ความทุกข์ของอุตตราและการทำบุญ : หน้า 112/122

พบปะกับภิกษุหรือภิกษุณีเลย ไม่ต้อง ปลอบประโลมของพ่อแล้ว ยังได้มอง พูดถึงเรื่องการทําบุญหรือฟังธรรม เหลือเวลาอีกครึ่งเดือนจะออก เห็นทางออกซึ่งพ่อแนะไปให้ด้วย นางได้ดำเนินการตามคำแนะนำ พรรษา นางอุตตราได้ส่งสารไปถึงพ่อว่า ของพ่อทุกประการ และทุกอย่างก็เรียบร้อย เหตุไฉนจึงนำนางมาให้อยู่ในเรือนจำเช่นนี้ | นางสิริมารับจ้างในเรื่องนี้ด้วยความเต็มใจ จะให้นางเป็นอัมพาตหรือเสียโฉม หรือ อุตตราได้พาสิริมาเข้าพบสามี ให้เป็นทาสเสียยังดีกว่าไปอยู่ในตระกูล ของตนเล่าเรื่องให้ฟังโดยตลอดมิได้อำพราง ที่เป็นมิจฉาทิฐิเช่นนั้น ตั้งแต่ล่วง เลยแม้แต่น้อย ฝ่ายสามีมองดูอุตตรา ประตูบ้านสามีเข้าไปแล้ว ไม่เคยได้เห็น อย่างแปลกใจ เขาเห็นเป็นเรื่องแปลก ความจริงก็เป็นเรื่องแปลกมาก ภิกษุ ภิกษุณี ไม่เคยได้ทำบุญให้ทานเลย มากที่หญิงหนึ่งผู้เป็นภรรยาโดยถูกต้อง ปุณณเศรษฐีได้รับสารลูกสาวแล้ว ได้นำหญิงอื่นมามอบให้สามีตน เพื่อตน เกิดเมตตาว่าบุตรีไปอยู่ได้รับทุกข์ทรมาน | จักได้ปลีกตัวไปทำบุญ จึงบอกลูกสาวไปว่าตนเองก็ไม่สบายใจ เหมือนกันที่ทราบว่าลูกไม่มีความสุข ธรรมดาที่เคยมีก็คือ สตรีผู้พอใจขวนขวาย พร้อมกันนั้นได้ส่งเงินไปให้หมื่นห้าพัน การบุญกุศลเมื่อรู้ว่าสามีคนไปเกี่ยวข้อง กับหญิงอื่นก็เลิกทำบุญ เพื่อมาเฝ้าสามี กหาปณะและแนะนำว่า "ลูกรัก ในนครราชคฤห์นี้ มี มิให้สตรีอื่นมีโอกาสเกี่ยวข้อง แต่อุตตรา หญิงนครโสเภณีอยู่คนหนึ่งชื่อสิริมา ขอ กลับตรงกันข้าม นางจ้างสิริมาสตรีผู้ ให้ลูกให้คนไปติดต่อขอมาเป็นหญิงบำเรอ โสภาคย์มาเป็นบาทบริจาริกาของสามี สามี และมอบเงินให้นางวันละ ๑ พัน- เพื่อตนจักได้มีโอกาสทำบุญ กหาปณะ ส่วนตัวลูกเองจะได้มีโอกาส แต่จะแปลกประหลาดอะไรมาก ทำบุญทำทาน สดับธรรมเทศนาจาก นักเล่า ในเมื่ออุตตราตีค่าแห่งการทำบุญ ภิกษุสงฆ์ ลูกรัก พ่อนั้นหวังดีต่อลูก สูงกว่าความหมกมุ่นในกามารมณ์ รักลูกเพียงไร ปรากฏแก่ลูกแล้วทั้งสิ้น สูงกว่าการเอาอกเอาใจชายหนึ่งผู้ไม่เคย ความสุขของลูกก็คือความสุขของพ่อ สนใจใยดีในเรื่องบุญกุศลและเรื่องการ หากทราบว่าลูกมีความทุกข์อย่างใด พึ่ง อบรมจิตใจให้สูงขึ้นด้วยคุณธรรมต่าง ๆ ทราบเถิดว่า พ่อย่อมมีความทุกข์ เขามุ่งมั่นแต่ความสุขสำราญทางเนื้อหนัง อย่างนั้นที่เหนือกว่า การแต่งงานครั้งนี้ และทางอวัยวะสัมผัสอื่น ๆ อันส่อไปแต่ หากล้มเหลวและผิดพลาดก็เป็นความ ในทางโลกีย์ทางของปุถุชนทั้งหลายที่ บกพร่องของพ่อที่ผิดพลาดใจอ่อนทนต่อ มองเห็นแต่ความสุขทำนองนั้น ไม่ การวิงวอนไม่ได้ ลูกไม่มีส่วนผิดพลาด เคยถอยกายและใจออกห่างเพื่อรับความ ด้วยเลย เพราะลูกมิใช่ผู้ตกลงใจ แม่ของ สุขอันสงบกว่า ประณีตกว่า เจ้าก็มีความห่วงใยและทุกข์ร้อนยิ่งกว่า อุตตราสาวสวยผู้มีอัธยาศัยงาม พ่อเสียอีก ขอให้ลูกอดทนไปอีกหน่อย ได้ประจักษ์ชัดแล้วว่า ความสุขของคน อาจแก้ปัญหาได้โดยการให้เวลาช่วย คู่นั้นเป็นความสุขเพียงชั่วเล่น ไม่ยัง อุตตราได้รับสารของพ่อแล้วดีใจ ยืนเปรียบไปก็เหมือนความสุขในฝัน เป็นนักหนา นอกจากซึ่งในถ้อยคำ เมื่อตื่นขึ้นก็พลันหายไป แต่ความสุขใจ นางอุตตราได้ส่งสารไปถึงพ่อว่า เหตุไฉนจึงน่านางมาให้อยู่ ในเรือนจำเช่นนี้ จะให้นางเป็นอัมพาต หรือเสียโฉม หรือให้เป็นทาสเสียยังดีกว่า ไปอยู่ในตระกูล ที่เป็นมิจฉาทิฐิเช่นนั้น ๑๑๐ ก ล ย า ณ มิตร Kalyanamitra.org