียน พรุ่งนี้ใครจะ ไปพัฒนาวัดและถวายสังฆ ทานกับครู ขอให้มาพร้อมกัน ที่โรงเรียนตอน 6 โมงเช้านะ” ผมบอกกับนักเรียนในชั่วโมง "ค่ะ" "ครับ" เสียงนัก เสียเหลือเกิน ผมนึกย้อนไปถึง สำเร็จในชีวิต สอนศิษย์ให้มี ภาพของตัวเองในอดีต ความรู้พร้อมกับคุณธรรม แต่ ภาพของครูหนุ่มคน เดิมเหมือนมีอะไรมาบังใจ คิด หนึ่งที่ไม่เคยรู้จักคำว่ารักษา แต่ว่าสอนหนังสือพอให้ผ่าน ศีล ไปวัน ๆ ได้เงินเดือนมาก็ ครูซึ่งนั่งรอแต่ว่าเมื่อไร เที่ยวดื่มเหล้า แทงหวยใต้ดิน จะถึงเวลาโรงเรียนเลิก จะได้ ไม่สนใจว่าใครจะมองอย่างไร ไปเที่ยวตามใจชอบ ช่างแตกต่างเสียเหลือ ครูผู้ซึ่งดื่มเหล้าหัวรา เกิน กับภาพของครูในวันนี้ น้ำจนได้ฉายาว่า "ขวดแม่โขง เป็น....ครูผู้ซึ่งรักษาศีล เดินได้” เรียนประสานรับขึ้นพร้อมกัน 1 ครูผู้ซึ่งแม้แต่ภารโรง แววตาสุกใสของทุกคนที่มอง ยังไม่เคารพเกรงใจ มา กิริยาอาการที่เรียบร้อย - ครูผู้ซึ่งไม่มีบ้านไหน แต่มีพลังของความมีชีวิตชีวา ยอมยกลูกสาวให้ เพราะกลัว ความเคารพรักอยู่ภายใน ทำ ลูกเขาจะมาลำบาก ให้ผมรู้สึกปีติใจ ชีวิตในวันนี้ ช่างแตกต่างจากวันก่อน ๆ ๕ เป็นปกติ และรักษาศีลแปด ทุกวันพระ ครูผู้ทุ่มเทอุทิศตนให้กับ การสอน โดยไม่คำนึงถึงวัน หยุด - ครูผู้คอยชี้แนะ ประคับ และวันนี้ก็คงจะยังเป็น ประคองศิษย์ให้เดินอยู่บนเส้น ทางที่ถูกต้อง เช่นนั้น หากไม่มีภาพสุดท้าย ที่ปรากฏชัดในใจ * ครูผู้เป็นที่เคารพรัก ผมเหลียวมองไปรอบ ๆ "ภาพการอบรมธรรม เกรงใจของทุกคน ทายาท ที่วัดพระธรรมกาย ชีวิตพระ อยู่ในกุฏิจาก ดูภาพเด็กนักเรียนที่เดินแถว พื้นเป็นดิน มีแคร่ไม้ไผ่พร้อม กลับบ้าน ในใจรู้สึกเบิกบาน กลดหลังน้อยเป็นที่พักพิง ตื่น อิ่มเอิบชุ่มชื่นใจอย่างบอกไม่ถูก ตั้งแต่ตีสี่ สวดมนต์ทำภาวนา แล้วออกบิณฑบาต ชีวิต ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่ร่มรื่น เงียบสงบ ปราศจากอบายมุข พฤติกรรมเคยคุ้นใน อดีตมิใช่เปลี่ยนกันได้ง่ายนัก ผมเองก็ต้องใช้เวลา ใช้กำลังใจ มากพอสมควร กว่าจะพัฒนา ประณต กุลนาฝาย อาจารย์โรงเรียนบ้านเป้าวิทยา อ.เกษตรสมบูรณ์ จ.ชัยภูมิ ธรรมทายาท ภาคพรรษา รุ่น ๓ ปี ๒๕๓๐ หรือสิ่งมอมเมาใด ๆ ทั้งสิ้น มาถึงจุดนี้ได้ คงเป็นเพราะ ยังกระจ่างชัดในหัวใจ พระ ของพระอาจารย์ ความอดทน การฝึกสมาธิที่เข้มข้นจริงจัง ระลึกถึงความวิริยะพยายาม อาจารย์ได้สอนให้รู้จักคิด พิ ของตัวเอง และเพื่อนธรรม จารณาตน ผมได้ตระหนักใน ทายาทที่ทุ่มเทให้กับการฝึกฝน คำว่า "ครู" คำที่ผมไม่เคย อบรมตนให้ถึงพร้อมซึ่งความดี ซาบซึ้งมาก่อนเลย และผมนึกถึงเด็กนักเรียนตัว - ผมเพิ่งรู้ว่า ครูที่ดีต้อง เล็กตัวน้อยที่จะเติบโตเป็นอนา เป็นแบบอย่างที่ดี ต้องเป็น คตของชาติ หากเราซึ่งเป็น ปูชนียบุคคล มีความรับผิด แบบพิมพ์บิดเบี้ยว เด็กจะเป็น ชอบสอนศิษย์ให้ประสบความ อนาคตของชาติที่ดีได้อย่างไร Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๒๑