อโศกกับวิเนตา : หน้า 78/122

พ ๗๖ กัลยา ณ มิตร perus ร ะ เ จ้ า อ โ ศ ก ม ห า ร า B U บท ๑๑ อโศกกับวิเนตา ายวันหนึ่ง อโศกรู้สึกไม่ค่อยสบายพระทัยมีความคิดกังวลหลาย เรื่องวนเวียนอยู่ในสมอง จึงออกเดินเล่นในพระราชอุทยาน ดูดอกไม้ผลนานาพันธุ์ ฟังเสียงนกร้อง ชมแมลงภู่เคล้าเกสรดอกไม้ ลมบ่ายพัดเฉียวฉิวกิ่งและใบพฤกษาไหวน้อย ๆ อุทยานซึ่งถูก ตกแต่งเรียบร้อยสะอาดตานั้น ก่อให้เกิดความรื่นรมย์ ช่วยบรรเทาความกังวล และฟุ้งซ่านได้บ้าง กลิ่นดอกไม้คละเคล้ามากับสายลมกระทบม่านประสาท อันไวต่อความรู้สึกของโลกียชน อโศกสูดลมหายใจแรง ๆ หลายครั้งทำให้ อินทรีย์กระปรี้กระเปร่าขึ้น รู้สึกมีอะไรอย่างหนึ่งเข้ามาเพิ่มกำลังให้แก่กายและใจ เขาเลือกนั่งใต้ต้นพิกุลต้นหนึ่ง ซึ่งมีเงาทอดยาวไปทางตะวันออก มองดู ดอกพิกุลสีนวลร่วงหล่นลงมาเป็นครั้งคราว เมื่อถูกพระพายสัมผัสอย่างแรง ทรงทอดพระเศียรลงกับขอนไม้ท่อนหนึ่ง ซึ่งพระองค์ได้ปลดผ้าโพกลงมารองรับ โดย วศิน อินทสระ Kalyanamitra.org