เรื่องพระเจ้าลูกทรพี : หน้า 104/122

พระอุดมธรรมปรีชา เจ้าคณะจังหวัดสุราษฎร์ธานี แปล เรียบเรียง และประพันธ์ ใจลูกทรพี กับ จิตลอารยธรรม (ค่ากลอนแปดสุภาพ) “เรื่องพระเจ้าลูกทรพี” นั้นมีหลัก แจ้งประจักษ์อยู่ในเหตุไพศาล คัมภีร์รามายนะอวตาร พระกุมารรบยักษ์จนหักพัง ได้พระเกียรติเยียดยัดประวัติศาสตร์ มนุษยชาติทุกถิ่นถวิลหวัง สาธุการฐานมนุษย์ยุติพลัง เข้าบดบังโคตรยักษ์แตกหักราน แม้ “ทรพี” นามกรนี้เป็นชื่อ “ควาย” กำลังกายจากเทวาอย่างกล้าหาญ นางโคราเป็นแม่คอยแผ่การ อนุบาลลูกประจำในถ้ำทอง พ่อของมันนั้นชื่อ "ทรพา” ไม่ประสาประสีหัวใจมัวหมอง ทอดทิ้งขว้างห่างรับประคับประคอง เป็นทำนองควายวัวทั่วทั่วไป เจ้าทรพี่นี้ใหญ่ด้วยไอแม่ เฝ้าดูแลวัดรอยพ่อน้อยใหญ่ เมื่อเท่ากันจะต้องพลันเข้าชิงชัย เอาหัวใจพ่อกินให้สิ้นกัน ผลที่สุดสมมาดมุ่งปรารถนา ทวยเทวาเชยชมภิรมย์ขวัญ แต่มนุษย์ยุติตำหนิกัน ชนทุกชั้นฆ่าพ่อ "คือลูกทรพี่” ในเอเชียเรานี้มีสามท่าน ซึ่งทำการอัปลักษณ์เสื่อมศักดิ์ศรี ทั้งฆ่าพ่อล้อแม่แผ่กาลี จนเมธีจดทำเป็นตำนาน ๑๐๒ ก ล ย า ณ มิตร Kalyanamitra.org เกิดปมด้อยน้อยใจหวั่นไหวจิต เทพนิมิตลงโทษคอยโจทย์ขาน จึงหันหน้าหาธรรมแก้รำคาญ ใจชื่นบานสางกรรมที่ทำมา พระเจ้าอชาตศัตรูคู่พระเทวทัต มุ่งประหัตประหารพ่อก่อเกศา คือ "พระเจ้าพิมพิสาร" องค์ราชา จนชีวาวอดวายมลายชนม์