ความกตัญญูกตเวที : หน้า 16/122

โดย อัชวัน หงิมรักษา หยาดเหงื่อ ข องสามเณร His Way, as Gietermangro de กเว้น “ปัญญา” แล้ว เพื่อต้องการแสดงความกตัญญูกตเวที คุณยายที่หลั่งรดบนแผ่นดินผืนนี้ เมื่อ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสรรเสริญ "ขันติ" ว่าเป็นยอดแห่งคุณธรรมทั้งหลาย เมื่อวันมาฆบูชาที่ผ่านมาปีนี้ ท่าน สาธุชนคงจะสังเกตเห็นดอกดาวกระจาย สีเหลืองอร่าม หรือสีม่วงอ่อน แก่ ที่ขึ้น เรียงรายอยู่ริมถนน หรือริมทางเดิน ทำ ต่อคุณยายอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ประธานใหญ่ทอดผ้าป่าวันมาฆบูชา ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ ใกล้วันมาฆบูชา ขณะนั้นเป็น เวลาประมาณ ๒๒.๐๐ น. สามเณร รูปหนึ่งกำลังขุดดิน เหงื่อชโลมกายแต่ ให้บรรยากาศของงานบุญใหญ่ดูแปลกตา ใบหน้าปีติ พระภิกษุรูปหนึ่งผ่านมา กว่าทุกครั้งที่ผ่านมา แปลกใจ เหตุไฉนสามเณรยังคงทำงาน ดอกดาวกระจายที่ขึ้นอยู่ริมถนน รดน้ำพรวนดินอยู่ ไม่ไปพักผ่อนตามกิจวัตร หรือริมทางเดิน เพิ่งจะเริ่มปลูกเมื่อเดือน จึงถามว่า "สามเณรเหนื่อยไหม” ธันวาคมที่ผ่านมา ๒ เดือนเท่านั้น ด้วย ความวิริยอุตสาหะของสามเณร หมั่น รดน้ำพรวนดินตั้งแต่เวลา ๐๔.๐๐ น. ๑๔ กัลยา ณ มิตร สามเณรกลับตอบว่า "หลวงพี่ขอรับ หยาดเหงื่อของสามเณรที่หลั่งรดแผ่นดินนี้ ยังไม่เท่ากับหยาดเหงื่อของหลวงพ่อและ สร้างวัดพระธรรมกาย” ด้วยความกตัญญูก่อให้เกิดความ อดทนอย่างไม่สิ้นสุด สามเณรยังคงตั้งใจ ฝึกฝนอบรม เพื่อเป็นทายาททางธรรม แห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสืบไป - หญ้าแม้เป็นพืชต้นเล็ก ๆ แต่เพราะ มีความทรหดอดทน จึงสามารถแพร่พันธุ์ ไปได้ทั่วโลกฉันใด คนเราแม้กำลังทรัพย์ กำลังความรู้ความสามารถจะยังน้อย แต่ ถ้ามีความทรหดอดทนแล้ว ย่อมสามารถ ฝึกฝนตนเอง ให้ประสบความสุขความ สำเร็จในชีวิตได้ฉันนั้น